Wednesday, June 03, 2020

பேஸ்புக்

இங்கே ஒருவரும் வருவதில்லை என்று நினைத்திருந்தேன்..ஆனால் சிலர் இன்னமும் வருகிறீர்கள் போல. மன்னிக்கவும் இங்கே தற்போது பதிவுகள் எழுதுவதில்லை...பேஸ்புக்குக்கு மாறி அங்கே நிறைய எழுதிவருகிறேன். தொடர நினைப்பவர்கள் அங்கே தொடரலாம்.
எனது ப்ரொபைல் சுட்டி --> https://www.facebook.com/dubukks


மிக்க நன்றி.

Monday, July 24, 2017

மீட் அண்ட் க்ரீட்

ஏ.ஆர்.ரகுமான் கச்சேரிக்கு மீட் அண்ட் க்ரீட் வி.ஐ.பி டிக்கெட் கையில் இருந்தது. இந்த மாதிரி சந்தர்ப்பம் வாய்க்கும் போது சில சங்கடங்கள் வந்து சேரும். செக்யூரிட்டி என்ற பேரில் பிச்சைக்காரனை விட கேவலமாய் நடத்துவார்கள். நள்ளிரவுக்கும் மேல் என்பதைப் பாராமல் லவுஞ்சுக்கு ஒரு கிலோமீட்டர் தள்ளி ஒரு கட்டத்தில் நிறுத்தி வைத்து லைசென்ஸை எடு, வாயை ஊது, இன்ஸுரன்ஸ் பேப்பரை எடு என்று மிட்நைட் போலீஸ் மாதிரி ஏக கெடுபிடிகள் வேறு. டிக்கட்டைக் காட்டி இது மீட் அண்ட் க்ரீட் டிக்கெட் என்று சொல்லியும் நில்லுங்க....எல்லாம் பார்க்கலாம் என்றார்கள். பொறுமை இழ்ந்து போங்கடா நீங்களும் உங்க க்ரீட்டும் என்று கிளம்ப எத்தனிக்கும் தருணத்தில் தேவ கன்னிகையாய் ஒரு பெண் வந்து டிக்கெட்டை வாங்கிப் பார்த்து விட்டு “இவங்களை ஏன் நிறுத்தி வைத்திருக்கிறீர்கள்” என்று தேவகானமாய் பொழிந்து சுயம்வரம் மாதிரி வி.ஐ.பி பாஸை என் கழுத்தில் சூடி இன்னொரு செக்யூரிட்டியை அழைத்து போகச் சொன்ன அந்த தருணம் - ஹாங் ....யார்கிட்ட...ஏ.ஆர்.ஆர் மொத கீப்போர்ட் எங்க எப்போ வாசிச்சார் தெரியுமா... அவர் எந்த ஸ்கூல் தெரியுமா என்ற பார்வை பெருமை எருமையில் ஏறிவிட்டது. பைவ் ஸ்டார் லைட்டிங் எஃபெக்டில் இருட்டின காரிடாரில், கள்ளக் கடத்தலில் டபுள் க்ராஸ் செய்த அல்லக்கையை மூத்திர சந்துக்கு கூட்டிப் போவது போல் நெளிந்து நெளிந்து போனால்...ஒரு லவுஞ்சில் பெரிய க்யூ. மும்பையில் டோக்கன் வாங்கி கக்கூஸுக்கு போகிற கூட்டம் மாதிரி நின்று கொண்டிருந்தார்கள். எல்லார் கழுத்திலும் சூட்கேஸ் tag மாதிரி வி.ஐ.பி என்று பாஸ் வேறு.

எனக்கு இந்த மாதிரி நீளமான க்யூவைப் பார்த்தாலே வராத சுச்சாவும் வருகிற மாதிரி பிரம்மை தட்டி, முட்ட ஆரம்பித்துவிடும். நெஞ்சடைக்கிற மாதிரி இருந்தாலாவது ஹார்டில துளான்னு பொய் சொல்லலாம் இதுக்கெல்லாம் என்ன சொல்லுவது... க்யூவில் முன்னாடி நின்றவரிடம் “சார் இந்த வி.ஐ.பி...” என்று ஆரம்பித்தேன். “நாங்க மட்டும் என்ன சாம்சோனைட்டா...நாங்களும் வி.ஐ.பி தான்யா” என்று அவருடைய வி.ஐ.பி. பாஸை தொட்டு காட்டி “ஏ.ஆர்.ஆர் மொத கீப்போர்ட் எங்க எப்போ வாசிச்சார் தெரியுமா...” லுக்கை என்னிடமே விட ஆரம்பித்துவிட்டார்.

“மானத்த வாங்காத இப்போ என்ன அவசரம்” என்று தங்கமணி வேறு அங்கேயே வேலைக்கு சேர்ந்த மாதிரி அட்வைஸ். சுச்சா பிரச்சனையை சொன்னால் நாப்பதுக்கு மேல ஆச்சு..எதுக்கும் சுகர் டெஸ்ட் பண்ணிக்கோ என்று அவரோட கச்சேரியை ஆரம்பித்துவிடுவார் என்பதால் மூச்சு விடவில்லை. சை... ஒரு வி.ஐ.பியை எப்படியெல்லாம் ட்ரீட் பண்ணுகிறது உலகம் என்று புலம்பிக் கொண்டே வந்தால் ..ஆங் ரெடி ரெடி ரெடி...நேர போற ஃபோட்டோ எடுக்கற வலது பக்கம் நிக்கிற...ஃபோட்டோ எடுத்துட்டு அப்படியே திரும்பி பார்க்காம கிளம்பற என்று மசானத்துக்கு காரியம் பண்ண வந்த மாதிரி ஒரு செக்யூரிட்டி இன்ஸ்ட்ரக்‌ஷன்ஸ் குடுக்க ஆரம்பித்துவிட்டார். ஒரு வேளை திரும்பிப் பார்த்தால் ரத்தம் கக்க வைத்துவிடுவார்கள் என்பது மட்டும் புரிந்தது. கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் இசைப்புயலின் மேலேயே தள்ளிவிட்டார்கள். “தலைவா....எப்படி இருக்கீங்க”ன்னு கையைக் குடுத்து கேட்டேன். “மச்சி முதல்ல நீ போட்டோ எடுத்துட்டு, அப்புறம் பேக்டோர் வழியா வா நாம நிதானமா உட்கார்ந்து பேசுவோம்” என்பது போல் அழகாக புன்னைகத்தார். பாவம் கச்சேரி முடித்து டயர்டாய் இருப்பார்ன்னு நினைத்துக் கொண்டேன். கடைசி பாட்டு வேற தொண்டை கிழியற சுதியில் பாடினார். “ஜீ முன்பே வா பாட்டு போடும் போது என்ன மூட்ல செட் ஆச்சு அந்தப் பாட்டு”ன்னு கேக்கலாம்னு நினைத்தேன் - அது ஏ.ஆர்.ஆரா இல்லை இமானா என்று டவுட்டு வந்து விட்டது. நமக்கு மெம்ரி பற்றி எனக்கு ஏக நம்பிக்கை இருப்பதால் எதுக்கு வம்புன்னு “உங்க பாட்டுன்னா எனக்கு உசிரு” என்று மட்டும் சொல்லி வைத்தேன். கண்ணிமைக்கும் நோடியில் எங்கிருந்தோ ஒரு ப்ளாஷ். நான் கண்ணை மூடிவிட்டேனோ என்று ட்வுட்டு வேறு. ம்ஹூம் முஹூர்த்த நேரம் முடியப் போறது மாப்பிளையக் கூப்பிடுங்கோன்னு யாரோ சொன்ன மாதிரி இன்னொரு செக்யூரிட்டி கூட்டிப் போய் எல்லாருக்கும் வாசல் தான் வழின்னு காட்டிவிட்டார். யோவ் இருய்யா...கூட பொண்டாட்டி வந்தாய்யா, இருக்காளான்னு செக் பண்ணிக்கிறேன்னு மஹூம் ஆசுவாசிக்க கூட அலவ் செய்யவில்லை.

ஸ்ப்பான்னு வெளியே வந்தால் ஃபோன். “ஹலோ டுபுக்கா.... மச்சி ஏ.ஆர்.ஆரப் பார்க்கும் போது எனக்கு அவர ரொம்ப பிடிக்கும் வெறியன்னு மறக்காம சொல்லுடா, கண்டிப்பா என் பேரையும் சொல்லுடா அவர்கிட்ட அப்போத் தான்டா எனக்கு ஜென்ம சாபல்யமாகும்”

“என்னடா இப்படி சொல்லிட்ட....மீட் அண்ட் க்ரீட் மச்சி... வி.ஐ.பி பாஸ்டா...லௌஞ்சுல அவர் கூட தான் ட்ரிங்க். உனக்கு அவர் ம்யூசிக்ல என்ன பாட்டு பிடிக்கும்னு சொல்லு நான் உனக்காக அவர எக்ஸ்க்ளூசிவா ரெண்டு வரி பாடச் சொல்லி மொபைல்ல ரெக்கார்ட் பண்ணி எடுத்து வரேன்....”

அவனாவது ஜெனம் சாபல்யம் அடையட்டுமே.

Saturday, July 08, 2017

Bigg Boss

ஓவியாவின் நிலை ஜென் நிலை. இதெல்லாம் ஒரு மேட்டரா .....சரி சரி நீ பாட்டுக்கு கத்திக்கிட்டு இரு ...நான் பாட்டுக்கு ஒரு டேன்ஸ் ஆடறேன் எனும் முதிர்ந்த நிலை. பார்பதற்கு இம்மெச்சூர்டாய் இருந்தாலும் அடிபட்டவர்களுக்கு இவர் ஒருவரே இதமான கரெக்டான ஆறுதலையும் அறிவுரைகளையும் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார். இளய சமுதாயத்தைப் பொருத்தமட்டில் எல்லாவற்றுக்கும் வேட்டியை மடித்துக் கட்டும் உணர்ச்சிப் பெருக்கெல்லாம் அநாவசியம். ஓவியா திரைத்துறையில் இதெல்லாம் நிறைய சந்தித்திருப்பார் போலும். ஜூலி இதில் எமோஷனல் டைப், ஒரு பக்கம் தனக்கு ஒரு அங்கீகாரத்தைத் தேடும் முகம். ஆனால் எப்போது எப்படி காய் நகர்த்த வேண்டும் என்று தெரியாமல் குழம்பி அடுத்தவர் செய்த தப்பிற்கும் சேர்த்து அவர்களிடமே போய் மன்னிப்பு கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறார். பரணி இந்த விளையாட்டே புரியாமல் உப்பு எடுக்கப் போவது போல் தான் உண்டு தன் நடை உண்டு என்று நடந்துகொண்டே இருக்கிறார். ஆட்டத்தில் உப்புக்கு சப்பாணி மாதிரி இருந்த அனுயா போல் இருக்கும் பரணி தான் இந்த வாரம் வெளியேறுவார் என்பது எனது அனுமானம். கஞ்சா கருப்பு உணர்ச்சிக் குவியலாய் என்ன பேசுகிறோம் எதற்கு பேசுகிறோம் என்று தெரியாமல் காமெடியும், கடுப்பும் ஏத்திக்கொண்டிருக்கிறார். இவர் பேச வேண்டுமே என்று செய்யும் பஞ்சாயத்துகள் சொ.செ.சூ வகையறா. வையாபுரி - சுத்த அப்ராணியாய் இருந்தும் அவ்வப்போது கஞ்சா கருப்பிற்கு சைடு நாயனம் வாசிக்கிறார். கூடிய சீக்கிரம் இவருக்கும் நமீதாவிற்குமான சண்டையை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.
நமீதா ஒரு ப்ளாக் ஹார்ஸ். நல்ல நோட்டில் ஆரம்பித்து தற்போது நிறம் மாறிக்கொண்டிருக்கிறார். சக்தி கஞ்சா கருப்யையும், பரணியையும் மட்டும் அவ்வப்போது அதிகாரம் செய்து கொண்டிருக்கிறார். சக்திக்கும் ஹாரத்திக்குமான சண்டையை கூடிய சீக்கிரம் எதிர்பார்க்கிறேன்.
காயத்ரியும், ஹாரத்தியும் தான் Bigg boss ஜாக்பாட். இவர்கள் இல்லாவிட்டால் ஷோ ப்ளாப் ஆகியிருக்கும். வில்லன்/வில்லி இல்லாவிட்டால் கதையும் கிடையாது நாட்டும் கிடையாது. என்னளவில் இவர்கள் தான் யார் ஜெயிக்கப் போகிறார்கள் என்பதை நிர்ணயிக்கும் பாத்திரங்கள் (அதாவது இவர்களின் எதிரிகள் தான் வெல்லுவார்கள்) . இவர்களை கடைசி வரை பிக் பாஸ் வெளியேறாமல் பார்த்துக் கொள்வார் என்று நம்புகிறேன். ஹாரத்தியிற்கு ஷோவை விட்டு வெளியேறும் போது துளி அளவிற்கு கூட பெரும்பாலான மக்களின் மனதில் மரியாதை இருக்காது என்பது எனது அனுமானம். ஒருவேளை காயத்ரியும் ஹாரத்தியும் ஒருவருக்கொருவர் மோதிக்கொண்டால் - மார்வெல் காமிக்ஸில் வில்லன்கள் மோதிக்கொள்வது மாதிரி Bigg Bossற்கு டபுள் ஜாக்பாட் தான்.
ரைஸா, ஆரவ் எல்லாம் வெறும் கவர்சிக்காகவே சேர்த்தது மாதிரி சுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தனித்துவம் எதுவும் தெரியவில்லை.
முப்பதுக்கு மேல் எல்லாம் கூட்டணி அமைத்துக் கொண்டு கத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள் நாற்பதுக்கு மேல் ரத்தக் கொதிப்பு வந்து அடிக்க அலைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆபிஸில், சொந்தக்கார வட்டத்தில் நாம் எல்லோருமே Bigg boss தான் விளையாடிக்கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை உணராமல் (என்னையும் சேர்த்து) பார்ப்பவர்கள் எல்லாம் டென்ஷனாகி டிஸ்கஸ் செய்து கொண்டிருக்கிறோம்.
“வோய் டோண்ட் வீ பீ பாய்ஃப்ரெண்ட் கேர்ல்ஃபிரண்ட்” என்று கூலாய் கலாய்த்துக் கொண்டிருக்கும் ஓவியாவின் மனநிலையே மோன நிலை.

