ஜில்பான்ஸ் - 101012

ரொம்ப நாள் கழித்து ஜில்பான்ஸ் எழுதுகிறேன்.

சமீபத்திய சினிமா பர்ஃபி, சுந்தரபாண்டியன் என்று சகட்டு மேனிக்கு எவ்வளவோ படங்கள் பார்த்தாலும் சில படங்கள் மட்டுமே இதை எப்படியாவது நியாபகம் வைத்து ப்ளாகில் போட்டால்,நம்மையும் ரவுடி என்று ஊர் ஒத்துக்கொள்ள உத்தரவாதம் அளிக்கும். அந்த வரிசையில் இங்கே வீடு காலி செய்து ஊருக்கு கிளம்பிய நண்பரிடம் ஆட்டையைப் போட்டு பார்த்த படம் தான் "Valkyrie". இரண்டாம் உலகப் போரின் போது ஜெர்மனியில் ஹிட்லரின் ஆட்களே அவரை போட்டுத் தள்ளப் பார்த்து தோல்வியில் முடிந்த ஒரு நிகழ்வைப் பற்றிய படம். ஹிட்லரை, இத்தோடு சேர்த்து அவர் ஆட்களே மொத்தம் பதினைந்து முறை போட்டுத் தள்ள முயற்சி செய்திருக்கிறார்கள். அவற்றில் இதுவே கடைசி முயற்சி. நிகழ்வு உண்மையென்பதாலும், படத்தில் தடாலடி திருப்பங்களுக்காக மசாலா ரொம்ப சேர்க்காமல் குடுத்திருந்ததாலும் இந்தப் படம் ரொம்பவே பிடித்திருந்தது. டாம் க்ரூய்ஸ் பாத்திரமாகவே மாறிவிட்டார், கரண்டியாகவே மாறிவிட்டார் என்று விமர்சன ஜல்லியடிக்குமளவிற்கு குடுத்த காசுக்கு குறைவில்லாமல் நடித்திருக்கிறார். அதை விட சுவாரசியமான ஒரு விஷயம் அவர் நடித்த அந்த கலோனல் Claus von Stauffenberg  - ஒரிஜினலாகவே சைட் போஸில் டாம் க்ரூஸ் மாதிரி தான் இருக்கிறார். இதற்காகவே டாம் க்ரூஸ் இந்த வேஷம் கட்ட ஒத்துக்கொண்டதாகவும் சிலர் கூறுகிறார்கள். ஹாலிவுட்டில் சோபாவில் இழுத்துப் போட்டு திகட்ட திகட்ட ஆகிருதியை காட்டும் காட்சிகள் இல்லாமல் ஒரு நிஜ நிகழ்வை படமாக்கும் போது ஆவணப் படமாய் உணர்வதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் ஏராளம். அதையும் தாண்டி படத்தை விறுவிறுப்பாக்கும் விஷயத்தைத் தான் "குட் ஸ்க்ரீன்ப்ளே" என்று வெள்ளைக்காரன் விளிக்கிறான். அந்த குட் ஸ்க்ரீன் ப்ளே இந்தப் படத்தில் கலையோடு கூட்டணி போட்டு நம்பகத்தன்மையை வெகுவாய் கூட்டி நம்மை ஜெர்மனியில் ஹிட்லரோடு பிரயாணிக்க வைக்கிறது. உலகை கலக்கிய ஒரு சர்வாதிகாரிக்கு எவ்வளவு பாதுகாப்பு இருந்திருக்கும், அவரை போட்டுத் தள்ளி ஆட்சியைப் பிடிப்பதென்பதற்கு எவ்வளவு மெனெக்கெட வேண்டும். அந்த நுணுக்கங்களையெல்லாம் அழகாக படம் எடுத்துக் காட்டுகிறது. சொல்வதற்கு நம்மால் முயற்சி கூட எடுக்க முடியாத அளவுக்கு பெயரில் ஸ்பெல்லிங் உடைவர்கள் எல்லோரும் ஹிட்லரை கொல்ல செய்யும் இந்த ஆப்பரேஷன் "Valkyrie" தோல்வியாகி முயன்றவர்கள் எல்லாரும் போட்டுத் தள்ளப்படுகிறார்கள். இதில் பெரிய சோகம் என்னவென்றால் அடுத்த பதினோராவது மாதத்தில் ஹிட்லர் அவரே தூக்கு போட்டு சுட்டுக் கொண்டு இறந்துவிட்டார். "(ஹிட்லரை கொல்ல முயற்சித்ததின் மூலம்) நீங்கள் அவமானத்தைக் கொண்டு வரவில்லை, (சர்வாதிகாரத்தை) எதிர்த்து உங்கள் உயிரைக் குடுத்து சுதந்திரத்திற்கும், நீதிக்கும் ஒரு அடையாளத்தை கொண்டு வந்தீர்கள்" என்று நச்சென்று படம் முடியும். வாய்ப்பு கிடைத்தால் கண்டிப்பாக பாருங்கள் இந்த வரலாற்று த்ரில்லர் உங்களுக்கும் பிடிக்கும்.

