Friday, January 30, 2004


Native place is very special to everyone, especially for fella’s like me, who are from rural areas. Me and my wife used to fight which one is great (though our natives are adjacent ones within a km)
I tend to ask this questions to all my foreign friends whenever they order for ‘Madras Lamb Curry’ from an Indian restaurant.

“Do you know what 'Madras' meant in Madras Lamb Curry?”

Usually the answer would be ***Blink*** or “Isit the person who invented the curry?” and the few sharp ones wud give the right answer.
With all pride I would give the answer explaining I am from the same place (and the hidden part is Do you have anything spl from your native?? Haha)

Whenever we Indians meet here the intial discussion would be “ where are you from in India?”


“Where in Madras?”

“Not exactly Madras, native is down south mmm Do you know Tirunelveli”

“I know Tirunelveli – where there?”

“Tirunelveli district – Ambasamudram”

recently when I had this discussion with a Srilankan Tamil family in a friends party

“Ambasamudram – yeah we know that place very well”

***1000 watts bulb in my face*** Isit – how come?

“Infact we are looking forward to visit Amabasamudram in our next India trip”

“howwww whyyy” (****whats so special there while I am here ;) ***)

“Its very famous noo…”

“**(now got it) collars up*** – isit through tamil cinemas you know that place?" ****almost most of the recent films are filmed there only, haaa its very popular location you see ****

“No no – that’s where Sun TV Annamalai serial was filmed right? That temple is so nice that we wanted to visit that temple. Have you been there?”

me- ***blink blink isit I never knew this apart from that loosu character in that serial**** Ohhhh yeeeaahh…yes …we have been there…(was looking at my wife for help *** Do you know which temple they are referring*****

My wife – “Its not exactly in Ambasamudram – it’s a near by place Alwarkurichi”. Thank god she watched it while at India and knew something about this

Me – “****that’s enuf I will samalichufy now**** yeah that temple is famous I did my college there…blah blah even Marmadesam serial was filmed in a near by place Brammadesam ….blah blah”

My wife was staring at me ****enuf enuf idhu kooda unga oorra pathi theriyala thoooo (don’t you know even this about your place?) ****


I am sure many of us will remember the Purulia arms drop incident. Foreign nationals involved in this incident were convicted and were sentenced to life imprisonment. I was shocked to read that most of them are now pardoned and released just because of their Government intervention. I can't see any justification in this. Will US release the Indian arms dealer who was last year arrested for selling arms to terrorist, if India requested a pardon for him? Or would UK entertain any such cases? Don’t know if this is my ignorance, but I can’t digest.

Read More about this.

Thursday, January 29, 2004

Tube, Train and Rayil

Was late into office today as bcos of the heavy snow yesterday. As expected the train and tube services were at chaos. Even in summer whole rail network was in chaos bcos of very high temperature one day. And guess the so called very high temperature – It was 36 degrees Celsius and was only for a day. Phew, I think Indian Railway network is much more resilient, for the scorching summer and lashing rains we experience.

Tuesday, January 27, 2004

MP vs Newspaper

"The Sun" is one of UK's leading selling papers. Its very popular for the page 3 topless models.
Recently Clare Short, Labour MP repeated her attack on the daily diet of pictures of topless women in the tabloid. The Sun in response published more topless models in Page 1 itself and featured a morphed topless model image with Clare Short's face. To add to all these it sent a delegation of Page 3 models to the MP's house in a double decker bus.

hmmm It was totally different style when compared to Indian politics.

Read more about this.

எஙக ஊர் மாதிரி ஆட்டோ மட்டும் இருந்திருந்தா இப்பிடியெல்லாம் நடக்குமா??


I was wondering why Backblog is restricting me alone (in the known blog circle) to just 5 feedback entries per post.
I started probing the backblog site and found the following

  • Limited to five feedback entries per blog entry. This is for new users, beginning Oct 4, 2003.

  • Andddd I registered for backblog exactly on Oct 4, 2003.

    நல்லா இருங்கடா ரொம்ப நல்லா இருங்கடா !!!

    Monday, January 26, 2004

    Cmon India

    I feared this with my recent experiences.

    British firm announces wind up of Indian call-centre.

    May be this has happened bcos of our lack of experience. But let us show the world again that we can master anything, like what we did in IT.

    Cmon India !!!

    Friday, January 23, 2004

    Solving Tamil Font problem

    If you are not able to see my preivous tamil posts then you may try the following.