Monday, April 03, 2017

Hidden Figures

சைஸு வாரியா நிக்கிறாங்களே ஒரு வேளை ஒபிசிட்டி பற்றிய படமாய் இருக்கோமோ என்று பச்ச மண்ணாய் சந்தேகப் பட்டேன். இந்த மாதிரி அல்ப சிந்தனைகளால் தான், என்ன தான் அன்லிமிட்டட் சினிமா பாஸ் வைத்திருந்தாலும், சில நல்ல விஷயங்கள் லேட்டாய் தான் வாய்க்கப்பட சபிக்கப்பட்டிருக்கிறேன் என்பது புரிந்தது.

அட்டகாசமான படம். உங்களுக்கு The Man who knew Infinity பிடித்தது என்றால் இந்தப் படம் அதை விட பிடிக்கும். 1960-ன் ஆரம்ப கால கட்ட வருடங்களில் நடக்கும் கதை. கருப்பர்களை மிகுந்த பாகுபாட்டுடன் நடத்திய ஒரு நிறவெறி காலக்கட்டம். அதற்கு அந்தக் காலக் கட்டத்தில் மூன்று மூளைக்கார கருப்பின பெண்மணிகள் நாசாவில் எப்படி கால்பதித்து சிகரம் தொட்டார்கள் என்பது பற்றிய படம். கருப்பின பாகுபாடு தவிர பெண்கள் எல்லாம் ஆண்களுக்கு ஒரு படி கம்மி என்ற சித்தாந்தம் நிலவிய காலகட்டமும் கூட. கேட்கவே வேண்டாம். ஐய்யையோ கமலா காமேஷும் அஞ்சலி தேவியும் பார்னர்ஷிப் போட்டு அழுற மாதிரி இருக்கேன்னு பயப்படாதீங்க - படம் அவ்வளவு ஹெவியாக எல்லாம் இல்லை. படம் நெடுக பட்டாசு - அவ்வளவு சுவாரசியம்.

கருப்பினத்தவர்களிடம் எனக்கு சில ஈர்ப்புகள் உண்டு. எல்லாருமே பயங்கர ஸ்டைலிஷாய் டேன்ஸ் ஆடுவார்கள் - அதுவும் பெண்கள்.  கிளப்புகளில் இவர்களின் ஒவ்வொரு அசைவும் அவ்வளவு நேர்த்தியாய் இருக்கும். (கேள்வி ஞானம் சார்)  பார்பதற்கு ஆஜானு பாகுவாய் கொஞ்சம் பயமாய் இருந்தாலும் எந்த இடத்திலும் ஈசியாய் நட்புடன் பழகும் வல்லமை படைத்தவர்கள். இசையில் பயிற்சி பெற்றவராயிருந்தால்  - வித்தைகாரர்களாய் இருப்பார்கள். இவற்றையெல்லாம் விட எனக்கு மிகவும் பிடித்தது இவர்கள் பேச்சில் இருக்கும் நையாண்டி.  நல்ல பழகியவர்கள் என்றால் வரிக்கு வரி ஹாஸ்யமாய் நையாண்டி இருக்கும் - கேட்டுக் கொண்டே இருக்கலாம்.

படத்திற்கு வருவோம். அறுபதுகளில் அமெரிக்காவும், ரஷ்யாவும் விண்வெளி ஆராய்ச்சியில், விண்வெளிக்கு யார் முதலில் மனிதனையும் ராக்கெட்டையும் அனுப்புவது என்று போட்டி போட்டுக் கொண்டு பனிப்போர் நடத்திய காலகட்டம். கம்ப்யூட்டர்கள் புழக்கத்தில் வராத காரணத்தினால் பல்வேறு கணக்குகளை செய்வதற்கு மெத்த படித்த மனித கம்ப்யூட்டிங் ஆட்களை கொண்ட காலகட்டம்.  இதில் மூன்று பெண்களே படத்தின் கதா நாயகிகள். ஒருவர் கணித விற்பன்னர், ஒருவர் இன்ஜினியரிங் மேதாவி, மற்றொருவர் நாசாவிற்கு முதன் முறையாக ஐ.பி.எம் கம்ப்யூட்டர் வந்த பிறகு போட்ரானிலும் தன்னை நிலைநாட்டியவர். (அவ்வ்வ் நானும் காலேஜில் போட்ரான் படித்தேன் - ஹலோ வேர்ல்ட்டுக்கே கம்பைலர் அரைப் பக்கத்திற்கு காறித் துப்பியது)  இவர்கள் நாசாவில் பிற்காலத்தில் தங்கள் பெயர்களை நிலைநாட்டினாலும் அதற்கு அவர்கள் கடந்து வந்த பாதையும், சந்தித்த கஷ்டங்களும், போராட்டமுமே படத்தின் கதை.

முதல் காட்சியியே அட்டகாசமாய் ஆரம்பிக்கிறது. கருபினத்தவர்களை எவ்வளவு கேவலமாய் நடத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பது செவிட்டில் அறைந்த மாதிரி காட்டுகிறார்கள். அத்தோடு ஆணாதிக்க போக்கையும் தொட்டிருக்கிறார்கள். படத்தில் நிறைய காட்சிகள் - பார்த்துப் பார்த்து செதுக்கிய மாதிரி அவ்வளவு நிறைவு. முதன் முறையாக கேத்தரின் (ஹென்சன்) நாசாவின் விண்வெளி டீமிற்கு  தனது சாமான் செட்டுகளை ஒரு அட்டை டப்பாவில் எடுத்துக் கொண்டு வருவார். அவரை துப்புறவு பணியாளர் என்று நினைத்துக் கொண்டு டீமில் இருப்பவர் ஒரு Bin-ஐ திணித்து இதை ஏன் இன்னும் காலி செய்யவில்லை என்று கேட்பது மாதிரி காட்சி - அவ்வளவு நச். ட்ரைலரிலும் இருக்கிறது பாருங்கள். கருப்பர்களுக்கான பாத்ரூமிற்கு அரை மைல் தூரம் ஓடி செல்வது, வெள்ளையர் மட்டுமே படிக்க இயலும் என்ற காலேஜில் இன்ஜினியரிங் படிப்பதற்கே கோர்ட் படியேறவேண்டிய கட்டாயம், என்ன உழைத்தாலும் சூப்பர்வஸர் ஆவதற்கே அல்லாட வேண்டிய நிர்பந்தம் என்று இவர்கள் பட்ட பாடையெல்லாம் பார்க்கும் போது, “வேர் இஸ் தி காஃபி, ஏன்யா லேட்டு” என்று கச்சேரிக்குப் போவது மாதிரி போய்விட்டு வரும் இன்றைய வேலையெல்லாம் - அங்கப் பிரதட்சணம் செய்யலாம். அவ்வளவு கொடுத்து வைத்தவர்கள் நாமெல்லாம்.

வசனங்களில் நையாண்டியும் நக்கலும் சுவாரசியம் சேர்க்கிறது. படம் போவதே தெரியாமல்  சுவாரசியமாய் பின்னப் பட்ட திரைக்கதை.
பார்க்கவில்லையென்றால் = கண்டிப்பாய் பாருங்கள்- அவ்வளவு நல்ல ஃபீல் குட் படம். பார்த்துவிட்டு நன்றி மட்டுமே கூறுவீர்கள். Very Highly recommended.

The Great Wall

படம் ஆரம்பித்த நொடியிலிருந்தே ஆக்‌ஷன் ஆரம்பமாகிவிடுகிறது. ஜுராசிக் பார்கிலிருந்த டைனோசர் தப்பித்துப் போய் காட்ஸில்லாவுடன் ஜல்சா பண்ணி பிறந்த மாதிரி டோ டாய் என்ற ஒரு ஜந்து. ஒன்றல்ல பன்னிக் குட்டிகள் மாதிரி வத வதவென்று ஆயிரக்கணக்கில். மாட் டேமன் கேட்கவே வேண்டாம். கல்யாண சமையல் சாதம் ரங்காராவ் மாதிரி அத்தனை காட்னோசர்களையும் பதம் பார்க்கிறார். ஒனறும் இல்லாமலேயே ஆயிரம் கதை கட்டும் உலகில், சீனப் பெருஞ்சுவரின் ஐதீகங்களுக்கும் கட்டுக் கதைகளுக்குமா பஞ்சம். பல்வேறு காலக்கட்டங்களில் கட்டப்பட்டு இணைக்கப் பட்டதாக கூறப்படும் சீனப் பெருஞ்சுவரின் நதிமூலம் ரிஷிமூலத்திற்கு “ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் ...” என்று நம்மூரில் இருக்கும் கதைகள் மாதிரி ஆயிரம் கதைகள் உண்டு. அதில் ஒரு கட்டுக் கதையை வைத்துக் கொண்டு கதையைப் பின்னியிருக்கிறார்கள். சீனர்கள் கண்டுபிடித்தாகக் கூறப்படும் கன்பவுடரைத் தேடி மேட் டேமனும் அவர் தோழரும் சீனாவிற்கு வருகிறார்கள். அப்படி வரும் போது சீன பழங்குடியினரிடமிருந்து தப்பிக்க ஓடும் போது ஒரு சீனப் பெருஞ்சுவரில் அமைந்த கோட்டையில் மாட்டிக் கொள்கிறார்கள். அங்கே என்ன நடக்கிறதென்பதே கதை. கதை என்னய்யா கதை, ஆக்‌ஷன் படம் அவ்வளவே ஆனால் சுவாரசியமாய் காட்சிப் படுத்தியிருக்கிறார்கள்
ஆக்‌ஷன் ரசிகர்களுக்கு நல்ல விருந்து. படம் ஆரம்பத்திலிருந்து நல்ல டெம்போ. கோட்டையையும், தளவாடங்களையும், சீன ஆயுதங்களையும் ரசித்து செய்திருக்கிறார்கள். அதே போல் மூன்று நடிகர்களைத் தவிர மற்ற எல்லோருமே சீன நடிகர்கள் தான். கதாநாயகி ஜிங் ட்யான் செதுக்கி வைத்த சிற்பம் மாதிரி அவ்வளவு அழகு. அதுவும் மயில்கழுத்து நீலத்தில் சீருடை அவருக்கு, அடேங்கப்பா...ஏமி ஜாக்சனையெல்லாம் ஓரம் கட்டிவிட்டு இவரை கோலிவுட்டிற்கு கொண்டு வர நம்மூர் டைரக்டர்கள் ஆவண செய்யவேண்டும். கதையிலிருந்து இம்மி கூட விலகாமல், ஹீரோக்கு சான்ஸே கொடுக்காமல் கதாநாயகி கட்டுப்பாடாய் இருக்கிறார். கடைசியில் கூட ஒரு முத்தம் - ம்ஹூம்...ரொம்ப மோசம், மேட் டேமனை கை குலுக்கி ஊருக்குப் போய் லெட்டர் போடு என்று அனுப்பி விடுகிறார்.
சீனப் பெருஞ்சுவராகட்டும், அந்தக் கோட்டையாகட்டும் ரசித்து சீ.ஜி செய்தவர்கள் அந்த ஜந்துவை வத வதவென்று பெருக்கவிடாமல் கொஞ்சம் குடும்ப கட்டுப்பாடு செய்திருக்கலாம். அது மட்டும் தான் உறுத்துகிறது. மற்றபடி யுத்த காட்சிகளை விரும்பும் ரசிகர்களுக்கு இந்தப் படம் ஒரு க்ளீன் ஆக்‌ஷன் விருந்து. படம் ஆரம்பித்தலிருந்து முடிவு வரை போவதே தெரியவில்லை.

Monday, November 28, 2016

Setup to Fail

சமய சந்தர்ப்பத்தை முன்னிட்டு முதலிலேயே சொல்லிவிடுகிறேன் செட்டப்ன்னா அந்த செட்டப் இல்ல ;)

ஆபிஸில் பாலிடிக்ஸ் என்பது சர்வ சாதாரணம். அதுவும் மிடில் மேனேஜ்மெண்ட்டில் இது தான் ஐநூறு ஆயிர ரூபாய் மாதிரி - ஜீவாதாரமே. ஒரு பொறுப்பை ஒருவரிடமிருந்து இன்னொருவர் இந்த பாலிடிக்ஸ் காரணமாக கைமாற்றும் சூழல் வந்தால் செத்தான் சிவனாண்டி. என்ன தான் எழவு ஹாண்ட் ஓவர் ப்ரொசீஜர்சை கண்ணில் விளக்கெண்ணையை விட்டுக் கொண்டு சரி பார்த்து வாங்கியிருந்தாலும் குடுக்கறவன் ஒள்ளிச்சு வைச்சிருப்பான் பாருங்க ஒரு கன்னிவெடி. திரில்லிங்கான ஒரு கேம். நிற்க நீங்கள் எப்பேற்பட்ட தில்லாலங்கடியாக இருந்தாலும் இதையெல்லாம் ஜுஜுபி என்றாக்கிவிடும் விளையாட்டு ஒன்று இருக்கிறது. பொண்டாட்டியை மூனு நாள் ஊருக்கு அனுப்பிவிட்டு வீட்டை சமாளித்துப் பாருங்கள்...இதுக்கு ஒரு எம்.பி.ஏ எவனாவது ஆரம்பிக்கக் கூடாதா.

தங்கமணி மூன்று நாட்கள் அவருடைய நண்பிகளுடன் ஹாலிடே.

“நீ ரெண்டடி தள்ளி நின்னு இன்ஸ்ட்ரக்‌ஷன்ஸ் மட்டும் சொல்லு நான் செய்யறேன்” என்று ஏகப்பட்ட பந்தோபஸ்து பண்ணி சென்னா மசாலா செய்யக் கற்றுக் கொண்டாலும் இந்தப் பக்கம் ஷன நேரம் திரும்பும் போது அந்தப் பக்கம் ஏதாவது ஒரு பொடியை எடுத்துப் போடும் துக்கிரித்தனம். secret ingredient....என்ன இருந்தாலும் நான் சமைச்ச மாதிரி...