தற்போதைய பயம்
இந்த இண்டர்நெட் யுகத்தில் "உலகம் ரொம்பவே சின்னதுங்க" என்று கலிலியோ மாதிரி நிறைய பேர் ஸ்டேட்மெண்ட் விட்டுக் கேட்டிருக்கிறேன். நானும் "wow world is so small " என்று நிறையவே தோளைக் குலுக்கியிருக்கிறேன். சரி மேட்டருக்கு வருகிறேன்.
ஒரு நாளைக்கு நீங்க கண்டிப்பா மூன்று வேளையும் சாப்பாடுக்கு முன்னால் பேஸ்புக் பார்க்கணும், இல்லாட்டா பை பாஸ் சர்ஜரி செய்ய வேண்டியிருக்கும் என்று டாக்டர் சொல்லியிருப்பதால் அடிக்கடி பேஸ்புக்கில் உலக அமைதிக்கு என்னாலான பிரார்த்தனைகளைச்  செய்வேன். என் சேவையை பாராட்டி பேஸ்புக்கும் இவரை உனக்குத் தெரியுமா பாரு என்று என் மனைவி ப்ரொபலை பிரெண்ட் சஜெசன் என்று காட்டும். எங்கயோ பார்த்த மாதிரி இருக்கே என்று யோசித்து நானும் அதை டிஸ்மிஸ் செய்வேன். பேஸ்புக்குக்கே போரடித்துவிட்டது போல, சமீபத்தில் வேறொரு பெண்ணுடைய ப்ரொஃபைலை காட்டியது . பெயர் எங்கயோ கேள்விப் பட்டது மாதிரி இருக்கே என்று க்ளிக் செய்து ஃபோட்டோவைப் பார்த்தால்...ஆத்தாடீ.... நான் ஜொள்ளித் திரிந்த காலத்தில் எழுதிய  "குத்துவிளக்கு"  . தலை தெறிக்க ஓடியே வந்துவிட்டேன். கொஞ்ச நாள் முன்னாடி தான் "எங்களப் பத்தி ப்ளாக்ல போஸ்டாடா போடுற"ன்னு ஒரு கும்பல் தொரத்தித் தொரத்தி அடிப்பது மாதிரி கனாக் கண்டேன். நிறைவேறுகிற நாள் ரொம்ப தொலைவில் இல்ல போல.


சமீபத்திய வருத்தம்
இன்னும் என்னால இந்த வருத்தத்தை ஜீரணிக்கவே முடியவில்லை. இப்ப கொஞ்ச நாள் முன்னாடி சில பல பிரச்சனை என்று சொல்லியிருந்தேன் அல்லவா? அந்த சமயத்தில் நடந்தது இது. இங்கே லண்டனில் ஒரு தோழி இருக்கிறார். தோழி என்று சொல்வதெல்லாம் கொஞ்சம் ஓவர் என்று தொணிக்குமளவுக்கு இசைத் திறமை வாய்ந்த ஒரு வி.ஐ.பி. ஐரோப்பாவில் பல பெரிய பெரிய உலக நிகழ்ச்சிகளிலெல்லாம் பெர்பார்மென்ஸ் குடுப்பவர். இவருக்கு நம்ம இசைஞானி இளையராஜா மிக நெருக்கும். "நீ தானே என் பொன்வசந்தம்" இசைக்கு இங்கே லண்டன் வந்திருந்த போது தோழி தான் கூடவே இருந்து இசையமைப்பில் உதவிகள் செய்து வந்தார். ராஜா சாரும் தோழியும் சேர்ந்து ஒரு வித்தியாசமான இசை நிகழ்ச்சி பேச்சுவார்த்தை நடந்து கொண்டிருக்கிறது. "எப்படியாவது ஒரு நாள் மீட் பண்ணணும் ஏதோ பார்த்து செய்யுங்க" என்று பிட்டைப் போட்டுவைத்திருந்தேன். "உங்களுக்கில்லாமலா, கவலையே படாதீர்கள் என்று சொல்லி வைத்திருந்தார். பார்க்கும் போதெல்லாம் நீ.தா.என்.போ.வ இசையமைப்பில் நடந்த விவரங்களையெல்லாம் சொல்லுவார் (ஃபோனில் ஒரு பாட்டின் ரெக்கார்டிங்கையும் கூட பார்த்தேன்). ஒரு அசுபயோக தினத்தில், எனக்கிருந்த ஆயிரத்தெட்டு பிரச்சனையில் ஒரு பிரச்சனையின் உச்சகட்டம். இதன் காரணமாக ஆபிஸில் காலை லீவு சொல்லி எல்லா மீட்டிங்களையும் மதியத்திற்கு தள்ளிப் போட்டு வைத்திருந்தேன். மதியம் சரியாய் மீட்டிங்கிற்கு உள்ளே போகப் போகும் போது தோழியிடம் இருந்து ஃபோன். "டுபுக்கு அப்படியே கிளம்பி வாங்க, ராஜா சார், கவுதம் மேனன் எல்லாரும் இங்க இருக்கோம். ராஜா சாருக்கு லண்டன்ல ஷாப்பிங் போனுமாம், என்னைக் கூட்டிப் போகச் சொல்லுகிறார், நீங்க வந்தீங்கண்ணா இன்னிக்கு முழுவதும் எங்க கூட சேர்ந்து இருக்கலாம்னு" அழைப்பு. எனக்கோ உள்ளே மீட்டிங் ரூமில் ஆட்களை வைத்துக் கொண்டு போகவே முடியாத சூழ்நிலை. அப்புறம் தோழியே அவருடைய காரை எடுத்துக்கொண்டு போய் வந்து அன்று நடந்த கதையெல்லாம் சொல்லி ...விடுங்க வயத்தெரிச்சல் இன்னும் தாங்கல. நம்மளுக்குன்னு வந்து சேருமே. பார்ப்போம் அடுத்த வருஷமாவது அதிர்ஷ்டம் இருக்கான்னு.

இந்த வார கேள்வி

sh... கும்கி என்றால் என்ன என்ற ஒரு அருமையான கேள்வியை மயிருலு பதிவில் கேட்டார். "வெரி குட் கொஸ்டின்.. உங்க ஆர்வத்த நான் பாராட்டுறேன்" என்று நைஸாக வாய்தா வாங்கிக்கொண்டு தேடிப் பார்த்ததில் - காட்டு யானைகளை வேலை வாங்கும் போதோ பழக்கப் படுத்தும் போதோ, இல்லை அவை மனித குடியிருப்பு பகுதிகளில் வந்துவிட்டால் அவற்றை எல்லாம் அடக்க /வழிகாட்ட ஒரு பழகிய யானை வைத்திருப்பார்கள். அந்த யானைக்குப் பெயர் தான் கும்கி. இப்படி கேள்வி கேட்டு நானும் விஷய்ம் அறிந்து கொள்ள உதவிய sh...க்கு மிக்க நன்றிங்கோவ்.