    In you Internet explorer browser Go to View - Encoding and choose Unicode/ UTF-8

    If this still does not solve your problem then

    Download Latha font from here

    Install the above font by going to Control Paner/Fonts -> Install New font

    Then in Internet explorer go to the menu option Tools - Internet options - Fonts - scroll for Tamil and select the installed Latha font and click OK.

    This should solve the problem.

    Thursday, January 22, 2004

    நான் முதலும் கடைசியுமாக பிடித்த சிகரெட்

    அலுவகத்திலிருந்து திரும்பிக் கொண்டிருந்த போது அவர்களை பார்த்தேன். வயது பத்தோ பதினொன்றோ தான் இருக்கும். சற்று ஒதுக்கு புறமாக இருட்டான இடதில் நின்று கொண்டு அனயாசமாக புகை பிடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். போலீஸ் பார்த்தால் பிடித்துக் கொண்டு போய்விடுவார்கள் என்ற பயமாக இருக்கலாம்.இரண்டு பையன்கள்கள்,மூன்று பெண்கள் மொத்தம் ஐந்து பேர். பையன்களுக்கு தொட்டு கொள்ள ஊறுகாய் போல இரண்டு பெண்களும் ஒட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள். மூன்றாவது பெண் 'தேமே'ன்று கருமமே கண்ணாக ஊதிக் கொண்டிருந்தாள்.

    எனக்கு நான் முதன் முதலில் கையில் பிடித்த சிகரெட் தான் நினைவுக்கு வந்தது. நான் முதலும் கடைசியுமாக பிடித்த சிகரெட் அது தான்.11வது படிக்கும் போது என்று நினைக்கிறேன். பக்கத்து வீட்டு நண்பனின் அக்காவுக்கு கல்யாணம். கேரளாவில் இருந்து அவன் சித்தப்பா பையன் வந்திருந்தான். அவனுக்கும் எனது வயது தான். அவன்,நான்,நணபன் முன்று பேருமாய் சேர்ந்து சிகிரெட் பிடிக்க முயற்சிக்க முடிவாயிற்று. இரவு 9.30 மணிக்கு முஹுர்த்தம் குறித்தாயிற்று.கல்யாண கூட்டத்தில் மாமா என்னை தேட மாட்டார் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு.

    சிகரெட் வாங்க நான் வரமாட்டேன் என்று தீர்மானமாக சொன்னேன். உள்ளூர் கடைக்காரர்களை பற்றி நன்றாக தெரியும், மாமாவுடன் கடைக்கு போகும் போது "என்ன அம்பி அன்னிக்கு சிகரெட் வாங்கி போனீங்களே நல்லா இருந்துச்சா?" என்று வசமாக போட்டு குடுத்து விடுவார்கள்.

    'மம்மூட்டி பிடிக்கற மாதிரி பீடி பிடிப்போம்டா' என்றான் கேரளாக்காரன்.

    'அதெல்லாம் வேண்டாம் பஞ்சு வெச்ச சிகரெட் தான்' என்று முடிவு செய்தான் நண்பன்.

    கேரளாக்காரனை சிகரெட் வாங்கி வர அனுப்பினொம். டூயூப் லைட்டு வெளிச்சம் இல்லாத, பன்றிகள் சரணாலயம் போல இருக்கும் ஒரு குட்டி முடுக்கை (திருநெல்வேலி வழக்கு - குட்டி தெரு) தேர்ந்தெடுத்தோம். நணபன் தான் முதலில் முயற்சி செய்தான். கண்ணில் ஜலம் வர இருமினான். கேரளாக்காரன் கைதேர்ந்வன் போல புகையை ஊதினான் (முன்னாலெயே பழக்கம் உண்டென்று அப்புறம் ஒத்துக் கொண்டான்). என் முறை வந்த போது கையெல்லாம் நடுங்க ஆரம்பிதது. வாய் தந்தி அடித்தது. பயத்தில் சிகரெட்டை வாயில் வைத்து உள்ளே இழுப்பதற்கு பதிலாக ஊதினேன். கேரளாக்காரன் வயிற்றை பிடித்துக் கொண்டு சிரித்தான். என்னிடமிருந்து சிகரெட்டை பிடிங்கி இன்னும் ரென்டு இழுப்பு இழுத்துக் காட்டினான்.

    'இப்பிடித்தான் பிடிக்கனும் தெரிஞ்சுதா?'