ஒரு வாரமாய் எல்லாத்தையும் பார்த்துக் கொள்ளும் படி (ஹாண்ட் ஓவர்) ஒரே நச்சரிப்பு. (பொலிடிக்கல் கரெக்ட்னஸ்). அது வாங்கி ஸ்டாக் பண்ணவா இது வாங்கி ஸ்டாக் பண்ணவா... சமைத்து பிரிட்ஜில் வைத்துவிட்டு போகவா ... நோ நோ நோ எல்லாம் நாங்க பார்த்துக் கொள்கிறோம். வீ ஆர் க்ரோன் அப்ஸ் அண்ட் வீ நோ டு ஹாண்டில் சிச்சுவேஷன்ஸ்

குக்கர் இங்க இருக்கு, அது அங்க இருக்கு... இது எங்க இருக்குன்னு தெளிவா ஹாண்ட் ஓவர் வாங்கிக் கொண்டு அடுத்த நாள் அரிசி வைக்கப் போனால் குக்கர் வெயிட்டைக் காணோம். புஸ்ஸு புஸ்ஸுன்னு காத்து தான். ஜேம்ஸ் வாட் இப்படித் தான் ஸ்டீம் இஞ்சினைக் கண்டுபிடிட்தாரா தெரியவில்லை. "தெரியும் உங்க லட்சணம்...” என்ற கெக்கலிப்பில் ஆரம்பித்து அங்க பாரு இங்க பாருன்னு கடைசியில் ஒரு ட்ராவில் இருந்தது. என்ன ஒரு வில்லத்தனம். பரமசிவன் என்னிக்காவது பாம்பை கழட்டி வைச்சிருக்காரா...குக்கர் வெயிட் பாத்திரம் தேய்த்து (உணர்த்திய கையோடு) மூடியிலேயே இருக்க வேணாமா.... Kaizenகாரன் வந்தால் வழிச்சிண்டு சிரிக்க மாட்டானா?

பாத்திரம் தேய்ப்பதெல்லாம் லெஃப்ட் ஹாண்ட்ல அசால்ட்டா செய்வேன் என்றாலும் கரெட்டாய் ஒரு ஷிப்ட் பாத்திரத்துக்கு அப்புறம் டிஸ்பென்சரில் லிக்விட் சோப் காலி. ரீபில் மெகா பாட்டிலை காணோம். சை ... ”இதுக்குத் தான் என்ன வேணும் என்ன வேணும்ன்னு ஒரு வாரமா கேட்டேன்” - ஈஸ்வரா இந்த indispensable factor

டீ போடறதுக்கு என்னிடம் கண்ணன் தேவனே வந்து டியூஷன் எடுத்துக்கணும். அதெல்லாம் எங்க ஏரியா உள்ள வராதே என்ற சவுடாலெல்லாம் கரெக்ட்டா தான் போச்சு. ஏலக்காய் இஞ்சியை இடிக்க குட்டி மசாலா இடிக்கும் உரலைத் தேடினால் உரல் இருக்கு இடிக்கும் கம்பியைக் காணோம். வாரம்...க்ரீன் டீ வாரம்...

ச்சை... போதும் நிறுத்திக்கிறலாம் என்று தற்சமயம் சரவணபவன் அண்ணாச்சியும், பிட்ஸா ஹட் பாயும் சேர்ந்து நம்ம வீட்டு சிச்சுவேஷன்ஸை ஹாண்டில் பண்ணிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

Thursday, September 08, 2016

நாயகன்

இரவு ஒன்றரை மணி. ஆன்லைனில் ஓசோனைப் பற்றி ஓஷோ ஏதாவது சொல்லியிருக்கிறாரா என்று நோண்டிக் கொண்டிருந்தேன். திடீரென்று இங்கே இங்கிலாந்தில் இருக்கும் தோழியிடமிருந்து வாட்ஸப்பில் ”ஆர் யூ தேர்” என்று பிங் வந்தது.  இரவு பத்து மணிக்குத் தான் அவரிம் மாட்லாடியிருந்தேன்.  ராத்திரி ஒரு மணிக்கு ஆன்லைனில் யோக்கியனுக்கு என்ன வேலை என்று நம்பளைப் பற்றி ஏதாவது ஏடாகூடமாய் நினைத்துக் கொள்வார்களோ என்ற பயம். (நல்லவனுக்கு நாளெல்லாம் சோதனை). இப்பத் தான் தண்ணி குடிக்கலாம்னு எழுந்தேன், டைம் என்னன்னு மொபைலை பார்க்கலாம்னு ஆன் பண்ணினா ஹய்யைய்யோ நீங்க என்று அளவளாவ ஆரம்பித்தேன்.

நாளைக்கு எங்கயும் கமிட் ஆகாமல் ரெடியாய் இருங்கள் ஒரு கோல்டன் ஆப்பர்ச்சுனிட்டி என்று சுருக்கமாய் முடித்துக்கொண்டார். அந்த காலக் கட்டத்தில் வேலை மாறும் படலத்தில் இருந்ததால் காலையில் மகள்களுக்கு ரொட்டியில் வெண்ணெய்யையும்,  மிச்ச நேரங்களில் வீட்டில் பெஞ்ச்சையும் தேய்த்துக் கொண்டிருந்தேன். எதாவது க்ளு கொடுக்கலாமே க்ரோர்பதிலேயே மூனு ஆப்ஷன் தர்றாங்க என்றது  “உங்காளுங்க” என்று  ஏகத்துக்கு க்ளூ கொடுத்தார்.  இருக்கறவனுக்கு ஒரு ஆள் நமக்கு ஊரெல்லாம் என்று நினைப்பு  (நோட் த பாயிண்ட் நினைப்பு நினைப்பு) . வேதிகாவா இருக்குமோ, இல்லை நயந்தாரா அடிக்கடி லண்டனுக்கு வருகிறாரே  இல்லை சமந்தாவா என்று ஏகத்துக்கு குழப்பம்.  எதாய் இருந்தாலும் காலையில் தான் கன்ஃப்ர்ம் ஆகும் என்று கறாராய் சொல்லிவிட்டார்.  அவ்ளோ தான் ஓஷோவையும் ஓசோனையும் ஓரங்கட்டிவிட்டு யாரெல்லாம் லண்டனுக்கு வந்திருக்கிறார்கள் என்று ஆராய்ச்சி செய்ய ஆரம்பித்தேன். ஏழு மணிக்கு திரும்ப கால் வந்தது. சொக்கா சொக்கா சொக்கா என்று பதற ஆரம்பித்துவிட்டேன். ஏங்க அவரு என் ஆளாங்க..... தலைங்க என்னோட தலை என்று தலையும் ஓடவில்லை காலும் ஓடவில்லை. அதுவும் நாங்க செல்லவேண்டிய வேலையும் அவ்வளவு சோக்கானது. சிங்கத்தையே..படம் பிடிக்க வேண்டிய பொன்னான வாய்ப்பு. (அவரை டைரக்ட் செய்ய என்பதெல்லம் ரொம்ப ரொம்ப ஓவரான வார்த்தை). எங்கே என்ன எதற்கென்ற விபரங்கள் இங்கே தர முடியாத நிலையில் இருக்கிறேன் - தோழிக்கு வாக்கு கொடுத்திருக்றேன் எனபதால் அந்த விபரங்கள் பதிய முடியவில்லை. ப்ளீஸ் மன்னித்து விடுங்கள் ஆனால் அது சினிமாவல்ல...ஒரு வாழ்த்து அவ்வளவு தான் அந்த காணொளி எல்லாம் ஊடங்களில் எப்பவோ வெளிவந்துவிட்டது அவ்ளோ தான். (இது நடந்து கொஞ்ச காலங்கள் ஆயிற்று)

பதினோரு மணிக்கு அங்கே இருக்கிற மாதிரி வந்துவிடுங்கள் என்று இடத்தைச் சொல்ல பத்து மணிக்கே ஏரியாவிற்கு போய்விட்டென். பெரிய ஹோட்டல் என்பதால் லாபியில் மீட் பண்ணுவதாய் ப்ளான். முன்னாடியே  போய் லாபியில் உட்காருவதற்கு பதில் சும்மா பக்கத்தில் தெருவில் சுற்றிக் கொண்டிருக்கலாம் என்று சுற்றிக்கொண்டிருந்தேன். பத்தரை மணிக்கு தோழியிடமிருந்து செய்தி. எங்கிருக்கிறீர்கள் சார் அல்ரெடி வந்தாச்சு இங்கே தனியாய் இருக்கிறார் என்று. பின்னங்கால் தலையைத் தாண்டி மேல் வயிற்றில் வந்து படுமளவிற்கு ஓட்டம். மூச்சிறைக்க லாபிக்கு வந்தால் அமைதியாய் உட்கார்ந்திருக்கிறார் தலைவர். பக்கத்தில் போக எழுந்து கொண்டார். குணா கமல் கோயில் சீன் மாதிரி அவரையே  பரவசமாய் ஒரு நிமிடம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். தோழி ரொம்ப மரியாதையாய் ‘சார் இவர் உங்களோடு பெரிய டை ஹார்ட் ஃபேன்...அது இது’ என்று என்னை கமலுக்கு அறிமுகம் செய்து கொண்டிருந்தார். அவரும் புன்னகையோடு என்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்.  “எப்படி இருக்கிறீர்கள்” என்று பாந்தமாய் கேட்கிறார். பதில் சொல்லத் தோன்றவில்லை. பிரமிப்பு இன்னும் அடங்கவில்லை...மூச்சிறைப்பும் தான். “கேன் ஐ ஹக் யூ” என்று கேட்கிறேன். பதிலுக்கெல்லாம் காதிருக்கவில்லை. அவர் கை லேசாக திறந்ததும் அவரை அணைத்துக் கொள்கிறேன். முப்பது விநாடிகள் நீண்ட அணைப்பு. முதுகில் தட்டிக் கொடுக்கிறார்.  வாங்க உட்கார்ந்து பேசலாம் என்று எதிர் சோஃபாவை காண்பிக்கிறார். எதிர் சோபா தள்ளியிருந்தது. அங்க வேண்டாம் ரொம்ப தள்ளியிருக்கு நான் இப்படியே இங்க உங்க சோபா கைப்பிடியில் இன்பார்மலாய் உட்கார்ந்து கொள்கிறேனே என்கிறேன். சிரித்துக் கொள்கிறார். கைப்பிடி வசதியாய் இல்லை ஒரு காலை மடித்து காலேஜில் அரட்டை அடிப்பது போல் அப்படியே முட்டியை சோபா பக்கத்தில் வைத்து தரையில் ரெண்டுங்கெட்டானாய் முட்டி போட்டு உட்கார்ந்து கொள்கிறேன். சாரி ஏதோ கேட்டீங்க காதுல விழலை என்று திரும்ப கேட்டு பதில் சொல்கிறேன். உங்களைப் பார்த்தா சார்ன்னுலாம் சொல்லக்கூடாது நீங்க எனக்கு கமல் அதுனால கமல்ன்னு கூப்பிடம்ன்னு இருதேன் ...இப்போ முடியலை என்கிறேன். நமுட்டு சிரிப்பு சிரிக்கிறார். தோழி மேலும் என்னுடைய கமல் பைத்தியத்தைப் பற்றி சொல்கிறார்.  தோழியைப் பார்த்து உங்களுக்கு கோயில் ஒன்னு கட்டி அடுத்த ஆடியில் கும்பாபிஷேகம் என்பது போல் நன்றியோடு பார்க்கிறேன்.  கேமிரா கொண்டுவரும் நண்பர் வழியில் ட்ராபிக்கால் தாமதமாகிறது என்ற செய்தி வருகிறது. ட்ராபிக்குக்கும் பக்கத்திலேயே ஒரு கோயில் கட்டவேண்டும் என்று நினைத்துக் கொள்கிறேன்.

ஹய்யோ கமலைக் காக்க வைக்க முடியாதே என்று தோழி பதறுகிறார்.  சார் எங்களுக்கு இப்போ ஒரு மணி நேரம் முன்னால் தான் விஷயமே தெரியும் தவறாக நினையாதீர்கள் நண்பர் தள்ளியிருந்து வருகிறார் என்கிறேன்.  அதெல்லாம் ஒன்னும் பிரச்சினையில்லீங்க எனக்கு இன்னும் ஒன்றரை மணிநேரம் இருக்கு அதுக்குள்ள முடிச்சிட்டா போதும், டோண்ட் வொர்ரி  ரிலாக்ஸ்என்கிறார். நண்பருக்கு ஃபோன் போட்டு ஒன்னும் அவசரமில்லை மெதுவா வாய்யா (நான் பேசிக்கொண்டிருக்கிறேன்) என்று சொல்லலாமா என்று குறுக்கு புத்தி போகிறது. தோழி டக்கென்று இவருடைய நாற்பதாவது பிறந்த நாள் கொண்டாட்டமே உஙக் தீம் தான் என்று கரெக்ட்டாய் எடுத்துக் கொடுக்கிறார். ஆஹா தெய்வமே குல தெய்வமே என்று அவரைப் பார்க்கிறேன். அட அப்படியா என்கிறார் கமல். கொஞ்சம் புரியவில்லை அவருக்கு. அந்த பார்ட்டிக்கு கமல் எனபது தான் தீம். நண்பர்கள் கமலின் வெவ்வேறு பட கெட்டப்பில் தனியாகவோ ஜோடியாகவோ வந்திருந்தார்கள். ஆளவந்தான் கமல்,  சண்டியர் கமல், அவ்வை சண்முகி கமல் என்று பல பேர் மெனெக்கட்டு தீவிர கெட்டப்பில் வந்து கலக்கியிருந்தார்கள். பேஸ்புக்கில் ஆல்பம் இருந்தது. இங்க பாருங்க என்று டக்கென்று பேஸ்புக் ஆல்பத்தை எடுத்து காட்டுகிறார் தோழி. கமல் புன்னகையுடன் பார்க்கிறார். அட இவ்வளவு மெனக்கெட்டு தீவிரமா வந்திருக்காங்க என்று ஆச்சரியப் படுகிறார். எனது ப்ரொபைல் பிக்ச்சர் வேறு சலங்கை ஒலி இன்விடேஷன் சீன் கெட்டப்பில் நானும் தங்கமணியும் எடுத்த ஒரு படம். அதையும் க்ளிக் செய்து பார்க்கிறார். கொஞ்சம் ஓவர் தான் என்றாலும் இது எது மாதிரி என்று தெரிகிறதா என்று கேட்கிறேன். கொஞ்சம் பலமாய் புன்னகைத்து தலையாட்டுகிறார். நினைத்துக் கூட பார்க்கவில்லை அந்த பார்ட்டி படங்களை எல்லாம் கமல் பார்ப்பார் நான் அவருக்கு பக்கத்திலிருந்து காண்பிப்பேன் என்று. தோழியும் என் மற்ற நண்பரும் (அவர் கணவர்)  மற்ற் வேலைகளை பார்க்க் நகருகிறார்கள். கமலுக்கும் எனக்குமான ஒன் டு ஒன் அரட்டை ஆரம்பிக்கிறது. சொக்கா சொக்கா....அத்தனையும் எனக்கேவா...