என் பாட்டு உன் பாட்டு

பெரிய மகளை நான் தான் நிதமும் ஸ்கூலுக்கு கூட்டிப் போவேன். குறுக்கு வழியில் ஒரு பெரிய பார்க் வழியாக நடந்து செல்லலாம் என்றாலும், அந்த ஆள் அரவமற்ற பாதையில் காலையில் அவள் தனியாய் செல்ல வேண்டாமே என்று நான் காரில் ட்ராப் செய்வேன். இதற்காகவே சீக்கிரம் எழும்ப வேண்டிய கட்டாயம். ராத்திரி முழுவதும் கூட தூங்காமல் இருக்க முடியும், ஆனால் படுத்தால் இந்த அதிகாலையில் எழுந்திருப்பது என்பது இன்னமும் ரொம்பவே கஷ்டமான செயலாக இருக்கிறது. அதிகாலையில் எழுந்து ட்ராக் சூட், ஹெட்ஃபோன் சகிதம் ஜாங்கிங் போகவேண்டும் என்பது சின்ன வயதிலிருந்தே ரொம்ப ஆசை. முதலில் ரெண்டு நாள் தங்கமணி எழுப்பிப் பார்த்தார். நடுங்கும் குளிரில் "இல்ல நான் இப்படியே போர்வைக்குள்ளேயே படுத்துக்கொண்டே ஸ்டைலாய் ஜாங்கிங் போய் கொள்கிறேன்" என்று ஆரம்பித்து, டெய்லி ஜாங்கிங் மிஸ் பண்ணவே மாட்டேன். பாதி ஜாங்கிங் போய்க் கொண்டிருக்கும் போது "ஸ்கூலுக்கு நேரமாயிடும் எழுந்திரிங்க" என்று முதல் அலாரம் ஆறரை மணிக்கு அடிக்கும். . "தோ...இன்னும் ஒரு அஞ்சு நிமிஷம்" என்று வாய்தா வாங்கினால், ஆறே முக்காலுக்கு பெரிய மகள், தங்கமணி அவளை எழுப்பிய கடுப்பில், போர்வையைப் பிடுங்கி "தூங்கினது போதும், போய் குளிக்கப் போப்பா"ன்னு ரெண்டாவது அலாரம் அடிப்பாள். "இந்த வீட்டுல யாரு குழந்தைன்னே தெரியலை எல்லாமே உல்டாவா இருக்கு"ன்னு வீடே ஒலிபரப்பு கூட்டு ஸ்தாபனமாகிக் கொண்டிருக்கும் போது, அப்படியே கண்ணையும் போர்வையையும் மூடிக்கொண்டு அசையாமல் ஒரு பதினைந்து நிமிடம் தியானம் செய்தால், ஏழு மணிக்கு எழுந்து குளித்து அரக்கப் பரக்க ஓடுவதற்கு சரியாய் இருக்கும். அதென்னமோ தெரியவில்லை இந்த காலை ஆறிலிருந்து எட்டு வரை உள்ள இரண்டுமணி நேரம் மட்டும் அரைமணி நேரத்திலேயே ஓடிவிடும். ஆனாலும் இவ்வளவு அதகளத்திலும் டை கட்டிக் கொள்ளும் நாட்களில் மட்டும், ஜன்னல் பக்கம் நின்று கொண்டு மிதப்பாய் ஸ்லோமோஷனில் ஹாட் சாக்லேட்டை குடித்தால் தான் ஜீரணமாகும். மகள் ஸ்கூல் எட்டு மணிக்கென்றால் ஏழு அம்பதுக்கே ஸ்கூலில் இருக்கவேண்டும் என்று அடம் பிடிப்பாள். "ஒரு வேளை ஆஸ்பத்திரில மாத்திட்டாய்ங்களோ"ன்னு சந்தேகம் வருமளவுக்கு நேரம் காப்பதில் பொறுப்பாய் இருப்பாள்.(இந்த விஷயத்தில் அப்படியே தங்கமணி)