    'எல்லாம் எங்களுக்கு தெரியும் இங்க கொண்டா' - வெட்கத்தில் அவனிடமிருந்து பிடுங்கினேன்.

    'எலே அங்க எவம்லே சிகரெட் ஊதறது, இங்க வாங்கலே மூஞ்சிய பார்போம்' - இருட்டில் எங்கிருந்த்து குரல் வந்தது தெரியவில்லை யாரோ பெரியவரின் முரட்டு குரல். அவ்வளவு தான் ஆளுக்கொரு பக்கமாக் சிதறினோம். நான் இருட்டில் படுத்திருந்த பன்றிகளையெல்லாம் மிதித்துக் கொண்டு திரும்பி பார்காமல ஓடினேன். ஊரெல்லாம் சுற்றி வீட்டிற்கு வரும் போது மாமி காத்திருந்தாள்.

    'எஙகடா போனே கோந்தே, கானோமேனு பார்த்துண்டு இருக்கேன். இதென்ன காலெல்லாம் சாக்கடை சகதி?' மாமி மிகுந்த ஆதங்கத்துடன் கேட்டாள் .

    'ம்ம்ம்...ராமன் மாமாக்கு பாக்கு வாங்க போனேன்,வர்ர வழியில பன்னி முடுக்குல நாய் துரத்தித்து அடிச்சு பிடிச்சு ஓடி வர்ரென் அதான்'.

    'ஓ..இனிமே அந்த வழியா வரதேடா கோந்தே' மாமி என்னை முழுதாக நம்பினாள்.

    அது தான் நான் முதலும் கடைசியுமாக பிடித்த சிகரெட்.

    Wednesday, January 21, 2004

    Cmon Chennai

    It was a pleasant surprise for me when I called my UK bank last week to know that the call center is in Chennai- the place where I come from.
    Despite some very minor problems in getting information I enjoyed the call. Today I had to follow up on that call again. I was glad that I could speak to a chennaite again.
    The gal I spoke with got all my details (which clearly will tell that I am a south Indian.) and suddenly switched over to a heavy English accent.
    I was put on hold and transferred to another extn. where I had no response. Had to call again and again some other problems.
    I am not sure whether this negligence is bcos I was a south Indian or the inexperience of the person I spoke with.
    For my cheer and enthu before the call, It was little disheartening. hmmmm

    Attention Apps

    Dunno if you still read my blogs, but when I try to launch yours, my IE always crashes and I am experiencing this since last week.
    Anyone else - Isit just me or you too? Dunno how else to update her of the problem. Just pass this on if you are able to get thro'.

    Monday, January 19, 2004

    Tamil font problem

    Some of my friends have reported problems that they are not able to read my previous tamil posting. My tamil posting has UNICODE font.
    Visit this Tamil font - FAQ link and this might solve the problem.

    Friday, January 16, 2004

    நாவிதரான கதை

    என்சான் உடம்புக்கு சிரசே பிரதானமாக இருந்த காலம் அது.நான் சொல்வது தலை முடி ஸ்டைலை பற்றி. எனக்கு அதில் விஷேசமான ஆர்வமெல்லாம் கிடையாது. எனது ஆரம்பகால முடி திருத்தும் சரித்திரம் அப்படி. வீட்டுக்கு ரொம்ப அடங்கின பிளளை நான். மாமா வீட்டில தான் வளர்ந்தேன். மாமா மிக கண்டிப்பானவர். அவருக்கு தலை வழுக்கையானாலும் மாதா மாதம் இசக்கியின் 'சந்திரா சலூனில்' முடி வெட்டிக் கொள்ள செல்ல வேண்டும். அப்பாவுடன் முடி வெட்டிக்கொள்ள செல்வதென்றால் ஜாலி. கையில் 50 பைசா தருவார். ஆனால் மாமா வீட்டிலே வளர்ந்ததால் அந்த சந்தர்பம் எப்போவாவது தான் கிடைக்கும். மாமா ஸ்கூல் ஹெட்மாஸ்டர். இசக்கியின் மகன்கள் மாமாவின் ஸ்கூலிலே படித்து வந்தார்கள்.அதற்காக மாமா சொல்வதை விட தாராளமாகவே முடி -வெட்டுவார் இசக்கி.அவர் தான் எங்களுடைய ஆஸ்தான முடி திருத்துபவர் என்பதால் அளவுகள் நன்றாக தெரியும்.