முப்பத்தைந்து நிமிடங்கள் ஓடியதே தெரியவில்லை. அரசியல், சினிமா, சக மனிதம் என்று பேச்சு பலவற்றைத் தொட்டது. மனிதத்தில் நிறைய உண்ர்ச்சி வசப்பட்டார்.  உங்க பாதிப்புல நமக்கு நாமே திட்டத்துல் என்னை ’உன்னால் முடியும் தம்பி கமல்’ என்று தான் சொல்லிக்கொள்வேன் என்று நைசா சொருகிவிட்டேன். உணர்ச்சி வசப் படுவதை நிப்பாடி விட்டார். ஆன்லைன் உலகத்தைப் பற்றி சொன்னேன். ப்ளாக் உலகம் பற்றியும் தற்போது ஆன்லைன் உலகில் நடக்கும் பல நல்ல விஷயங்கள் பற்றியும் சொன்னேன்.  சினிமா மட்டுமே குறைவாகப் பேசப்பட்டது.  எங்கேயும் அவரின் கம்ஃபோர்ட் சோன் தாண்டிப் பேசக்கூடாது என்பதில் கவனமாய் இருந்தேன். ஆனால் அவர் வெளிப்படையாகப் பேசினார். ஆன்லைன் உலகில் சாதி அரசியலை மட்டும் விட்டுவிடாதீர்கள் என்றார். பதில் ஒன்றும் சொல்லாமல் கேட்டுக் கொண்டேன். தாமதமான நண்பர் வந்து சேர்ந்தார். இவ்ளோ அவசரமா சித்த மெதுவா வரப்பிடாதா சித்தப்பு என்று அவரைப் பார்க்கிறேன். கேமிரா செட் செய்து லைட்டிங் பார்த்து சவுண்ட் செக் செய்து அடா அடா அடா...எங்களின் இந்த ஆர்வம் பற்றியும் எங்கள் சோத்துக் கடமை பற்றியும் கேட்டுத் தெரிந்து கொண்டார். சார் லண்டன் ஃபிலிம் அக்காடமியில்..என்று செல்ஃப் டப்பாவையும் சேர்த்துக் கொண்டேன். அந்தப் பல்கலைக் கழகம் அமைதியாகக் கேட்டுக் கொண்டது. கேமிராவில் சில டிப்ஸ் கொடுத்தார். தள்ளி சென்று ஒரு நிமிடம் கண்ணாடியில் பார்த்துக் கொண்டார். வசனத்தை ப்ரிப்பேர் செய்கிறார் என்று நினைத்துக் கொண்டேன். திரும்ப வந்து இங்க நின்னா சரியாக இருக்குமா  என்று கேட்டுக்கொண்டது நிறை குடம்,  அந்த அந்த அந்த ஒரு நிமிடம் வந்தது. வாழ்வின் பொன்னான நேரம் ஆக்‌ஷன் என்று குரல் கொடுக்க  - பேச்சுக்கு சொல்லவில்லை ...சிங்கம்ன்னா சிங்கம் அப்படியே வேறொரு காட்சி. குரல் அவ்வளவு தெளிவு. பே என்று பேஸ்தடித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். கேமிராவில் ஹெட் ரூம் கொஞ்சம் பெட்டராய் இருந்திருக்கலாம் என்று தோன்றியது. வசனத்தின் நடுவில் சிறிது முன்னால் வந்து விட்டார். முடிந்து தான் தெரிந்தது. அவரே ஹெட்ஃபோன் வாங்கிப் போட்டுப் பார்த்து ’ஆமாம் கொஞ்சம் டைட்டாக இருக்கு இன்னொரு டேக் போலாமா’ என்றார். அட்ரா சக்க இன்னொரு டேக்கா எங்களுக்கு டபுள் ஓக்கே. இந்த முறை இடத்தை சரியாக பிக்ஸ் செய்துகொண்டார்.  திரும்பவும் ஆக்‌ஷன். திரும்பவும் சிங்க கர்ஜனை. வார்த்தை மாறாமல் பிசகாமல் கலக்கலாய் அதே டயலாக் டெலிவர். நிஜமாய் இதய்ப் பூர்வமாய் சொல்கிறேன் - வாய் வொய் கமல் இஸ் க்ரேட்.

எல்லாம் முடிந்து விடை பெற்றுக் கொண்டு வீடு வந்து சேர்ந்த போது நம்பவே முடியவில்லை. முப்பத்தைந்து நிமிட ஒன் டு ஒன்.... வாவ் சான்ஸே இல்லை - பிரமிப்பு அடங்க நிரம்ப நேரம் பிடித்தது. அவருக்கு எங்காவது நம்மைத் திரும்ப பார்த்தால் நியாபகம் இருக்குமா என்று இன்று வரை யோசிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. முக்கால் வாசி என்னை மறந்து இந்த விஷயமே நியாபகம் இல்லாமல் போகலாம்  - அவருக்கு இது போல் ஆயிரம், லட்சம் ரசிகர்கள். ஆனால் எனக்கு அவர் ஒரே ஒரு கமல்.

Monday, August 29, 2016

என்.ஆர்.ஐ. மம்மி

தலைப்பு சற்று மிஸ்லீடீங்காய் இருக்கிறதே முதலிலேயே மு.கு கொடுக்கவில்லையே என்று ஆதங்கப் படுபவர்களுக்காக சொல்லிவிடுகிறேன். இந்தப் பதிவு நேற்று எழுதிய The man who knew infinity திரைப்பட பதிவின் நீட்சியே.
என்.ஆர்.ஐ. மம்மி இந்தப் பதிவின் ஒரு அங்கமே அன்றி முக்கிய கதாநாயகி அல்ல. அது தவிர திரைப்படத்திலிருக்கும் சில காட்சிகளை இந்தப் பதிவில் விவரித்திருக்கிறேன். படம் பார்க்குமுன் அது பற்றி தெரிய விரும்பாதவர்கள் பதிவைத் தவிர்ப்பது நலம்.
நேற்றைய பதிவில் வந்த பெனத்தாலார் மற்றும் ராம்ஜியின் பின்னூட்டங்களே இந்தப் படம் பற்றிய என்னுடய மேலும் சில கருத்துகள் பதிய ஊக்கப்படுத்தின.(நன்றி அண்ணாச்சிகளா) The Mam who knew infinity-ல் இயக்குனர், வசனங்களோடு விரும்பி செய்த நிறைய subtle nuances கூர்ந்து கவனித்தால் அசத்தும்.

The So called Racism - ரேசிசம் என்பது இன்றைய காலகட்டத்தில் இனவெறுப்பு மட்டுமல்லாது இன. நிற , வகுப்பு, சாதி என்று எல்லாவற்றையும் பொதுவாய் குறிக்கும் ஒரு சொல் மற்றும் உணர்வாகிவிட்டது. ராமானுஜனின் போராட்ட காலம் முதலாம் உலகப் போருக்கு முன்னால் ஆரம்ப கால ஆயிரத்தி தொள்ளாயிர காலம். இந்தியாவில் ஆங்கிலேயர்கள் ஆட்சி நடந்துகொண்டிருந்த ஒரு காலம். இந்தியர்களை பெரும்பாலோர் நடத்தும் விதம் பற்றிக் கேட்கவே வேண்டாம். இதைப் பல இடங்களில் இயக்குனர் தைரியமாகக் காண்பித்திருப்பார். ஆனால் அதை விட இந்த மிரட்டல்களை எல்லோரும் எல்லா இடங்களிலும் கேட்டுக்கொண்டிருக்க மாட்டார்கள் , சில இடங்களில் தள்ளு முள்ளுக்களும் நடக்கும் என்றும் மிக subtleஆக அழகாக காட்டியிருப்பார். மெட்ராஸில் முதன் முதலாக ராமானுஜ்னுக்கு க்ளார்க் வேலை தரும் நாராயணன் அவரை தன் முதலாளி சர் ப்ரான்சிஸிடம் அறிமுகப் படுத்த அழைத்துச் செல்வார். ப்ரான்சிஸ் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே ராமானுஜனை துச்சமாக மதித்து இவனையெல்லாம் ஒரு ஆள் என்று கூட்டிவந்துவிட்டீரா என்ற தோரணையில் “நாராயணன் நீங்க என்னிடம் எவ்வளவு காலம் எனக்கு வேலை பார்கிறீர்” என்று கேட்க “ கோதவரி நதியில் அணை கட்ட நான் உங்களுக்கு டிசைன் செய்து கொடுத்த நாள் முதலாய் சார், அதாவது அதிலிருந்து உங்களுக்கு சர் பட்டம் கிடைத்து உங்களை இன்று வரை சர் என்று அழைக்கும் காலத்திலிருந்து” என்று நாராயணன் ஊசி ஏத்துவார் பாருங்கள். வசனம் நச். (on a different note - நம்மூரில் தற்போது ரேசிசம் என்பதில் அது ரேசிசம் என்பதை உணராமலே நாம் எவ்வளவு பங்கெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை நினைக்கும் போது பெருமூச்சு தான் வருகிறது. நமக்கு வந்தால் ரத்தம் அடுத்தவனுக்கு வந்தால் தக்காளி சட்னி போன்ற டீட்டெயிலுக்கு தனிப் பதிவே எழுதலாம்)

எல்லா இடங்களிலும் இந்த வெறுப்பு என்பது சாத்தியமான ஒன்று. ஆனால் இப்பேற்பட்ட இடங்களிலும் காலகட்டங்களிலும் அன்பைப் பாராட்டும் நல்லுங்களும் இருப்பார்கள். ப்ரொபசர் ஹார்டி மற்றும் லிட்டில் வுட் இதற்கு அருமையான உதாரணங்கள். மேதாவித்தன போட்டியும் பொறாமையும் நிறைந்து இருக்கும் கேம்பிரிட்ஜில், எங்கேயோ இருக்கும் ஒரு இந்தியனுக்கு வக்காலத்து வாங்கி அவனுடைய மேதமைக்காக மட்டுமே அவனை கொணர்ந்து. ஹார்ட்டி ராமானுஜனுக்காக ஃபெல்லோஷிப் வாங்க படும் பாடு கொஞ்ச நஞ்சமல்ல. படத்தில் சொல்லாத ஒரு நிஜம் ராமானுஜன் இங்கிலாந்து லேசில் வரவில்லை ப்ரொபசர் ஹார்டி ராமானுஜனை இங்கிலாந்து கொண்டு வர மெட்ராசில் ஒன்றம் பின் ஒன்றாக ஆட்களை தூது அனுப்பி ரொம்ப மெனக்கெட வேண்டியிருந்தது. ஹார்டி இல்லாவிட்டால் இன்றைக்கு நமக்கு ராமானுஜன் யார் என்றே தெரிந்திருக்காது. கேம்பிரிட்ஜில் ஹார்டிக்குத் துணையாக லிட்டில்வுடும் இன்னும் சில ப்ரொபசர்களும் பலம் சேர்த்தார்கள். ராமானுஜனைக் கொண்டாடும் நாம் இவர்களுக்கு என்றென்றைக்கும் கடமைப் பட்டுள்ளோம்.
இந்த ரேசிசம் தவிர ஞான செருக்கு பற்றி பல இடஙக்ளில் இயக்குனர்அழகாய் காண்பித்திருப்பார். ராமானுஜன் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக் கழகத்திற்கு அப்பொழுது தான் வந்திறங்கியிருப்பார். மலைப்புடன் பல்கலைக் கழக பிரமாண்டத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போது ப்ரொபசர் லிட்டில்வுடின் வசனம் கன ஜோராய் இருக்கும். “Yes...the intended effect. ..Don't be intimidated. Great knowledge comes from the humblest of origins" - நிறை குடங்களை அவர்களின் பெருந்தன்மையை அழகாய் வசனத்தில் செதுக்கியிருப்பார் வசனகர்த்தா.

அடுத்தாய் எனக்கு பிடித்த ஒரு உளவியல் ரீதியான அனுகுமுறை ராமானுஜனின் தாய் பற்றியது. பிராமணர்கள் கடல் தாண்டி செல்லக் கூடாது என்ற நம்பிக்கை பலமாய் இருக்கும் குடும்பத்தில் சில பல சில பல சமாதனங்களுக்குப் பிறகு ராமானுஜன் இங்கிலாந்து செல்கிறார். ராமானுஜனின் மனைவி ஜானகியம்மாள் அவரைப் பிரிந்து எப்பொழுது அவருடன் சேருவோம் என்ற மன்நிலையில் இருக்கிறார், அவர் ராமானுஜனுக்கு எழுதும் கடிதங்கள் எதையும் ராமனுஜனின் தாய் கோமளம்மாள் போஸ்ட் செய்யாமல் ஒரு பெட்டியில் ஒளித்து வைத்துவிடுகிறார். அதே போல் ராமானுஜன் அனுப்பும் கடிதங்களையும் மனைவியிடமிருந்து மறைத்து பெட்டியில் வைத்துவிடுகிறார். ராமானுஜனின் மனைவி ஒரு கட்டத்தில் ராமானுஜன் தன்னை மறந்து விட்டார் என்று மனம் வெறுத்து அண்ணன் வீட்டிற்கு கிளம்பிவிடுகிறார். அங்கேயிருக்கும் காலகட்டத்தில் கடைசியாய் ராமானுஜனுக்கு ஒரு கடிதம் எழுதி அதில் அவரின் அம்மாவின் குட்டு வெளிபட்டுவிடுகிறது. வீட்டிற்கு திரும்ப வந்து கடிதங்கள் ஒளித்து வைத்திருக்கப்படும் பெட்டியை கண்டுபிடித்துவிடுகிறார். அப்பொழுது ராமனுஜனின் தாயார் வந்து “நீயும் அங்கே போய்விட்டால் ராமானுஜன் நாட்டிற்கு திரும்ப வரமாட்டான்” என்று கண்ணீர் மல்க சொல்கிறார்.
மற்ற குடும்ப அரசியலை எல்லாம் தவிர்த்துப் பார்த்தால் எனக்கு இது மிக மிக மிக நியாமான கோணமாய் பட்டது. இது கோமளம்மாளுக்கு மட்டுமல்ல எல்லா என்.ஆர்.ஐ மம்மிக்களுக்கும் பொருந்தும். எந்த ஒரு ஆணுக்கும் கல்யாணத்துக்கு முன் அம்மா என்ற இடத்தை கல்யாணமான பின் மனைவியே பூர்த்திசெய்கிறார். இருவரும் ஒரு இடத்தில் இருந்தால் இந்த விஷயமே பொசசிவாய் மாறி சில பல குடும்ப அரசியலுக்கு வித்திடும். ஆனால் ஒரு என்.ஆர்.ஐ. கோணத்தில் ஒரு ஆள் மனைவி கூட இல்லாமல் வெளிநாட்டில் இருப்பது பயங்கர ஹோம் சிக்காவிடும். அதுவும் உடம்பு சரியில்லாமல் போய் தவித்த வாய்க்க்ய் தண்ணீர் தரக் கூட ஆளில்லாமலிருந்தால் “போங்கடா நீஙகளுமாச்சு உங்க டாலருமாச்சு” என்ற முக்தி நிலை வந்துவிடும். நிறைய நண்பர்களிடம் இங்கு பார்த்திருக்கிறேன். ராமானுஜனின் வாழ்க்கையில் அதுவே அவர் பயங்கர ஹோம் சிக் ஆகி நாட்டிற்கு திரும்ப வருகிறார். இதே அவர் மனைவி இங்கிலாந்து சென்றிருந்தால் அவருக்கு கணித்ததின் மீது இருக்கும் காதலால் இங்கிலாந்தில் அவருக்கு வாய்த்த கணித வாய்ப்புகளால் இந்தியா உடனே வந்திருப்பாரா என்பது என்னளவில் மிகப் பெரும் சந்தேகமே. படத்தில் இது பெரிய சீனோ இல்லை வசனமோ அல்ல. ஆனால் இதுவே எனக்கு intended effectஆகப் பட்டது.