வீட்டிலிருந்து மகளின் ஸ்கூல், காரில் ஐந்து நிமிட பிரயாணம் தான். ஆனால் காரில் ஏறிய முதல் மூன்று நிமிடங்களுக்கு என்ன பாட்டு போடுவது என்று எனக்கும் மகளுக்கும் வாய்க்கா தகறாரு ஆகாவிட்டால் அந்த நாள் இனிய நாளாக அமையாது. இளையராஜா, ஏ.ஆர்.ஆர் மற்றும் இன்ன பிற தமிழ் கோஷ்டிகளுக்கும் நிக்கி மினாஜ், ஷகிரா, ரியானா கோஷ்டிகளுக்கும் தர்ம யுத்தம் நடக்கும். அன்றைக்கு இங்கிலீஷ் பாட்டு தான் தீர்ப்பாகிவிட்டால் ஒரு எழவும் புரியாது. எல்லா பாட்டிலும் கிட்டாரை "ங்கொய்ங் ங்யொங்" என்று காது பக்கத்தில் வைத்து ராவுவம் போது ஊரில் பஜனை கோஷ்டியில் பாட்டு தெரியாவிட்டால் பாட்டு சத்தத்தை குறைத்து ஜால்ரா வால்யூமை ஏத்தும் டெக்னிக் தான் நியாபகத்துக்கு வரும். இதெல்லாம் சரிபட்டு வராது என்று என்ன பாட்டு போடுவது என்பதற்கு சில போட்டிகள் வைத்துக் கொண்டோம். முதலில் "கே.வி.மஹாதேவன் இசையமைத்த முதல் படத்தின் பெயர் என்ன","ஆண்ட்ரியாவும் அநிருத்தும் எந்த பாட்டு பாடி பேமஸ் ஆனார்கள்" போன்ற குவிஸ்களில் தமிழே வெற்றி பெற்று தமிழ் கொடியை நாட்டின. ஆனால் அடுத்த வாரம் மகள் சுதாரித்துக்கொண்டாள். நிக்கி மினாஜ் தலை முடியின் ஒரிஜினல் கலர் என்ன போன்ற எதிர் கணைகள் வர ஆரம்பித்தன. கிழிஞ்சுது கிருஷ்ணகிரி, இந்தப் பெயராவது ஆம்பளையா பொம்பளையான்னு க்ளூ குடுக்கிற மாதிரி இருக்கா. எங்கூர்ல மனோஜ்லாம் ஆம்பிளைகள் தான் வைத்துக்கொள்வோம் என்றாலும் மகள் ஒத்துக்கொள்ளவில்லை. இதையும் மீறி  ஆங்கிலம் அரங்கேறும் போது "இப்போ என்ன பிரச்சனையாம் அவனுக்கு..?"என்ற எனது சரமாரியான நொய்ய நொய்ய நச்சரிப்பில் வெறுத்துப் போய், சில நாட்கள் தமிழ் பாட்டுக்கு மீண்டும் வெற்றி கிட்டும். தமிழ் பாட்டு போடும் போதெல்லாம் "பாட்டு கேட்டா மட்டும் போறாது ஜெனரல் நாலெட்ஜ்ஜையும் வளர்த்துக்கணும்" என்று "இந்த படம் ரிலீசான போது எங்க காலேஜுல ஒரு பொண்ணு இருந்தா..." என்று மகளுக்கு டெக்னிகலாய் நிறைய விஷயங்களை விளக்குவேன். அவளும் நான் பீலிங்காய் புன்முறுவலுடன் கோண பார்வை பார்த்து அசை போட்டுக்கொண்டிருக்கும் போது நைஸாக பாட்டை ரியானாவுக்கு மாற்றி விடுவாள்.

நிற்க நான் பொதுவாய் ஆங்கிலத்தில் ஆம்பளைக் கபோதிகள் பாடுவதையெல்லாம் கேட்பதே இல்லை. பாப் உலகில் பெணகள் தான் தேனாய் பாடுவார்கள் மானாய் ஆடுவார்கள். ஷகிரா மாதிரி ஆடிக்கொண்டே பாடினால் மானே தேனே பொன்மானே அடேங்கப்பா..அடுத்த வீட்டுக்காரன் சொத்த அப்படியே கிரயம் பண்ணிக் குடுத்துவிடலாம். ஆம்பளைக் கபோதிகள் வீடியோவில்லெல்லாம் மொட்டையடித்துக் கொண்டு குரங்கு மாதிரி குல்லா போட்டுக் கொண்டு தாவி குதிச்சு பளிச் பளிச்சுன்னு லைட்ட போட்டு கண்ணை மழுங்கடித்துவிடுவார்கள். கூலிங் க்ளாஸ் போட்டால் தான் பார்க்கவே முடியும் என்பதால் மெனெக்கடவே மாட்டேன். ஆனால் சமீபத்தில் காரில் ஒரு பாட்டு கேட்ட மாத்திரத்திலேயே பிடித்துவிட்டது. கொஞம் தமிழ் டியூன் சாயல் இருப்பதால் கூட இருக்கலாம். யான் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம் என்று இதோ...

மீசை

தாவணி பாவனாவா இல்லை புடவை ஸ்னேகாவா என்ற வயதுக்கு வந்த பெண்களுக்கு குழப்பமான கெட்டப் தருணம் ஒன்று இருப்பது போல், ஆரம்பகால அரவிந்த்சாமியா இல்லை தற்கால ஹிரிதிக் ரோஷனா என்று வயதுக்கு வந்துகொண்டிருக்கும் எல்லா ஆண்களுக்கும் ஒரு மிக முக்கியமான குழம்பேஸ்வரா மீசை தருணம் கண்டிப்பாக உண்டு.

சமூகத்தில் பெண்களுக்கு ஓலை கட்டி சடங்கு செய்வது போல் இல்லாமல், மீசை மட்டுமே ஆணகள் வயசுக்கு வந்துவிட்டதற்கான அறிகுறியாய் இருப்பது பெரிய இம்சை. "ம்ம்ம்..அரும்பு மீசை.. என்னடா வயசுக்கு வந்தாச்சு போல " என்று பக்கத்து வீட்டு அக்கா நண்பனின் கன்னத்தைக் செல்லமாய் கிள்ளும் போது, எனக்கு மட்டும் ஏன் இன்னும் பாலிஷ் போட்ட மொசைக் மாதிரி மழுமழுவென்று இருக்கு என்று சுரண்டிப் பார்த்திருகிறேன். "கட்டிங் மட்டுமா, இல்ல ஷேவிங்குமா தம்பி" என்று நண்பனை மட்டும் நாவிதர் கேட்கும் போது, தினத்தந்திக்குப் பின்னால் "லா லா லா" என்று விக்ரமன் பட நாயகி மாதிரி உருகியிருக்கிறேன். "இங்க பாரு எனக்கு மீசை இல்லாட்டியும் பரு வந்திருச்சு" என்றாலும் உதாசீனப் படுத்தும் சமூகத்தை எண்ணி வெட்கப் பட்டிருக்கிறேன். மயிர் வளம் கொழிக்கும் கேசவர்த்தினி கூட மகசூலைப் பெருக்கவில்லை என்பதை நினைத்து வேதனைப்பட்டிருக்கிறேன்.