    முதலில் எனக்கு வெட்ட சொல்லி விட்டு மாமா பேப்பர் படிப்பார்.நடுவில் இரு தரம் இசக்கி நன்றாக வெட்டுகிறாரா என்று பார்பபதற்காக 'இசக்கி...' என்று குரல் கொடுப்பார்.இசக்கி உடனே கத்தரி கோலை தட்டையாக வைத்துக் கொண்டு உச்சந் தலையில் தட்டி காண்பிப்பார். முடி கத்தரி கோலுக்கு மேலே வரக்கூடாது. அது தான் அளவு. பின் தலையில் நனறாக மெஷின் கட்டிங் செய்து நல்ல புல் தரை போல் இருக்க வேண்டும். முடி வெட்டிக் கொண்டு கண்ணாடியில் பார்தால் எனக்கே அடையாளம் தெரியாது. எனக்கு அப்புறம் மாமாவுக்கு இல்லாத முடியை தேடி தேடி இசக்கி பொறுமையாக வெட்டுவார்.

    முடி வெட்டிக் கொண்டு ஆத்தங்கரைக்கு போகும் வழியில் வெட்கம் பிடுங்கி தின்னும். பெண்கள் எல்லாம் சிரிக்கிறர்களா என்று ஒரு முறை நிமிர்ந்து பார்பேன். அன்றைக்கு தெரிந்தவர்கள் எல்லாரும் ."என்ன அறுவடை ஆயாச்சு போல.." என்று பின்ன்ந் தலையில் தடவிப் பார்பார்கள். குறுக வெட்டியிருந்தால் அப்படி செய்யும் போது கையில் கிச்சு கிச்சு மூட்டுவட்து போல இருக்கும். ஸ்கூலில் அன்று முழுவதும் பின்னால் உட்கார்ந்து இருக்கும் பையன் தொல்லை தாங்க முடியாது..தலையை அடிக்கடி தடவிக் கொண்டே இருப்பான். சில வம்பு பிடிதவர்களும் அவ்வப்போது வந்து தடவி வம்பு செய்வார்கள். அப்போதெல்லாம் மனதில் இசக்கியை திட்டுவேன். ஸ்டெப் கட்டிங் வெட்டிக் கொண்டு வரும் நண்பர்களை ஆதங்கத்துடன் பார்த்த நாட்கள் அவை. இசக்கியை பொறுத்த வரை ஸ்டெப் கட்டிங்கெல்லாம் காலி பசங்கள் தான் வைத்துக் கொள்வார்கள். மாமாவிடம் இதை பற்றி கேட்டது கூட கிடையாது.

    நான் காலேஜ் வந்த போது இசக்கிக்கு வயதாகி கடையை மூடி விட்டார். கொஞ்சம் தைரியம் வந்த காலம் அது. ஸ்டெப் கட்டிங் நண்பன் தான் புது கடையை அறிமுகம் செய்தான். தனியாக சென்று முடி வெட்டிக் கொள்வேன். மாமா ஆத்தங்கரைக்கு போன பின் தெரியாமல் மாமியிடம் சொல்லி விட்டு கடைக்கு செல்வேன். வெட்டிக் கொண்டு திரும்ப வந்ததும் மாமா கேட்பார் ...'காடா முடி வளர்திருக்கே ..வெட்டிக்க வேண்டாமா...?' மாமி மாமாக்கு தெரியாமல் என்னை பார்த்து சிரிப்பாள். நான் பதிலே சொல்ல மாட்டேன்.மாமி தான் எதாவது சொல்லி சமாளிப்பாள். பிறகு கொஞ்ச நாளில் மாமாவுக்கும் தெரிய ஆரம்பித்த போது தண்ணி தெளித்து விட்டு விட்டார்.

    முடி வெட்டிக்கொள்ள இங்கிலாந்தில் குறைந்தது 7 பவுண்டுகள் ஆகும் என கிள்ம்பும் முன் அங்கிருந்த உயிர் நண்பன் சொன்னான். கணக்கு போட்டு பார்த்தேன் கிட்டத்தட்ட 520 ரூபாய் !!!.
    'இன்னும் கிளம்புவதற்கு ஒரு மணி நேரம் தான் இருக்கு இப்போ எங்க போற??' அண்ணன் தடுத்த போதும் கடைக்கு சென்று முடி வெட்டிக் கொண்டேன். 'நல்லா close ஆ வெட்டுப்பா..' - மூணு தரமாவது சொல்லியிருப்பேன் கடைக்காரரிடம். ஏர்போட்டிற்கு வழி அனுப்ப வந்தவர்கள் அனைவரும் மனதிற்குள் சிரித்தார்கள்.