Sunday, August 28, 2016

The Man who knew Infinity

சில மனிதர்களைப் பற்றிய படங்கள் அதீத ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தும். அவ்வகையில் ரொம்ப நாளாகவே நான் எதிர்பார்த்த ஒரு ஆளுமை சீனிவாச ராமானுஜன் - The Mathematical Genius. மேத்ஸ்லாம் எனக்கு ஏதோ சுமாராய் வரும். டாப்பராய் ஒரு போதும் இருந்ததில்லை (ம்ம்க்கும் மேத்ஸ் என்ன எந்த சப்ஜெக்ட்டிலுமே  ). இண்டகரேஷனெல்லாம் சிம்ம சொப்பனாமாய் இருந்திருக்கிறது. ஏ,பி, எக்ஸ், ஒய் இசட் எழுத்துகளை சகட்டு மேனிக்கு மாற்றி மாற்றி மேலும் கீழுமாய் எழுதி அங்கஙகே ப்ராக்கட் போட்டு அமைத்த ஈ.குவேஷனெல்லாம் - வெறும் காத்து தான் வரும். ஆனால் கேம்பிரிட்ஜில் வந்து பாடுபட்டு அதிலிலும் சில வருடங்கள் மட்டுமே இருந்து பெல்லோஷிப் வாங்கி இன்றளவிலும் அவருடை கைப் பிரதி புத்தங்களை காட்சிப் பொருளாய் வைத்து கொண்டாடுமளவிற்கு கோலோய்ச்சிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு ஆளுமை. “எஸ் ஐ ஆம் ஆல்சோ ஃபெரம் தி சேம் ப்ளேஸ்” என்று ஒரு முறை ப்ளைட்டில் பக்கத்தில் ஒரு கேம்பிரிட்ஜ் ப்ரொபசரிடம் கூச்சமே இல்லாமல் மார்தட்டியிருக்கிறேன். அவருடைய சரித்திரத்தை அவர் சந்தித்த போராட்டங்களை மேலோட்டமாய் தெரிந்த அளவில் அவர் தொடர்பான புதினங்களில் மிகுந்த ஈடுபாடு இருந்தது.
தமிழில் ராமானுஜன் வந்த போது மிக ஆர்வத்துடன் பார்த்தேன். பார்த்த சூழ்நிலையோ அல்லது எனது மனநிலையோ தெரியவில்லை அந்தப் படம் மிக நன்றாக இருந்தாலும் அத்தனை தாக்கத்தை உண்டு செய்யவில்லை.(திரும்பவும் பார்க்கவேண்டும்) சமீபத்தில் The Man who knew Infinity வாய்த்தது. ஒருவரின் வாழ்க்கையை உள்ளதை உள்ளபடி இண்ட்ரஸ்டிங்காய் ஒரு முழு நீள திரைப்படமாய் கொடுப்பது லேசுபட்ட விஷயம் அல்ல. ஆனால் எந்தப் பகுதியை விலாவரிக்கிறோம் எதை சாய்ஸ்சில் விடுகிறோம், எந்தக் கோணத்தை எடுத்துக் கொள்கிறோம் என்பது இயக்குனரின் சாமர்த்தியம். அந்த விஷயத்தில் The Man who knew Infinity இயக்குனர் மேத்யூ ப்ரவுன் மிகத் தெளிவு. படம் அத்தனை சுவாரசியம். ராமனுஜனிற்கு உறுதுணையாய் இருந்து இந்த உலகிற்கு அவரது அதிமேதாவித்தனத்தை அறிமுகம் செய்தது கேம்பிரிட்ஜ் ப்ரொபசர் ஹார்டி. ராமானுஜனுக்கும் ஹார்டிக்குமிடையிலான சம்பவங்களிலேயே படம் பெரும்பாலும் பயணிக்கிறது.
பெரும்பாலும் மெத்தப் படித்தவர்களிடம், அதி மேதாவிகளிடம் ஒரு ஞான கர்வம் இருக்கும். ஆரம்ப கால ஆயிர்த்தி தொள்ளாயிர வருடங்களில் உலகைக் கோலோய்சிக் கொண்டிருந்த வெள்ளையர்களிடம் எப்படி இருந்திருக்கும் என்று கேட்கவே தேவையில்லை. அதிலிலும் அங்கே இருக்கும் கேம்பிரட்ஜ் பல்கலைக் கழகம் இன்னும் விஷேசம். இப்பேற்பட்ட ஒரு இடத்தில் எந்த முறையான கல்வித் தகுதியும் இல்லாத ஒரு இந்தியன், தான் கண்டுபிடித்த தியரங்களை கேம்பிர்ட்ஜில் பதிப்பித்து தன்னை நிலைநாட்டிக்கொளவது என்பது எவ்வளவு கடினமாய் இருதிருக்கும் என்பதை மட்டுமே திரைக்கதையில் முன்னிலைப் படுத்தியிருக்கிறார் இயக்குனர். சொல்ல வந்ததை மிக மிக நேர்த்தியாய் சொல்லியிருக்கிறார். படத்தைப் பார்த்து யாரும் கணிதம் கற்றுக் கொள்ளப்போவதில்லை என்பதிலிருந்து தேவையில்லாத காட்சிகளில் அதிக நேரம் செலுத்தாமல் சொல்ல வந்த கோணத்திலேயே செல்வது போன்ற நேர்த்திகளால் நம்மை படம் நெடுக கட்டிப்போடுகிறார். படத்தில் ராமானுஜனின் கடைசி காலக் காட்சிகள் ஏதுமில்லை. ஆனால் அதைக் கூட ஹார்டியின் ஆங்கிளில் சொல்லி முடிப்பது மிக அழகு. படம் பார்த்துவிட்டு சே...இவ்வளவு பெரிய ஜீனியஸ் 32 வயதில் இவ்வளவு அல்ப ஆயுசில் விதி முடியவேண்டுமா என்று பெருமூச்சு விட வைக்கிறது.
ஹிஸ்டோரியன்ஸின் பார்வைகளில் சில் நொட்டைகள் தெரியலாம். சில வருடங்கள் to the scale-ல் இல்லாமல் இருக்கலாம். சில விஷயங்கள் chronological orderல் இல்லாமல் இருக்கலாம் பல விஷயங்கள் அவுட் ஆஃப் போகஸில் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் அவற்றை காலபரிணாம நேர்த்தியில் நெர்கோட்டில் சொல்ல்வது சுவாரசியமில்லாத ஆவண படமாகி அரசு விழாக்களில் திரையிட மட்டுமே தகுதியாகிவிடும். இது ஆவணப் படமல்ல, ஒரு கணித மேதையை பற்றிய விஷயங்களை மிக மிக சுவாரசியமாக ஜனரஞ்சகமாக தந்திருக்கும் சினிமா. Highly recommended.

பழி

**********
முதலிலேயே சொல்லிவிடுகிறேன். பதிவு ரொம்ப ரொம்ப இண்டீசண்டான பதிவு. டீசண்ட் பார்டீஸ் நேரா லெஃப்டுல போய் ரைட்டுல திரும்பவும்.
********
உலகின் தலையாய தர்மசங்கடங்களில் ஒன்று கக்கா போகும் போது மொபைலில் கால் வந்து தொலைவது. ஆண்களுக்கு மொபைல் ஃபோனை கால் சாராய் பையில் வைப்பதால் இந்த சங்கடம் அடிக்கடி நிகழும். இந்த சூப்பர் சிங்கரில் பாடுபவர்கள் எல்லாம் பாடும் போது காற்றில் எஸ் ஒன்றை வெட்டி வெட்டி வரைந்து கொண்டே பாடுவார்களே அது மாதிரி நம்மை சைலைண்ட்டாய் எஸ் வரைந்து கொண்டு கடமை ஆற்ற விடமாட்டார்கள். கரெக்ட்டாய் ஃபோன் வந்துவிடும். வரும் கால் ஒருக்கால் முக்கியமான காலாய் இருந்து தொலைத்தால் எடுத்து தொலைய வேண்டியிருக்கும். அப்படி பேச வேண்டிய சந்தர்ப்பங்களில் அந்தப் பக்கம் பேசுபவர் பெண்ணாய் இருந்துவிட்டால் கேட்கவே வேண்டாம் அதி விசேஷம். ரகசியக் குரலில் “மேடம்....முக்கியமான மீட்டிங்கில் இருக்கேன்...கொஞ்ச நேரத்துல கால் பண்ணட்டுமா” என்றால் நம்ம “காற்றில் எந்தன் கீதம்” அவருக்கு காதில் விழுந்து தொலையாது. “உங்க சைடு சிக்னல் வீக்கா இருக்கு சார், குரல கொஞ்சம் உசத்திப் பேசுங்க சார்..” என்று விடமாட்டார்கள். “ இங்க என்னோட மேனேஜரோட இம்பார்ட்ண்ட் மீட்டிங்க்ல இருக்கேன் மேடம் கொஞ்ச நேரம் கழிச்சுப் பண்றேன்” என்றால் பக்கத்து டாய்லெட் சக பிரயாணி ட்ரிபிள் மீனிங்கில் கெக்கப் பிக்க என்று சிரிப்பார். 

வேறு சில சந்தர்பங்கள் இன்னும் எசகுபிசகாய் இருக்கும் “எங்க சார்..இருக்கீங்க புரியலை...சத்தமா பேசுங்க புரியலை” என்று அந்தப் பக்கம் இம்சையாய் கேட்கும் போது இந்தப் பக்கம் - பக்கத்து டாய்லெட் க்யூபிகலில் ட்ரம்ஸ் சிவமணியை குடித்தனம் வைத்த மாதிரி தடா முடாவென்று டெல்லி பெல்லி தனியாவர்தனம் செய்து கொண்டிருப்பார். “நீங்க ஏதோ கச்சேரில இருக்கீங்கன்னு நினைக்கிறேன் என்ஜாய் பண்ணுங்க நான் வேணா அப்புறமா பண்ணட்டுமா”ன்னு கால் முடியும் போது ஸ்ஸ்ஸ்ப்பான்னு என்று இருக்கும். 

ஆனால் இந்திய வம்சாவளிக்குத் தான் இந்த லஜ்ஜையெல்லாம் போல. ஆனால் இங்கே பல வெள்ளைக்கார்கள் கவலையே பட மாட்டார்கள். சிலபேர் கான்பரன்ஸ் காலையும் “எஸ் ஆல் டன் ஆன் டைம் - ஹை க்வாலிட்டி டெலிவரி” என்று ஸ்டேடஸ் அப்டேட்டோட ஜோலியோடு ஜோலியாய் இங்கேயே முடித்துவிடுவார்கள். நான் சமீபத்தில் கூசிக் குறுகி வாஷ் பேசினில் ஒரு தோழியுடைய கால் அட்டெண்ட் செய்யவேண்டிய கட்டாயம். ரெண்டு நிமிஷத்தில் திரும்பக் கூப்பிடுகிறேன் என்று சொல்லலாம் என்று எடுத்து “மேனேஜரோடு இம்பார்ட்டண்ட் ..” என்று ஆரம்பிக்கும் போதே பக்கத்து பிரயாணி “குயில் பாட்டு .....வந்ததென்ன இளமானே” பாட்டின் குயில் மாதிரி ஏடாகூடமாய் கூவி தோழி ஒரு மாதிரி சூழ்நிலையை புரிந்து அப்புறம் பேசுகிறேன் என்று கட் பண்ணிவிட்டார். கொலைப் பழியைக் கூட ஏற்றுக் கொள்ளலாம் ஆனால்......சை......இன்று வரை என்னால் ஒரு தன்னிலை விளக்கம் கூட கொடுக்க முடியவில்லை.