"உம்மேல ஆசை வைச்சேன் ; வேறெதுக்கு மீசை வைச்சேன்" என்று சங்க இலக்கியங்களாகட்டும், "நீ மட்டும் மீசை வைச்ச ஆம்பிளையா இருந்தா.." என்று தொடை தட்டி ராஜ்கிரண், விஜய்குமார் சமஸ்தானங்கள் விடும் உதாராகட்டும் - இந்த இழவெடுத்த ஆண்மைக்கும் மீசைக்கும் என்ன சம்பந்தமோ தெரியவில்லை. இதில் வயசுப் பையன்களுக்கு மீசை இல்லாவிட்டால் ஆயிரத்தெட்டு சங்கடங்கள் வேறு. தே.சீனா நடிகரும் "ந"ன்னா நடிகையும் நடித்த மேட்டர் படம் தான் இதுவரை வந்த நீலக்காவியங்களிலேயே சிறந்தது என்று தெருவில் யாரோ பார்த்ததாக புருடா விடும் அறிவுப்புரட்சி விவாதங்களுக்கு எண்ட்ரி டிக்கெட்டே மீசை தான். இல்லா விட்டால் "யாராவது இந்தப் பக்கம் வந்தா சொல்லு" என்று கபடி போட்டி சப்ஸ்ட்டியூட் மாதிரி வெளியே உட்கார வைத்துவிடுவார்கள். லேசாகவாவது வளர்வது வரைக்கும் "இன்னும் மொளச்சு நாலு இலை விடலை அதுக்குள்ள" என்று போவோர் வருவோர் உள்ளிட்ட சமுதாய அடக்குமுறைகளுக்கு ஆட்பட்டே ஆகவேண்டும்.

"சும்மாவாச்சும்...அடிக்கடி ஒரு தரம் ஷேவ் பண்ணுடா அப்போ தான் வளரும்" என்பது இரண்டும் கெட்டான் பருவத்தின் ஆணித்தரமான ஐதீகம். மாமாவின் ஷேவிங் செட்டை ஆட்டையைப் போட்டு அகல உழாமல் ஆழ உழுது முதல் சவரம் ரத்தம் பார்த்து, ப்ளாஸ்திரி போட்டதாலோ என்னவோ மூக்குக்கு கீழே ரொம்ப நாள் வானம் பார்த்த பூமியாகவே இருந்தது. "கவலப் படாத மச்சி ஒரு நாள் இல்லன்னா ஒரு நாள்...உனக்கும்" என்று சக ஐ.ஏஸ்.எஸ்கள் அட்வைஸ் கொடுக்கும் போது, நல்லதங்காள் ஏன் கல்லைக் கட்டிக் கொண்டு கிணற்றில் விழுந்தார் என்பது நன்றாகப் புரியும். ஒரு சுபயோக சுபதினத்தில் மூக்குக்கு கீழே முதல் பூனை முடியைப் பார்த்தது வாழ்வில் மறக்க முடியாத பொன்னாள். அதற்கப்புறம் தினமும் கண்ணாடியைப் பார்த்துக் கொண்டாலும், தாய்மாமா யாரும் வண்டி பூட்டி நான் வயசுக்கு வந்ததை பாட்டு பாடி கொண்டாததால், மீசை முழுதாக வந்த சரித்திர நாளை குறிப்பிட்டுச் சொல்ல முடியவில்லை.

அரவிந்சாமி, அஜீத், போன்றவர்களைத் தானே பொண்ணுங்களுக்கு பிடிக்கிறது என்று மீசை வளர்வதற்கு முன் செய்த முதல் சவரமே கடைசி சவரமாய் முடிந்து, அதற்கப்புறம் இன்று வரையிலும் மீசையை எடுத்ததே இல்லை. ஆரம்பத்தில் இந்தியா பாகிஸ்தான் எல்லைக் கோடு மாதிரி நடுவில் மட்டும் ஒரு சின்ன gap இருந்தது . இரண்டு பக்க மீசைக்கும் நடுவில் இடைவெளி இருக்கிறதே இதனால் பின்னாடி தாம்பத்யத்தில் ஏதாவது பிரச்சினை வருமா என்று "அன்புள்ள சினேகிதனே"க்கு எழுதிப் போடுவதற்குள் அதுவே வளர்ந்துவிட்டது. என்னுடைய வாழ்க்கை இலட்சியத்தைப் போலவே நெல்லை எக்ஸ்பிரஸ் ஸ்டையில், கரடியாண்டி ஸ்டைல் என்று காலத்திற்கேற்ப மீசை பல்வேறு வடிவங்களைப் பார்த்திருக்கிறது.

ஆனால் இந்த மீசையின் அருமை பெருமை அறியாமல் இதை மேற்கத்தியர்களைப் போல் யாரும் பழிக்க முடியாது. சேரிட்டிக்கு பணம் பிரிப்பவர்கள் அதை சுவாரசியமாக்க பல கோமாளித்தனம் செய்வார்கள். அதில் தலையாயது மீசை வளர்க்கிறேன் பேர்வழி என்று வளர்த்துக்கொள்வார்கள். போகட்டும்,. ஆனால் அதற்காக மீசை வளர்த்துக் கொண்டிருப்பவர்கள் எல்லாம் சாக்ஸ் மட்டும் அணிந்து கொண்டு நடிக்கும் நீலப் பட நடிகர்கள் என சித்தரிப்பதை என்னவென்று சொல்வது. அதிலும் ஆபிஸில் எல்லா பெண்களும் இவர்களிடம் இதையே "யூ லுக் லைக் அ போர்ன் ஸ்டார்" என்று கொஞ்சிக் கொஞ்சி சொல்வது இன்னமும் கொடுமை. ஒருவன் என்னிடம் வந்து "நீ வருடம் பூராவும் மீசை வைத்துக்கொண்டிருக்கிறாயே" என்று ஆரம்பித்தான். "அது ஒன்று தான் பாக்கி, இன்னமும் கொடுப்பினை இல்லை, நடிச்சு ரிலீசானா சொல்றேன், போயிட்டு வா ராசா" என்று அனுப்பி வைப்பதற்குள் போதும் போதும் என்றாகிவிட்டது. கலாய்க்கிறாராமாம்.