    இங்கிலாந்து வந்து 2 மாதம் கழித்து மீண்டும் இந்த படலம் ஆரம்பித்தது.இருப்பதிலேயே குறைச்சலாக எங்கே முடி வெட்டிக் கொள்ளலாம் என்று நண்பர் பட்டாளம் ஆராய்ச்சி செய்து வைதிருந்தது. எல்லாத்துக்கும் மெஷின் வைத்திருந்தார்கள்.இசக்கியின் கத்தரி கோல் அளவு மாதிரி இங்கே 1,2,3,4 என்று அளவு வைத்திருந்தார்கள். கம்பளி ஆட்டிலிருந்து கம்பளி எப்படி எடுக்கிறார்கள் என்று discovery channel லில் பார்திருக்கிறேன். அதே தான் நடந்தது இங்கே. இசக்கி மாதிரி இவனும் அடையாளம் தெரியாமல் ஆக்கி இருந்தான். இந்த முறை என் 2 வயது குழந்தைக்கும் என்னை அடையாளம் தெரியவில்லை. மனைவி மற்றும் நண்பர்களின் பரிகாசம் தாங்க முடியவில்லை. இனிமேல் இந்த் ஊர் கடையில் முடி வெட்டிக் கொள்ள கூடாதென்று மங்கம்மாள் போல நானும் சபதம் செய்தேன். கடை தெருவுக்கு சென்று உபகரணங்கள் வாங்கி வந்தேன்.திரும்பவும் பிரச்சனை. எனக்கு நானே எப்படி வெட்டிக் கொள்வது?

    மனைவியிடம் கெஞ்சினேன். நீண்ட கோரிக்கை பட்டியல் படித்தாள். கடையில் ஆவதை காட்டிலும் ஜாஸ்தியாக இருந்தது. மங்கம்மாளுக்கு அவலம் வேண்டாமென்று உடன் படிக்கைகு தயாரானேன். முடி வெட்டுவதில் ஆராய்சி செய்த்வன் போல நுணுக்கங்கள் சொன்னேன். செயல் முறை விளக்கத்திற்காக ஒரு நண்பனை ஆசை காட்டி (மோசம் செய்து) என்னிடம் முடி வெட்டிக் கொள்ள சம்மதிக்க வைத்து சிரத்தையாக முடி வெட்டினேன். நனறாக வந்திருக்கிறது என்று பல முறை சொல்லியும் அவனுக்கு நம்பிக்கை வரவில்லை. மனைவியை தயார் படுத்தி நானும் ஒரு வழியாக முடி வெட்டிக் கொண்டேன். 'அப்போ நான் கேட்ட லிஸ்ட்? ' மனைவி கேட்ட போது வீரப்பா சிரிப்பு சிரித்தேன். 'இப்பிடி ஏமாத்தறதுக்கு உங்களுக்கு நல்ல பலன் கிடைக்கும்' மனைவி மனதார வாழ்த்தினாள்.

    அடுத்த நாளே ஆபீஸில் கிடைத்தது. 'கரிச்சான் குஞ்சு மாதிரி இருக்கடா ' - நண்பன் அன்போடு சொல்ல , மற்றவர்கள் சந்தோஷமாக வ்ழி மொழிந்தார்கள். சொன்ன லிஸ்டை பேசாமல் வாங்கி கொடுத்து விட்டு அடுத்த முறை 'காக்க காக்க சூர்யா' ஸ்டைலில் வெட்டிக் கொள்ளலாம் என்று மனதை தேற்றிக்கொன்டேன். "நான் என்ன மாங்கா மடைச்சியா? கடையிலேயே வெட்டிக்கொள்ளுங்கள்" என்று மனைவி சொல்லி விட்டாள். :(

    இப்போதெல்லாம் மாதத்திற்கு ஒரு முறை 'கரிச்சான் குஞ்சு' கூத்து நடந்து கொண்டிருக்கிறது.

    Wednesday, January 14, 2004


    Only villages have more relevance to Pongal festival is my personal opinion. Many of my city friends knew nothing about the significance of Pongal apart from “Sarkara Pongal”.

    City Celebration style of Pongal is different altogether. Day off, Star interviews, “Ulagath tholaikatchigalilaye mudavalatha thiraku sameebathilaye vandha putham puthiya thirapadam” Sun TV movies, Sarkara Pongal, Marina beach.