காதலும் கடந்து போகும்

 ஜனரஞ்சகமான எண்டர்டெய்னர். இரண்டு படங்களூக்கு முன்னால் விஜய் சேதுபதி பற்றி ரொம்பவே கிலேசமாய் இருந்தது. "இ.தா.ஆ.ப.பாலகுமாரா" படம் பிடிக்காத சொற்பத்தி சொச்சத்தில் அடியேனும் உண்டு. அவர் உடம்பு வேறு விஜய் டீ.வி பெண் ஆன்கர்கள் மாதிரி சைட் வாக்கில் போய்க்கொண்டிருந்தது. சர்தான் பிரபுவிற்கு வாரிசாய் கூடிய சீக்கிரம் நாலு பேருக்கு நல்லது பண்ணும் குணசித்திர வில்லனாகிவிடுவார் என்று எண்ணியிருந்த்தேன். நானும் ரவுடி தானில் ஆரம்பித்து சேதுபதி ஐ.பி.எஸ்சிற்காக உடம்பை டிரிம்மாக்கியிருந்தார். காதலும் கடந்து போகுமிலும் நன்றாக இருக்கிறார். தியேட்டரில் மீண்டும் பெண் ரசிகைகள் அவர் வரும் காட்சியில் நாக்கை மடித்துக் கொண்டு உய்ய்ய்ய் என்று கத்துகிறார்கள். படத்தைப் பற்றி - நல்ல படம், கெட்ட படம், பாம்படம், சம்படம் என்று நீட்டி முழக்காமல் சொல்லிவிடுகிறேன் எனக்குப் பிடித்திருந்தது. வசனங்கள் நிறைய இடங்களில் நகைச்சுவையாய் ரசிக்கும் படி வைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் யூ.கேயில் வசனங்கள் ஏதும் சென்சார் செய்யப்படாமல் சில இடங்களில் *தாக்களும் மயிரும் பீப்பில்லாமல் அப்படியே ஸ்பஷ்டமாய் ஒலிக்கின்றன. படத்தில் கதாநாயகி மடோனா செபாஸ்டியன். மலர் டீச்சர் மலர் டீச்சர் என்று சாய் பல்லவியைக் கொண்டாடிய பிரேமம் கூட்டத்திற்கு நடுவில் இங்கேயும் எதற்கும் இருக்கட்டும் என்று செலின் ரசிகர் மன்றத்தில் ஒரு கர்சீப் போட்டிருந்தேன் வீணாய்ப் போகவில்லை. அந்த பிரேமம் செலின் தான் நம்ம மடோனா. காப்பா டிவியில் வேறு பாடுவதைப் பார்த்திருக்கிறேன். படம் நெடுக அம்மணி பளிச் பளிச். Time and time again why I love kerala. ஐ.டியில் வேலை தேடும் ஒரு இளம் பட்டதாரியாய், பக்கத்து வீட்டு பெண்ணாய் கலக்கியிருக்கிறார். மடோனாவிற்கும் கோலிவுட் என்றால் ரொம்ப இஷ்டமாம். பேசாமல் ஒரு லாரி தமிழ் நடிகர்களை கேரளாவிற்கு ஏற்றுமதி செய்து பதிலுக்கு ஒரு லாரி கதாநாயகிகளை அங்கேயிருந்து இங்கே இறக்குமதி செய்துவிடலாம். இரண்டு இண்டஸ்டிரியும் சுபீட்சமாய் இருக்கும்.மற்ற படி இந்த படம் தாராளமாய் பார்க்கலாம் - இ.தா.ஆ.ப.பாலகுமாராவைவிட நல்ல எண்டர்டெய்னர்.
படத்தில் எனக்குப் பிடித்த சில காட்சிகள் கீழே

பாஜி ராவ் மஸ்தானி

ஹிஸ்டாரிக்கல் பேண்டசி ரசிகர்களுக்கு சரியான விருந்து. படத்தின் ட்ரையலரில் ஒரு ஷாட் வரும் ரன்வீர் சிங் குதிரையில் ஸ்லொமோஷனில் சென்று கொண்டிருக்கும் போது பின்னால் தீபிகா மெதுவாய் ஷாட்டில் நுழைந்து ஓவர்டேக் செய்வார். அட்டகாசமான ஷாட். அன்றே படத்திற்கு துண்டைப் போட்டு வைத்துவிட்டேன். சரித்திரத்தை திரைக்கதைக்காக அப்படி இப்படி புரட்டியிருக்கிறோம் கண்டுக்காதீங்க என்று முதல் டிஸ்கிலேயே சொல்லிவிடுகிறார்கள். ரன்வீர் சிங் மொட்டயடித்துக் கொண்டு பேஷ்வாவாக படம் நெடுக மெனக்கெட்டிருக்கிறார். குடுமி வைத்த பேஷ்வா குத்துப் பாட்டுக்கு டான்ஸ் ஆடுவாரா என்ற தர்கத்தையெல்லாம் ஓரம் கட்டி பேஷ்வா எக்கேடும் கெட்டுப் போகட்டும் என்று தண்ணி தெளித்துவிட்டு மஸ்தானிக்கு வருவோம். தீபிகா தீபிகா தீபிகா...என்ன ஒரு ஆளுமை படம் நெடுக. கத்தியை விட கூர்மையாய் பார்க்கிறார், கண்ணால் பேசுகிறார். சமீபத்திய படங்களில் நடிப்பில் பட்டயக் கிளப்புகிறார். Why Deepika is still my darling !!!
என்னை மாதிரி பேஷ்வாவிற்கும் தூத் பேடாவிற்கும் வித்தியாசம் தெரியாமல் ட்ரைலர்-1ஐ மட்டுமே பார்த்துப் படம் பார்க்கப் போனால் படம் சர்ப்ரைஸாக இருக்கும். ஜோதா அக்பர் மாதிரி அல்லாத்தையும் பரிமாறுவார்கள் என்று நினைத்தேன். மஹூம்...இரண்டு பொண்டாட்டிக்காரன் கதை. அதிலும் இரண்டாவது பெண்டாட்டியின் காதலைச் சொல்லும் கதை. பேஷ்வாவாகவே இருந்தாலும் குஜால்ஸுக்கு அப்புறம் படும் அல்லலை அழகாய் படம் பிடித்திருக்கிறார்கள். இரண்டாவது மனைவியாய் அதிலும் வேற்று மதத்திலிருந்து வந்து அங்கு சந்திக்கும் அவமானங்களை தீபிகா தீபிகா தீபீகா. தியேட்டரில் என் வரிசையில் இருபுறமும் முஸ்லீம் சகோதர்களும் சகோதரிகளும். படத்தில் இரு மதத்தின் பெயரால் நடக்கும் சில அக்கப்போர் காட்சிகளில் கொஞ்சம் தர்மசங்கடத்துடன் நெளிந்து கொண்டிருந்தேன். ஆனால் சினிமாவை வெறும் சினிமாவாக மட்டுமே பாராட்டிய அவர்களுடைய ரியாக்‌ஷனோடு பார்த்தது மிகச் சுவாரசியம்.
என்னளவில் படத்தின் ஹீரோ ப்ரொடக்‌ஷன் டிசைன் & ஆர்ட் டைரக்டர் தான் - கலக்கியிருக்கிறார்கள். படம் நெடுக வரக்கூடிய மாராத்திய கலாசார விஷயங்கள் ஆகட்டும், மாராட்டிய தர்பார் ஆகட்டும், பேஷ்வாவின் தர்பார் ஆகட்டும் இன்றெல்லாம் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கலாம். அதிலும் அந்த ஜொலிக்கும் கண்ணாடி மண்டபம் வாய் பிளக்க வைக்கிறது. டிக்கட்டிற்கு கொடுத்த பைசாவிற்கு வஞ்சமே இல்லாமல் பார்த்து வரலாம்.

Tuesday, November 17, 2015

தூங்காவனம்

முதலிலேயே சொல்லிவிடுகிறேன் நான் ப்ரென்ச் படம் பார்க்கவில்லை - தமிழில் படம் பட்டாசு.  கடலில் நீந்தி நொங்கெடுக்கிற திமிங்கலத்தைக் கொண்டு வந்து  ஸ்விமிங் பூலில் நீந்தச் சொல்லி ஷோ காட்டியிருக்கிறார்கள்.  கமல் எனும் ஒரு ஆளுமைக்கு இதெல்லாம் ஜுஜூபி.

பிடித்தவை பிடிக்காதவை பிடித்துப் பிடிக்காதவை பிடிக்காமல் பிடித்தவை பிடிக்கவே பிடிக்காதவை
---------------------------------------------------------------
லாலாலா என்று ஆரம்பித்து மெயின் ப்ளாட்டுக்கு வராமல் வண்டியை நேரே நடு கூடத்தில் மோதி கதையை முதல் காட்சியிலேயே ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள்.

கமல் காலேஜ் முடித்து நான்கு ஆண்டுகள் தான் ஆகிறது என்று காட்டாமல் நரைத்த தாடியோடு வலம் வருகிறார். அஜீத் வாழ்க. என்னுடைய தனிப்பட்ட ஆசை  - கமலின் இந்த மாதிரி வயதொத்த பாத்திரங்களுக்கு தறகாலத் தமிழுலகில் செம தீனியிருக்கிறது. இதற்கு இயக்குனர்கள் கதை செதுக்கவேண்டும் (ஹிந்தியில் அமிதாப் செய்வது மாதிரி). அப்புறம் பாருங்கள் அட்டகாசத்தை

பாட்டு போட்டு படத்தை தொய்ய விடாமல் கடைசியில் பாட்டைப் போடுகிறார்கள்.

திரிஷாவை பிடித்த மிக அரிய படங்களில் இதுவும் ஒன்றாக இருக்கும். படம் முழுக்க - முழுக்கை சட்டை போட்டுக் கொண்டு வருவதாலா என்று தெரியவில்லை.

மச்சம் வைத்தால் தான் வில்லன்கள் கண்டுபிடிக்கமாட்டார்கள் என்ற மரபை உடைத்து பக்கதில் குளு குளுவென்று இருக்கும் பெண்ணை குமுக்கென்று கவ்வி லபக்கென்று முத்தம் குடுத்து வில்லன்கள் கண்களில் மண்ணைத் தூவுகிறார் தல. ஆனால் கேமிரா ஆங்கிள் சரியில்லை. வெளிச்சமே இல்லாத இடத்தில்
பழைய சினிமா டெக்னிக்கில் பின்னால் இருந்தும் காட்டும் போது தலை மட்டும் தான் தெரிகிறது கமல் உம்மா குடுக்கிறாரா இல்லை சும்மா குடுக்கிறாரா என்று சரிவரத் தெரியவில்லை. இதில் வேறு ஆயிரத்தெட்டு பேர் குறுக்கும் நெடுக்கும் நடக்கிறார்கள். என்னைய்யா அவசரம்? மது ஷாலினியாம்.

இன்சொமேனியா கடை மொதலாளிக்கு பணக் கஷ்டம் என்பதால் கடையில் பாதி லைட் எரியமால் இருட்டில் யுவதிகள் காதுக்கு பின்னாடி யுவன்கள் என்னத்தையோ தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். மற்றவரகள் பக்கத்திலிருப்பவர்களுக்கு டிஸ்டர்ப் ஆகுமே என்று வாய்க்குள்ளேயே வாய் வைத்துப் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். கடை அட்ரஸ நோட் பண்ணு நோட் பண்ணு சென்னை...ஈ.சி.ஆர் மெயின் ரோடு சென்னை. சொக்கா சொக்கா

கமலுக்கும் திரிஷாவுக்கும்  காதல் இல்லை. சண்டை போடுகிறார்கள். அதிலும் காலுக்குள் கால் விட்டுப் பின்னி ஏடாகூடமாய் கிடுக்கிப் பிடியெல்லாம் போட்டு சண்டை நடக்கும் போது "வாட் இஸ் ஹாப்பனிங் ஹியர்" என்று நமக்கு டவுட்டு வரக் கூடாது என்று போகிற போக்கில் திரிஷாவை தல கூட ரெண்டு சாத்து சாத்துகிறார். பார்க்கிற நமக்கே வலிக்கிறது. பாவம் சிஸ்டர் திரிஷா.

பிரகாஷ்ராஜ், சம்பத், கிஷோர் என்று விலன்களில் ஹெவி வெயிட் காட்டியிருக்கிறார்கள்.  அதனாலோ என்னவோ யார் மெயின் வில்லன் என்று சரிவர மனதில் பதியவில்லை. பிரகாஷ் ராஜ் சிரிப்பு வில்லன் போலும். நிறைய இடங்களில் கெக்கப்பிக்குகிறார்.

ஆஷா சரத் இந்தப் படத்திலும் பையன் வீட்டுக்கு வந்தாச்சா என்று போனில் விசனப் பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்.

திருவல்லிக்கேணி மேன்ஷனுக்குள் புகுந்தது மாதிரி எந்தப்பக்கம் கதவைத் திறந்து போனாலும் வந்த இடத்திலேயே சுத்தி சுத்தி வருகிறார்கள். ஆனால் கதை நகருகிற வேகத்தில் அதெல்லாம் ரொம்பத் தெரியவில்லை.

டிக்கட் பைசா வசூல் க்யாரண்டி. கர்ப ஸ்திரீகளும் குழந்தைகளும் ஒரு வேளை நெளியலாம்

Thursday, November 12, 2015

சவரக் கதை

சவரம்ன்னு சொன்னால் அந்தக் கால ப்ளாக் அண்ட் வொயிட் படத்துல அப்ளாக் குடுமி வைத்துக்கொண்டு வருகிற மாதிரி இருக்கிறது என்பதால் அங்கங்கே சுத்தத் தமிழில் ஷேவிங் என்றே சொல்லிக் கொள்ள அலொவ் மீ யுவர் ஆனர். வயது வந்த ஆண்களுக்கெலாம் அவர்களுக்கே அவர்களுக்கான பிரத்தியேகமான நேரத்தில் ஒன்று டெய்லி முகச் சவரம் செய்துகொள்ளும் நேரம். சோம்பேறித்தனாமாய் இருந்தாலும் அன்றைய நாளில் செய்ய வேண்டியதில் ஆரம்பித்து இன்னது தான் என்றில்லாமல் கிர்யேட்டிவிட்டியும் ப்ரொக்ட்டிவிட்டியும் கொப்பளிக்கும் நேரமது . இளம்பிராய பெண்கள் குளிக்கப் போனால் குளம் வெட்டுவது மாதிரி சின்ன வயதில் நானெல்லாம் ஷேவிங் செய்யப் போனால் "இவன் சவரம் செய்யப் போனானா, சம்பந்தம் பேசப் போனானா" என்று வீட்டில் மாமா கவலைப்பட ஆரம்பித்துவிடுவார்.

இதில் பெரிய விஷயம் என்னவென்றால் ஹாரிப் பாட்டர் படத்தில் வரும் "The wand chooses you" என்பது மாதிரி இந்த ஷேவிங் ரேசர் அமைவது எல்லாம் பெரிய விஷயம். டீ.வியில் பலூனுக்கு ஷேவிங் செய்வது மாதிரி நோகாமல் விசுக் விசுக் என்று ரெண்டு இழுப்பு இழுத்துவிட்டு துண்டால் துடைத்துவிட்டு பக்கத்திலிருக்கும் ஃபாரின் ஏந்திழையை ஏந்தி இழைக்க ஆரம்பித்துவிடுவார்கள். அப்பிரசண்டி காலத்தில் நானெல்லாம் ஷேவிங் செய்துவிட்டு வந்தால் மிஷ்கின் படத்து சண்டைக்காட்சியில் நடித்து விட்டு வந்த மாதிரி முகம் ரணகளமாக இருக்கும். மாமி வேறு சமயசந்தர்ப்பம் தெரியாமல் கொல்லைப்பக்கம் விழுந்துட்டியான்னு அக்கறையாய் விசாரிப்பார். இந்த இம்சையே வேண்டாம் என்று நம்மவர் மாதிரி தாடி வைத்துக்கொள்ளலாம் என்றால் நம்ம தாடி கள்ளிக் காட்டு இதிகாசமாய் அங்கங்கே முளைத்திருக்கும்.  இப்படி போச்சுன்னா அப்புறம் நமக்கு எப்படி ஏந்திழைன்னு கவலையோ கவலை, அப்புறம் இது ஷேவிங் ரேசர் சம்பந்தப்பட்ட விஷயம் என்று அட்வைஸ் வழங்கப்பட்டது. அப்போதெல்லாம் (சைய்...ரிட்டையர் ஆன மாதிரி என்னயா  "அப்போதெல்லாம்") மெட்டல் ரேசர் ஒன்று தான் எங்க ஊரில் பிரபலம். அடியில் திருகினால் அலாவுதீனும் அற்புத விளக்கும் மொட்டை பூதம் மாதிரி "ஹூசூர் என்ன வேண்டும்"என்று மேலே திறக்கும். அதில் ஒரு ப்ளேடை வைத்து திரும்பத் திருக்கி ஒரு ஆங்கிளாக ஷேவ் செய்யவேண்டும். அத்தோடு அந்த மெட்டல் ரேசர் இட்லி வைக்கிற இண்டாலியம் சட்டி மாதிரி கனமாக வேறு இருக்கும். ஷேவிங் செய்தாலே ஆர்ம்ஸ் ஜிம் எஃபெக்ட்டில் டெவெலப் ஆகும். ஆங்கிளாய் என்று சொன்னேன் அல்லவா அது கரெக்ட்டாய் 45 டிகிரியில் இருக்கவேண்டும். 43 டிகிரியிலோ 47 டிகிரியிலோ வைத்தால் அதற்கு பிடிக்காது - மிஷ்கின் எஃபெக்ட் தான்.