காலையில் இந்த மீசையை ஒரு தேர்ந்த சிற்பியைப் போல் செதுக்குவதற்கு இதுவரை என் வாழ்நாளில் செலவழித்த நேரத்தைக் கணக்கிட்டால்... நடித்து பல ஆஸ்கர்கள் வாங்கியிருக்கலாம். ஆனால் இந்த பெண்கள் இருக்கிறார்களே பெண்கள் இவர்களைப் புரிந்து கொள்ளவே முடியாது. "ஒரு மீசை வளர்பதற்கு அடேய் எவ்வளவு கஷ்டப்பட வேண்டும்" யோசித்துப் பார்க்கிறார்களா? அஜீத்தை பிடிக்கிறவர்கள் திடீரென்று மேடி, சித்தார்த், என்று மீசையில்லா பக்கமாய் சரிந்துவிடுகிறார்கள். கூட இருக்கும் சக ஐ.ஏ.எஸ்களும் கன்வேர்ட்டட் மேடியாய் மாறிவிடுகிறார்கள். என்னை மாதிரி இதுவரை ஒரு முறை கூட ஷேவ் செய்யாத வெர்ஜின் மீசைக்காரர்கள் மட்டும் பழைய பாக்யராஜ் பட நாயகி மாதிரி "மீசை எடுத்தா என்னமோ மாதிரி இருக்கு" என்று நிலம் பார்த்து வெட்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறோம்.
சமீபத்தில் என்னை மாதிரி வெர்ஜின் மீசை நணபன் ஒருவனுடைய மீசை திடீரென்று ஒரு நாள் காணோம். என்ன ஏதென்று பதறிப் போய் கேட்டால், "இல்ல மச்சி, மீசை இருந்தா மதிக்க மாட்டேங்கிறாய்ங்க. பெரிய போஸ்டுக்கெல்லாம் போகனும்னா மீசையை எடுத்தா தான் கன்சிடரே பண்ணுவாங்களாம்" என்ற போது ங்கொய்யால வீரப்பன இப்படி அநியாயமா சுட்டுக் கொண்ணுட்டீங்களேடா என்று வருத்தப் பட்டேன். திடீரென்று ஏதாவது கம்பேனி சி.ஈ.ஓ ஆகவேண்டிய கட்டாயம் வந்தால் என்று, ஃபோட்டோ ஷாப்பில் மீசையை எடுத்துப் பார்த்தேன். தங்கமணி ப்ளாக் அண்ட் வொயிட் பட கதாநாயகி மாதிரி புறங்கையை கடித்துக் கொண்டு வீல்ல்ல்ல்ல் என்று அலறி ஓட்டம் எடுத்துவிட்டார். சே...அப்பவே மீசையை எடுத்து ஹிரிதிக் ரோஷனா அப்கிரேட் ஆகியிருக்கணும். "என்னத்துக்கு இதைப் போய் வளர்த்து..பேசாம மழிச்சிடேன்" என்று அப்பா சொன்னபோது கேக்கலை, ஹும்ம்ம்ம்ம் தந்தை சொல் மிக்க மந்திரமில்லை.

சும்மா ஒரு ரெபரென்ஸுக்கு :)

மன்னார் அன்ட் கம்பேனி

மு.கு- இதுவரை நாடக பாணியில் எதுவும் எழுதியதே இல்லை. போன வருடம் இந்தியா வந்திருந்த போது அண்ணன் அப்துல்லா ஏற்பாடு செஞ்ச பிரியாணி மீட் மற்றும் பதிவர் சந்திப்பில் "தல" பாலபாரதி புதியதலைமுறை தொலைக்காட்சியில் ஒரு நையாண்டி கான்செப்ட் இருக்கு நீங்க ஏன் எழுத ட்ரை பண்ணக் கூடாதுன்னு கேட்க, ஏனோ தானோன்னு போன வருடம் எழுதி குடுத்து, "தூ"ன்னு காறித் துப்பாமல் பால பாரதி "சாரி பாஸ்"ன்னு டீசெண்ட்டாய் ரிஜெக்ட் செய்த குறு நாடகம் தான் இந்த பதிவு. சும்மாத் தானே இருக்குன்னு நீங்களும் காறித் துப்ப எதுவாய் இங்கே பதிந்திருக்கிறேன். நாடகம் மாதிரி என்பதால் அண்ணன் உ.தான்னா பதிவு ரேஞ்சுக்கு இருக்கும். வேற வழியேஇல்லை துப்புவதற்கு உங்களுக்கு கொஞ்சம் டயம் எடுக்கும் :)

கதா பாத்திரங்கள்
மன்னார் – எப்போதாவது வரும் ஒரு கதா பாத்திரம்.(இந்த எப்பிசோடில் இல்லை) வயது 55 - சாப்டுவேரில் எல்லோரும் கோடி கோடியாய் கொட்டுகிறார்கள் என்று மளிகை கடையை நைட்டோடு நைட்டாக சாப்ட்டுவேர் கம்பேனியாக மாற்றிவிட்டு முதல் போணிக்கு நம்பிகையோடு காத்திருக்கும் வியாபாரக் காந்தம்.