    Though I would not call my native place as a village, it was surrounded by lots of villages and so the impact would be in my place also.

    I don’t blame anyone, this just came to my mind.

    Whatever, Wishing you all a very happy pongal.


    Following are some of the "Sure to have" kind of dialogues in my telephone calls to India(All of them are in Tamil). I enjoy these a lot.

    Ippo anga mani ethanai?

    Romba kuzhira anga?

    Udamba parthukongo. (plural - for me+wife+kid)

    Kuzhanthaiku udambukku onnumillaye?

    Eppo varel oorukku?

    Officela onnum prechanai illaye? (ever since I updated the IT field redundancies in 2001)

    Mela yethavadhu padikaraya? ("........Doctor kitta adikadi checkup pannikarela?" will be my answer)

    Ella palasarakkum kidakartholyo?

    Seven seas Maatharai ozhunga pottukariya (My parents buy me seven seas cod liver oil tablet since my school days and still they give me a stock everytime during my India trip)

    Ozunga sandhi Pannu. Thinamum 108 gayathri jabikirayo 64vadhu pannu? (My default answer is always Yes! which will make me guilty for a couple of days every month)

    Tuesday, January 13, 2004

    Backblog Comments

    Backblog has some problems. My blog site takes a long time to launch and all the previous comments for my blogs have disappeared even the links.
    :( Time to change to some other system. Any suggestions

    Monday, January 12, 2004

    Help me Dr.

    I have changed my desk within my office. Its very near to a room, where people involved in multimedia design sit. To get more creativeness they have the music on all the time which really annoys me at times. I wish Dr.Krishnasamy be my colleague to rename these creative minds and shut the music. :)


    A Nokia mobile phone exploded in a man's pocket in Vietnam's central City of Danang, state media reported on Saturday, in the latest such incident to occur.

    Last month a man suffered facial injuries in Bien Hoa, just north of Vietnam's southern business capital of Ho Chi Minh City, after his Nokia 8310 handset exploded

    In October a woman suffered burns to her stomach and hand when her Nokia 8210 handset exploded in Ho Chi Minh City.

    Me being brave, I don’t want to stop using Nokia, but atleast need to change the habit of keeping my phone in the pant pocket to limit the Damages :))

    News Item Link

    Thursday, January 08, 2004

    Ponniyin Selvan Kalki

    The nicest thing that has happened to me after moving in to my current house in London is - me getting back to library days. Our council library has a very good collection of Tamil books (as there are lots of Indian and Srilankan Tamils in the area). I love this library. I had a chance to read all in my wish list. Best thing was the much talked “Ponniyin Selvan” (all 5 volumes) by Amarar Kalki. I would recommend this strongly to anyone who is interested in Tamil literature. This book is absolutely fantastic. I have become a great fan of Kalki after reading this. I am aiming to read all his other novels as well and have managed “Sivakamiyin Sabatham”, “Parthiban Kanavu” so far.

    Given the volume of these books with great quality, the Tamil world is very much indebted to ‘Amarar’ Kalki(Pardon my language as I don’t get an English equivalent word for “Kaviyam” in Tamil. ‘Novel’ would be an insult as this is the term used for all other cheap ones as well). Despite their volumes I always felt why it ended there and it would have been very nice if this had gone to two further volumes. Such was Kalki's writing. I really doubt if there is anything else in the modern Tamil literature that can match these. There are fans all over the world for this book and there is a yahoo group for discussing this book itself.
    While I searched for links related to Ponniyin selvan I was really surprised to see that this is now available online. You can read ponniyin selvan online here. I have not gone through this so I dont gurantee the full form or availability. But this is really an bonanza. A BIG thanks to all those who were involved in this. Ponniyin Selvan Online Link

    Tuesday, January 06, 2004

    World is not small (Always)

    I recently got in touch with a school friend of mine from my hometown. He joined the same company Ramco, where I started my career, soon after I left that company. I had lots of contacts in the company and had even visited the company once in-between. I did not have any clue about this friend despite having lots of contacts in that company. After 3 years now, a mail sent to one of my friends there has reestablished our links. Sometimes World is...

    Friday, January 02, 2004

    Excuse these excuses

    Have you ever made up excuses? It’s really an art to makeup believable excuses. My TV License was due for renewal and I renewed it online. I came across all these cheap funny TV License excuses which obviously got exposed. :)