அதற்கடுத்த மேட்டர் ஷேவிங் க்ரீம். ஒரு கருப்பு கவுன் போட்ட பெண்ணை இடுப்பை வளைத்து இழுத்துப் பிடித்து "பால்மாலிவ் கா ஜவாப் நஹி" என்று கபில்தேவ் சொல்வாரே அந்த பால்மாலிவ்லாம் எங்க மாமா ஒத்துக் கொள்ளமாட்டார் (ஹூம்.... கருப்பு கவுன் பெண்ணையும் தான்) . காத்ரேஜ்ஜில் ஒரு சின்ன வட்ட டப்பாவில் ஷேவிங் சோப் வரும், அந்தக் கால சினிமாவில் நாவிதர்கள் மரப்பெட்டியில்  அதைப் போன்ற ஒரு வஸ்துவைத் தான் வைத்திருப்பார்கள்,  அது தான் மாமா வாங்குவார். "காத்ரேஜ் என்ன கம்பெனி தெரியுமா, கடப்பாரையப் போட்டாலும் காத்ரேஜ் பீரோவ திறக்கமுடியாது, இந்த பீரோ என் கல்யாணத்துக்கு வாங்கினது இன்னிக்கு வரைக்கும் பெயிண்ட் கூட போகலை" என்று ப்ராண்ட் மார்கெட்டிங் ஆரம்பித்துவிடுவார்.  பால்மாலிவ்வும் காத்ரேஜ் கம்பெனியுதுதான்னு சொல்லிப் பார்த்தேன். ம்ஹூம் சித்தப்பா பெரியவரா பெரியப்பா பெரியவரா பெரியங்கிறது எதுல வருது? இதுல காத்ரேஜ்ன்னு பெரிசா போட்டிருக்கு அதுல எப்படி போட்டிருக்கு என்று மாமா ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. மேட்டர் அதுவல்ல பின்னாடி போட்டிருந்த விலையில் என்பது எனக்குத் தெரிந்தாலும் சூப்பர் சிங்கரில் சொல்வார்களே "எல்லாம் ஒகே அந்த டயனமிக்ஸ் வரலை" என்று -  ஒன்னியும் சொல்ல முடியாது.

அதற்கடுத்தது ஷேவிங் ப்ரஷ். இந்த முறை இருகோடுகள் தத்துவத்தை முயற்சி செய்து பார்க்கலாம் என்று முதலில் பார்க்  அவன்யூ ஷேவிங் பிரஷ்ஷில் ஆரம்பித்தேன். பால்மாலிவில் ப்ரஷ் அதை விட சல்லிசாக கிடைக்கும் மாமா விழுந்துவிடுவார் என்று நம்பிக்கை. இந்த முறை நான் காத்ரேஜ் என்ன கம்பெனி தெரியுமா, கடப்பாரையப் போட்டாலும் என்று ஆரம்பிப்பதற்கு முன்னாலேயே மாமா தேவர் மகன் சிவாஜி கணக்காய் "எலேய்...வாய மூடிக்கிட்டு பேயாம இருக்கணும் தெரியுமில்ல" என்று ஒரு உப்புமா கம்பெனி ப்ரஷை பரிசளித்துவிட்டார். அதன் தாத்பர்யம் தெரியாமல் வட்ட ஷேவிங் சோப் டப்பாவில் க்ரண்டரில் இட்லிக்கு உளுந்து அரைப்பது போல் ப்ரஷ்ஷை வைத்து க்ர்ர்ன்னு சுத்த, மூன்றாவது நாளுக்குப் பிறகு வடிவேலுக்கு ஷாக் அடிச்ச எஃபெக்ட்டில் பிரஷ் முடியெல்லாம் பப்ரப்பேன்னு  நிற்க ஆரம்பித்துவிட்டது.

அப்புறம் அங்க இங்க ஆட்டையைப் போட்டு கைக்காசையும் சேர்த்துப்  போட்டு நண்பணோடு போய் கட்டை விரலாலேயே ரேசரைத் திறந்து மூடும் ஒரே டிக் செவனோ க்ளாக் ப்ளாஸ்டிக் ரேசரும் பால்மாலிவ் க்ரீமும் வாங்கி கொஞ்ச நாட்களுக்கு மாமா பார்க்கும் போது ஒரு ஷேவிங் செட்டு பார்க்காத போது ஒரு ஷேவிங் செட்டு என்று இரு வீடு ஒரு வாசல் கதை ஓடிக் கொண்டிருந்தது.

நிற்க. இப்போ எதுக்கு இந்த டார்ட்டாய்ஸ் என்றால், போன வாரம் ஷேவிங் செய்யும் போது தான் எனக்கு உரைத்தது, அன்று காலேஜில் வாங்கிய அந்த ப்ளாஸ்டிக் செவனோக்ளாக் "சிங்கிள் டிக்" ரேசர் தான் இன்று வரை.  அவசர அவசரமாய் பாதி ஷேவிங்கில் தங்கமணியைக் கூப்பிட்டு "உனக்கு முன்னாடியே எங்க பந்தம் ஆரம்பித்துவிட்டது...இது அவ்ளோ ஸ்பெஷல்"  என்ற வரலாற்று செய்தியை இதை விட விளக்கமாய் சொன்னேன்.  பொறுமையாய் கேட்டு விட்டு கடைசியில் "நான்  கூட கடிகாரம் புதுசோன்னு பயந்துட்டேன்" என்று ப்ரெண்ட்ஸ் வடிவேலு ரியாக்‌ஷன் கொடுத்துவிட்டு  "இதுவுமா உங்ககிட்ட இத்தன  வருஷமா மாட்டிக்கிட்டிருக்கு" என்று கூலாய் போய்விட்டார். தடுக்கி விழுந்தா சாஃப்ட்வேர் இஞ்சினியர் இந்த சமுதாயத்துக்கு ஹிஸ்டரியில் ஆர்வமே இல்ல...அப்படியே விட்டுவிட முடியுமா...எங்கேயாவது ஆவணப் படுத்த வேண்டுமல்லவா...

Sunday, November 01, 2015

அயர்ச்சி


வாழ்க்கை வழக்கம் போல் அப்படியும் இப்படியுமாய் சுழன்று கொண்டிருக்கிறது.  ஆனால் இந்த ஆன்லைன் சமூக வட்டங்களில் அயர்ச்சி ஏற்பட்டிருக்கிறது. பேஸ்புக் எப்போதாவது, ட்விட்டர் அதை விட மோசம், ப்ளாக் ஹூம் சொல்லத் தேவையே இல்லை என்றிருந்தாலும் வாட்ஸப்பில் தான் தொல்லை தாங்க முடியவில்லை. ஒன்னாப்பில் ஒன்றாய் ஒன்னுக்குப் போனோர் சங்கம், அஞ்சே முக்கால் ட்ரெயினில் மூனாவது காரேஜில் நின்று கொண்டே போனோர் சங்கம் என்று ஏதாவது ஒரு க்ரூப் ஆரம்பித்து சேர்த்துவிடுகிறார்கள். மொபைல் டேட்டாவை ஆன் செய்தால் பச்சாவ் பச்சாவ் என்று கதறுகிறது ஒரு நாளைக்கு நானூறு கருத்து மெசேஜ்கள், இருநூறு போட்டோ மீம்கள், நூறு காமெடி வீடியோக்கள், எட்டு கில்மா வீடியோ என்று குறைவில்லாமல் குமிகிறது.  டேட்டா வீணாய் போகவேண்டாமே என்று சமூகக் கடமையாய் எட்டை மட்டும் பார்த்துவிட்டு மற்றவற்றை அப்படியே டிலீட் செய்து கொண்டிருக்கிறேன். தாவு தீர்கிறது.

என்னவோ காலையில் ஆபிஸ் கிளம்புவதற்கு முன்னால் நிறைய நேரம் இருப்பது போல், மீசையில் ஒரு நரை முடி வந்திருக்கிறது. தேடித் தேடி கத்தரியால் கத்தரிப்பதற்குள் கால் மணி காலாவதியாகி விடுகிறது. வயசான பையனுக்குத் தான் எவ்வளவு சோதனைகள். இது போக மனது அலைபாய்ந்து கொண்டிருந்தது. அமைதியே இல்லாமல் இருந்தது. எதிலும் லயிக்கவில்லை. மனம் ஒருமுகப்படுவது என்பது நடவாத காரியமாய் இருந்தது. ஒரு மணி நேர வேலையை இரண்டு மணி நேரத்திலாவது முடிக்க வேண்டாமா ப்ச்.. ஒரு நாளாயிற்று சில நேரம் இரண்டு நாட்கள். ஆனால் இதற்கெல்லாம் எதிர் மாறாகத் தூக்கம் மட்டும் நன்றாக வந்து கொண்டிருந்தது. வெற்றிவேல் வீரவேல்ன்னு கொட்டக் கொட்ட முழித்து மிட் நைட் மசாலா பாத்ததெல்லாம் போய் எட்டு மணிக்கு டி.வியில் குத்துப் பாட்டு வந்தாலே தூக்கம் சொக்க ஆரம்பித்தது. துடிதுடிப்பாய் இருந்தது போய், தின்னா நடிகைக்கு கல்யாணம் கேன்சலானதே நாலு வாரம் கழித்துத் தான் தெரியவந்தது. அதற்கப்புறம் தான் அவருக்கு கல்யாணம் நிச்சயமானதே தெரியும். இப்படியே போச்சுன்னா கம்பெனியை ஸ்டாக் மார்க்கெட்டில் இருந்து தூக்கி விடுவார்கள் என்பதால் ஒரு பானபத்திர ஒனாண்டியிடம் ஆலோசனை கேட்டேன்.

ஓனாண்டி சாஃப்ட்வேர் பக்(Read Bug) பிக்ஸ் பண்ணுவதிலிருந்து பாவாடை நாடா முடிச்சுப் போடுவது வரை எல்லாத்துக்கும் சர்வ ரோக நிவாரணி. அன்றைக்கு செம ஃபார்மில் இருந்தார். கொஞ்சம் யோசித்து விட்டு "உடல் மனம் வாக்கு...இவற்றை வசப்படுத்து" என்று ஆரம்பித்து ஓனாண்டி ஒன்றரை மணி நேரம் ஓட்டிக் கொண்டிருந்தார். தம்பி இதே மஹாபாரதம் சீரியலை நானும் பார்ப்பேன்னு கிருஷ்ணா நம்ம ஃபிரண்டு தான்ன்னு ஒரு அதட்டு போட்டதும் தான் கொஞ்சம் அடங்கினார். இருந்தாலும் அவர் சொன்னாரே என்று யோகா செய்யலாம் என்று முடிவு செய்து தேட ஆரம்பித்தேன். மஜாஜ் பார்லர் மாதிரி அரை மணிக்கு இவ்வளவு ஒரு மணிநேரத்திற்கு அவ்வளவு என்று ஆளாளுக்கு கல்லா கட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள். சில யோகா படங்கள் மாடிப்படியில் எக்கச்சக்கமாய் விழுந்து எசகுபிசகாய் உடம்பு முறுக்கிக் கொண்டது மாதிரி பார்க்கவே பயமாய் இருந்தது  நல்ல வேளையாக ஒரு பிரபல இந்திய யோகா சாமியார் லண்டனில் பல யோகா மையங்களை நடத்திக் கொண்டு யோகமாய் இருக்கிறார் என்றும் அவர் ப்ரீயாய் சில நாட்கள் நடத்துகிறார் என்றும் தெரியவந்தது. அதிலும்  "அடடே இதோ டாக்டரே வந்துட்டாரே" என்று பழைய தமிழ் படம் மாதிரி ஒரு யோகா மையம் என் ஆபிஸ் அருகிலேயே இருக்கவே, ஆன்லைனில் நோண்டிப் பார்த்து மத்தியானம் ஒன்றிலிருந்து இரண்டு வரை எனக்கு யோகா கற்றுக் கொள்வது தான் வாழ்க்கை இலட்சியம் என்று சேர்ந்துவிட்டேன்.

அந்த நன்னாளில் இடத்தைத் தேடிப் போனால் கள்ளக் கடத்தல் சரக்கைப் பதுக்கி வைக்கும் பிலிடிங்க் மாதிடி செங்குத்தாய் ஆறு அடுக்கில் இருந்தது. வாசலில் பஸ்ஸரை அமுக்குவதிலிருந்தே யோகா பயிற்சி ஆரம்பித்துவிட்டது. "ஹீ இஸ் நாட் இன் டுடே" என்று பதில் வர, ஸ்வாமி யோகா ஆள் இல்லை, ஒரு ஸ்பிரிச்சுவல் சயன்ஸ் என்று விளக்க, 'மூதேவி ஆறாவது மாடிக்கு ஏன்டா நாலாவது மாடி பஸ்ஸர அமுத்துற லிஃப்ட் வேலை செய்யலை மாடிப் படி ஏறியே சாவு ' என்று பதிலுக்கு அன்பாய் வழி சொல்லி ஆறாவது மாடிக்கு வந்தால் பத்துக்குப் பதினாலு ரூமில் போடப்பட்டிருந்த இருபது சேரில் ஒரே ஒரு பெண் மட்டும் ஓரமாய் பவ்யமாய் உட்கார்ந்திருந்தார். எங்கேயோ மறைவாக ஊதுபத்தி ஏத்தியிருந்தார்கள். "போன வாரம் பார்த்தப்போ கூட நல்லா சிரிச்சு பேசிட்டிருந்தாரே என்னாச்சி" என்ற சிச்சுவேஷனுக்கு ஏத்த மாதிரி அந்தப் பெண் முகத்தில் சலனமே இல்லாமல் இருந்தார். நடு மையமாய் சுவாமிஜியின் புன்சிரிப்போடு ஆசிர்வதிக்கும் படம், சுவற்றில் ஒரு போஸ்டர் மற்றும் வால் கிளாக், ஓரமாய் ஒரு டேபிளில் சி.டி ப்ளேயர் என்று ரூம் பந்தா இல்லாமல் ரொம்ப அடக்கமாய் இருந்தது. வாரத்துக்கு ஒரு நாள் மட்டும் வருவார்கள் என்று புரிந்தது.