“சித்தப்பு” சிதம்பரேசன் - வயது 45. மன்னாரின் மைத்துனர். மளிகைக் கடையில் கல்லாவைப் பார்த்துக் கொண்ட அனுபவத்தில் இப்போது புதுக் கம்பேனியில் ப்ராஜெக்ட் மேனேஜராய் ப்ரமோஷன் வாங்கியவர்.

ச.ரோசா - வயது 35. செவ்வாய் தோஷத்தால் கல்யாணமாகாத முதிர் கன்னி. இந்தியாவிலேயே சாப்ட்வேர் கம்பேனியில் டைப்ரைட்டரில் டைப் அடிக்கும் ஒரே டைப்பிஸ்ட்.

சொர்ணா - வயது 28. கம்பேனியில் சாப்ட்வேர் பற்றி ஏதோ கொஞ்சமூண்டு தெரிந்த ஒரே ”அய்யோபாவம்” ப்ரோக்ராமர்.

“சௌகார்பேட்” சீனு – வயது 30. கம்பெனி மளிகைக் கடையாய் இருந்த போது கணக்கெழுத வந்து தற்போது கம்பெனி மாற்றத்தில் அப்ரசண்டி ப்ரோக்ராமராய் புது அப்பாயிண்ட்மெண்ட் பெற்றவர்.

அழகுராஜா - முன்னாள் மளிகைக் கடையில் பொட்டலம் கட்டி தற்போது ஆபிஸ் பாய். ஆபீஸில் இவர் தான் "ஆல் இன் ஆல்" அழகுராஜா.


காட்சி – 1
ஆபீஸ் உட்புறம்
பகல்

(ஒரு சின்ன அறையில் சித்தப்பு நடுவாந்திரமாக சீட்டில் உட்கார்ந்திருக்கிறார். அவருக்கு பின்னால் மன்னார் அன்ட் கம்பேனி - தி சாப்பாடுவேர் ஸ்பெஷலிஸ்ட் - கம்பெனி போர்டு தென்படுகிறது. சித்தப்பூ ஆவேசமாய் சர்குலரில் கையெழுத்துப் போட்டு டேபிளில் இருக்கும் மணியடிக்கிறார். அவருக்கு இரண்டு அடி தள்ளி ஸ்டூலில் எதிர்பக்கம் உடகார்ந்திருக்கும் அழகுராஜா மணியடித்தவுடன் திரும்பி சித்தப்புவை நோக்கி உட்கார்ந்து தலையிலடித்துக் கொள்கிறான்)

அழகுராஜா –அழகுன்னு அழகா கூப்பிட்டா திரும்பப்போறேன். இதுக்கு எதுக்கு பெரிய திஹார் ஜெயில் மாதிரி மணியடிச்சு கூப்பிடுறீங்க?

சித்தப்பூ – வாயக் கழுவு.. அபசகுனமா பேசாத. ஏற்கனவே அங்க நம்மூர் பாப்புலேஷன் ஜாஸ்தியாகி புல்லாகிட்டிருக்கு. இதுல நீ வேற. இந்த சர்குலர எல்லார் கிட்டயும் காட்டு.

அழ்குராஜா – என்னாது சரக்கு லெட்டரா..ஏ எல்லோரும் திரும்புங்கப்பா சித்தப்பூ ஏதோ சரக்கு லெட்டர் வைச்சிருக்காராம்

(எல்லோரும் வட்டமாய் அவரவர் சீட்டில் திரும்பி உட்கார அதுவே ஒரு மீட்டிங் வட்டமாகுகிறது)

சித்தப்பு – (அழகுவை நோக்கி) மூதேவி...நான் என்ன உங்க சித்தியவா கல்யாணம் பண்ணிருக்கேன்...என்ன சித்தப்பூன்னு கூப்பிடாதேன்னு எத்தனை தரம் சொல்றது ஒழுங்கா மரியாதையா மேனேஜர் சார்ன்னு கூப்பிடு.

சீனு – (நக்கலாய்) குட்மாரினிங் சித்தப்பூ

(சித்தப்பு எரிச்சலோடு சீனுவை திரும்பிப் பார்க்கிறார்)

அழகுராஜா – நீங்க என்ன அவன் சித்தியவா கல்யாணம் பண்ணியிருக்கீங்க அவன் மட்டும் சித்தப்பூன்னு கூப்பிடறான்?

சித்தப்பூ – சிதம்பரேசன்ங்கிற என் பெயர ஏண்டா சம்பந்தமே இல்லாம சித்த்ப்பூன்னு சுருக்கி உசிர வாங்குறீங்க...

சீனு – அப்போ ரேஷன் ரேஷன்னு சுருக்கி கூப்புடட்டுமா...இலவச அரிசி போடறாங்கன்னு கும்மிருவாஙக பரவாயில்லையா? இன்வெஸ்மெண்ட்டே கடனாகுது இந்த காலத்துல...சிதம்பு சித்தப்பு ஆகக்கூடாதா?

சித்தப்பு – நக்கலு...ஆங்...சரி எல்லோரும் நல்லா கவனிங்க. எங்க மச்சான் பெரிய வியாபாரக் காந்தம். தீர்க்கதரிசி. இந்தியாக்காரன் சாப்ஃட்வேருக்கு அமெரிக்காகாரன் குடுக்கிற மதிப்ப பார்த்து ராவாடு ராவா மளிகைக் கடைய சாப்ட்டுவேர் கடையா மாத்தி என்ன மேனேஜரா போட்டிருகார்னா சும்மாயில்ல. நாம என்ன பண்ணுவோமோ ஏது பண்ணுவோமோ எனக்குத் தெரியாது ரெண்டே மாசத்துல ஆர்டர் வரணும் பணம் கொட்டோ கொட்டுனு கொட்டணும்.