ஆரம்பிக்கும் நேரம் நெருங்க நெருங்க எங்கள் இருவரைத் தவிர வேறு யாரும் வருகிற மாதிரி தெரியவில்லை. கரெக்ட்டாய் ஒரு மணிக்கு அந்தப் பெண் எழுந்து வாட்சைப் பார்த்துக் கொண்டே ஆரம்பிக்கலாமா என்று கதவைச் சாத்தினார். சாப்பிட்டு வந்திருக்கிறீர்களா என்று முதல் கேள்வி. ஆமாம் நேரத்துக்கு சாப்பிடாம லேட்டாச்சுன்னா காஸ் ஃபார்ம் ஆகிடும்ன்னு எங்க தாத்தா சொல்லியிருக்கார் என்று சமாதானம் சொல்லி, இதற்கு முன்னால் நான் யோகா செய்தது இல்லை அதனால் எந்த விவரமும் தெரியாது என்று முதலிலேயே உண்மையை விளம்பினேன்.
கவலை வேண்டாம் இது மன அமைதிக்கான தியானம் மட்டுமே இங்கே உடல் சம்பந்தப்பட்ட யோகா பயிற்சி கிடையாது அது எங்கள் மெயின் செண்டரில் மட்டுமே (பர்சில் ஐநூறு ப்வுண்டும் உடலில் இரண்டு பவுண்டும் குறையும்). இங்கே கூட்டுப் பிரார்த்தனை மாதிரி வாரம் ஒரு நாள் மனதை ஒருமுகப் படுத்தும் தியானம் மட்டுமே. இது போல் லண்டன் சிட்டியில் பல இடங்களில் வெவ்வேறு நாட்களில் நடக்கும் என்று விளக்கமளித்தார். கையை தவம் செய்வது போல் வைத்துக் கொள்ளச் சொல்லி சுவற்றில் பல வண்ணங்கள் குவிகிற மாதிரி இருந்த ஒரு போஸ்டரை சில நிமிடங்கள் கூர்மையாக பார்த்து விட்டு கண்ணை மூடி தியானம் செய்யச் சொன்னார். சி.டி.யில் தம்புரா லூப்பில் ஓட ஆரம்பித்தது. கண்ணை மூடிக் கொண்டேன். சாப்பாடு போடுவாங்கன்னு ஆன்லைன்ல போடலையே ...என்னத்த வெப்சைட் மெயின்டெயிண் பண்ணுறாங்க போன்ற லௌகீகக் கவலைகளுக்கு அப்புறம் கொஞ்சம் ஒருமுகப் படுவது மாதிரி இருந்தது. இரண்டே பேர் தான் என்பதில் கொஞ்சம் கூச்சம் கலந்த சங்கடம் இருந்தது. மெதுவாய் ஓட்டைக் கண் விட்டு பார்த்தேன் அந்தப் பெண் எதிரே இல்லாமல் என் வரிசையிலேயே அவரும் கண்ணை மூடி உட்கார்ந்திருந்தார் என்று புரிந்தது. சைட் ஓட்டைக் கண் ஈஸியாய் கண்டுபிடித்துவிடுவார் என்பதால் அதற்கு மேல் முயற்சி செய்யவில்லை. ஒரு முகமாய் நிலைக்க கஷ்டப்பட்டது. அவர் பாப் கட் பண்ணியிருந்தாரா என்று டவுட்டு வந்தது.  அவருக்கு சம்பளம் உண்டா இல்லை பாவம் ஓசி காஜா என்று அவருக்காக மனம் விசனப்பட்டது. அப்படியே மெதுவாய் மத்தியானம் சாப்பிட்ட பொங்கல் மிளகு வாசத்தோடு ஓங்கரிக்க கொஞ்ச நேரத்தில் தியானம் வசப்பட்டது. யாரோ கண்ணைத் திறக்கலாம் என்று சொல்வது மாதிரி இருந்தது. இரண்டாம் முறை சொன்ன போது அவர் தான் என்று புரிந்தது.  தியானம் சல்ல்லுன்னு போய்ட்டு இருக்கும் போது வண்டிய சடக்குன்னு பிரேக் போட முடியாது பாருங்கோன்னு முகத்தை வைத்துக் கொண்டு மெதுவாய் கண்ணத் திறந்தால் அவர் சிடி ப்ளேயரை ஏறக் கட்டிக் கொண்டிருந்தார்.  கதவு திறந்திருந்தது.

அடுத்து எப்போ க்ளாஸ் என்று கேட்டேன். ஆன்லைன்ல அப்டேப் பண்ணுவோம் என்று முடித்துக் கொண்டார். உங்களுக்கு இந்த பயிற்சி பயன் பட்டிருக்கும் என்று நம்புகிறேன் ஏதாவது சந்தேகங்கள் இருக்கிறதா என்று வினவினார். இல்லை என்று நானும் முடித்துக் கொண்டேன். பதிவை எங்கே ஆரம்பிப்பது என்று மனதில் தெளிவு பிறந்திருந்தது.

Thursday, May 07, 2015

யூகே - எலெக்க்ஷன்

இன்று யூ.கேயில் பாராளுமன்ற தேர்தல் நடைபெறுகிறது. யாருக்குமே மெஜாரிட்டி கிடைக்காமல் சென்ற முறை மாதிரி கூட்டணி ஆட்சி அமைந்துவிடுமோ என்ற அச்சம் நிலவுகிறது. அதை விடுங்கள் இங்கே நடக்கும் தேர்த்தல் முறைகளில் சில சுவாரசியங்கள் இருக்கின்றன. இங்கே ரெசிடண்டாக இருக்கும் விசா உடைய காமன்வெல்த் நாட்டு பிரஜைகள் அனைவருக்கும் இங்கே ஓட்டு போடும் உரிமை கொடுத்திருக்கிறார்கள். அதனால் இந்தியாவில் இருந்து இங்கே ஓராண்டுக்கு மேற்பட்ட வொர்க்பெர்மிட்டில் வந்தாலே இங்கே ஓட்டுப் போடலாம். இதற்கு முக்கியமாக செய்யவேண்டியது வாக்காளர் பட்டியலில் நம் பெயரை இணைத்துக் கொள்வது. அது ஓட்டுப் போடுவதற்கு மட்டுமல்ல, க்ரெடிட் கார்டிலிருந்து எந்த ஒரு க்ரெடிட் அக்ரிமெண்ட்டிற்கும் நம்முடைய க்ரெடி ஹிஸ்டரியை செக் செய்யும் பொழுதும் மிகவும் முக்கியம். வாக்காளர் பட்டியலில் பெயர் இருக்கிறதா என்பது ஒரு அடிப்படை செக் இங்கே. இல்லாவிட்டால் நம் க்ரெடிட் ஸ்கோர் வெகுவாக குறையும. நிறைய இடங்களில் நம் அப்ளிகேஷன் ரிஜெக்ட் ஆக சான்ஸ் இருக்கின்றது. வாக்காளர் பட்டியலில் இணைத்துக் கொள்ள கவுண்சிலுக்கு ஒரு ஃபோன் போட்டால், வீட்டிற்கு ஒரு ஃபாரம் போஸ்டில் அனுப்புவார்கள். பெரிய ஃபாரமெல்லாம் இல்லை. நேஷனாலிட்டி, பெயர், பிறந்த தேதி, என்றைக்கிலிருந்து இந்த அட்ரெஸில் இருக்கிறோம் இவ்வளவு தான். தகவல்களைப் பூர்த்தி செய்து திரும்ப அனுப்பினால் போதும் (அவர்கள் நம் தகவல்களை சரி பார்த்து செக் செய்து) நம் பெயர் வாக்காளர் பட்டியலில் இருக்கும். அவ்ளோ தான் மேட்டர்.
ஓவ்வொருத்தருக்கும் நம்மூர் மாதிரி வீட்டுக்குப் பக்கத்திலிருக்கும் ஓட்டுப் போடும் பூத் அலோகெட் ஆகியிருக்கும். ஆனால் அங்கே போய் ஓட்டுப் போடுவதற்கு, கையை வீசிக் கொண்டு போய் நம்முடைய பெயரும் அட்ரெஸும் சொன்னால் போதும் அடையாள அட்டை கூட கொண்டு போகவேண்டாம். மூனாவது தெரு முனுசாமியா ஆங் இதோ இருக்கேன்னு வோட்டு சீட்டைக் கொடுத்து விடுவார்கள். அதாவது இங்கே டெக்னிக்கலாய் கள்ள ஓட்டு போடுவது ரொம்ப ரொம்ப ஈ.ஸி. காலை 7மணியிலிருந்து இரவு 10 மணி வரை தேர்தல் நடக்கும். போஸ்டல் ஓட்டிற்கு பதிவு செய்து போஸ்ட் செய்ய முடியாமல் போய்விட்டால் அதையும் தேர்தல் நாளன்று நம்முடைய பூத்தில் கொண்டு சேர்க்கலாம். ஓட்டு போடுவது இங்கே இன்னமும் பேப்பரில் தான். அதைவிட காமெடி க்ராஸ் போடுவதற்கு வெறும் பென்சில் தான் தருவார்கள். இந்தியா மாதிரி இன்னும் எலக்ட்ரானிக் வோட்டிங் மெஷின்லாம் இன்னும் அமுலாக்கப் படவில்லை. ஒரு வேளை தப்பா க்ராஸ் போட்டுவிட்டீர்கள் என்றால் சாரி டீச்சர் நான் தப்பா போட்டுவிட்டேன் என்று சொன்னால், ஓகே ஒகே இனிமே இப்படி பண்ணக்கூடாது என்ன என்று கூட சொல்லாமல் இன்னொரு சீட்டு தருவார்கள். ஆனால் முந்தைய சீட்டை வாங்கி வைத்துக் கொள்வார்கள். பூத்தை இரவு 10 மணிக்கு கரெக்ட்டாய் மூடிவிடுவார்கள்., ஒரு வேளை வெளியே க்யூ இருந்தால் அந்த க்யூவை அதற்கு மேல் வளரவிடாமல் மூடிவிட்டு அதுவரைக்கும் சேர்ந்த கூட்டத்தை மட்டும் ஓட்டு பதிவு செய்ய அனுமதிப்பார்கள். பொதுவாக கூட்டம் இருக்காது. இதுவரைக்கும் நான் சென்ற போதெல்லாம் பூத் காத்தாடிக் கொண்டிருக்கும். நல்ல வேளை வந்தீங்க சார் இங்க பாருங்க இவரு சும்மா சும்மா தூங்கி எம்மேல சாய்ஞ்சிகிட்டே இருக்காருங்கிற மாதிரி பேசுவதற்கு ஆள் கிடைத்த சந்தோஷத்தை பூத் ஆபிஸர்ஸ் முகத்தில் பார்த்திருக்கிறேன். ஆனால் இந்த முறை கொஞ்சம் கூட்டம் இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன் (கொஞ்சம்ன்னா ஒரு பத்து பதினைஞ்சு பேர் அட் அ டைம்)
 
இரவு 10 மணியிலிருந்து எண்ண ஆரம்பித்து விடிவதற்குள் முக்கால் வாசி முடிவுகள் வந்துவிடும். கடந்த ஐந்து முறையாக Sunderland தான் இதுவரை 11 மணிக்குள் முடிவுகளை அறிவித்து, முடிவுகளை உடனே அறிவிக்கும் முதலிடத்தை இது வரை பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. 2005-ல் 45 நிமிடங்களில் அறிவித்து ரெக்கார்ட் செய்தார்கள். இதற்காக ஸ்பெஷலாக ஸ்கூல் மாணவர்கள் லைனாக ஓட்டுப் பெட்டியை பாஸ் செய்வதற்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள். இந்த முறை ஓட்டு போடும் சீட்டை கையாள்வதற்கு வசதியாக 20கிராம் குறைவான கணத்துடன் ப்ரிண்ட் செய்திருக்கிறார்கள். St.Ives எனும் இடம் தான் வழக்கமாக கடைசியாக முடிவுகளை அறிவிக்கும். நாளை மதியம் 1 மணி வாக்கில் தான் அங்கு முடிவுகள் வெளியாகும். அதற்குள் இங்கே யாரு ஆட்சி அமைக்கப் போகிறார்கள் என்பது ஓரளவுக்கு தெரிந்திருக்குமாகையால் ராக்காயி இனிமே வயசுக்கு வந்தா என்ன வராட்டி என்ன கதை தான்.
சிட்டிங் எம்.பி தோற்றால் கோட் சூட் போட்டுக்கொண்டு தோற்றால் கூட மக்கள் தீர்ப்பே மகேசன் தீர்ப்பு என்பதை சொல்வது என்பது இங்கே சாங்கியம்.
எது எப்படியோ இன்றைக்கு இங்கு சிவராத்திரி :) நானும் முடிவுகளுக்காக ஆர்வமாய் இருக்கிறேன். லவுட் ஸ்பீகர், வேன் மீது நின்று கொண்டு பிரச்சாரம், லவுட் ஸ்பீகர், அவனே இவனே வசவுகள், அன்பளிப்புகள் இவையெல்லாம் இல்லாமல் கோட்டும் சூட்டும் போட்டுக்கொண்டு இவர்கள் சுற்றி வரும் போது நம்ம குஜராத்தி, பஞ்சாபிகள் நிறைந்திருக்கும் தொகுதியில் மட்டும் டோல் வாசித்து ஆட்டம் ஆடி எல்லாருக்கும் ஜிலேபி கொடுப்பார்கள். ஆனாலும் சொல்லுங்க ஜிலேபி பிரியாணிக்கு ஈடாகுமா?