சீனு – இதே மாதிரி போர்டு வைச்சா வளைகாப்பு, காது குத்து கல்யாணம்ன்னு சாப்பாடு ஆர்டர் தான் கொட்டும் சாப்ட்டுவேருக்கு பதிலா சாம்பார் வாளியத்தான் தூக்கனும். சாப்ட்வேர் ஸ்பெஷலிஸ்ட்ன்னு போர்டு வைக்க சொன்னா சாப்பாடுவேர் ஸ்பெஷலிஸ்டாம் அழகு இது உன் ஐடியா தானே? கம்பேனி ஓஹோன்னு உருப்பட்ரும்.

அழகு – தோ பாரு சீனு நான் வெறும் அம்பு தான், சித்தப்பூ தான் போர்டு மெம்பர். இதெல்லாம் சித்தப்பூ ஏற்பாடு

சித்தப்பூ – (போர்டை திரும்பப் பார்க்கிறார்) அடப்பாவி ஆரம்பமே மிஸ்டேக்காயி போச்சா... சரி சரி இத முதல் ஆர்டர் வந்தோடன சரி பண்ணிக்கலாம். இப்போ அத விட முக்கியமா நாம விவாதிக்க வேண்டிய ஒரு பிரச்சனை இருக்கு. கம்பெனிய வளர்க்க என்ன செய்யலாம் எல்லோரும் உங்க அபிப்ராயத்தை சொல்லுங்க. சரோசா நீ முதல்ல ஆரம்பிமா

ச.ரோசா – சார் என் பேர் எஸ்.ரோஜா..தமிழ் படுத்தறேன் பேர்வழின்னு இனிஷியலோட சேர்த்து சரோசாவாக்கிறத முதல்ல நிப்பாட்டுங்க. அப்புறம் இந்த டைப்ரைட்டர ஒழிச்சிட்டு நல்ல தெளிவா சினிமா பார்க்கிற மாதிரி ஒரு கம்ப்யூட்டர் வாங்கிப் போடுங்க...என் ஃபிரெண்டு ”ச.மோ.சா” சாஃப்ட்வேர் கம்பெனியில வேலை பார்க்கிறா. தினமும் புது ரிலீஸ் படமா டவுண்லோட் பண்ணிப் பார்க்குறா.. நானும் இருக்கேனே... இந்தியாவுலேயே சாஃப்ட்வேர் கம்பெனில டைப்ரைட்டர்ல டைப் அடிக்கிற ஒரே எம்ப்ளாயியா நான் ஒருத்தி தான் இருப்பேன் போல

சீனு – சரோசா அதுக்கு நீ இன்னும் ஆறு மாசம் பொறுக்கணும். முதல்ல நாம ஆர்டர் பிடிக்கணும். அப்புறம் தப்பு தப்பா ப்ரோக்ராம் எழுதணும் அப்புறம் பண்ணின தப்ப பக் பிக்ஸ் பண்ணணும் அதுக்கும் சேர்த்து மீட்டர் மேல பில்லிங் போடனும். அப்புறம் கம்பெனி எம்ப்ளாயிஸ் ஆஃப் சைட் போறோம்னு கேரளாவுக்கு பஸ் பிடிச்சு போய் ஃபோட்டொ எடுத்து வைப்சைட்டுல போடணும். அதுக்கப்புறம் தான் அத பார்த்து இன்னும் சில ஈன்னா வாயனுங்க ஆர்டர் குடுப்பாங்க..அப்போ நாம புதுசு புதுசா கம்ப்யூட்டர் வாங்கலாம்.

சொர்ணா – உனக்கு கரெக்டாத் தாண்டா பேரு வைச்சிருக்காங்க scene-ன்னு

சீனு – எக்கா சொர்ணாக்கா டேங்கஸ்கா..

சித்தப்பு – இந்தாம்மா சொர்ணாக்கா உங்கிட்ட எதாவது ஐடியா இருந்தா எடுத்து விடறது

சொர்ணா – இந்தியாவிலயே சென்னைல தான் இப்போ பல சாப்ட்வேர் கம்பெனிங்க ஓஹோன்னு வருது. இதுல ஒன்னு கூர்ந்து கவனிச்சா தெரியும். தொன்னூறு சதவீத கம்பெனிங்க மூணெழுத்து சுருக்கெழுத்து கம்பெனிங்க தான். அதுலயும் முக்கால் வாசி கம்பெனிங்க எஸ்ன்னு தான் முடியுது. அதுனால நாம மன்னார் அண்ட் கம்பெனிங்கிற நம்ம கம்பெனி பெயர முதல்ல எம்.ஏ.எஸ்-ன்னு மாத்தனும்.

சீனு – எம்.ஏ.எஸ்ன்னா மாஸ்...இது யோசிக்க வேண்டிய மேட்டர் தான். நான் இந்த ஐடியாவை வழி மொழிகிறேன்.

சித்தப்பூ – ஐடியால்லாம் ஓக்கே ஆனா ஆர்டருக்கு வழி என்னப்பா?

சீனு – (திருவிளையாடல் விநாயகர் பாணியில்) சித்தப்பூ ஆர்டர் என்றால் என்ன? வருமானம் என்றால் என்ன..

சித்தப்பூ – அழகு என்னடா சாப்ட்வேர்காரன்லாம் கஸ்டமரத் தான் குழப்புவான்னு கேள்விப் பட்டிருக்கேன்..இவன் என்னடா மேனேஜரையே குழப்புறான்

சீனு – சித்தப்பூ...நான் சொல்றது என்னான்னா முதல்ல நாம கம்பெனி வருமானத்த பெருக்கனும் அப்புறமா ஆர்டர பெருக்கலாம்....

அழகு – சித்தப்பூ இவன் நமமள குழப்பி குழப்பி கடைசில தெருவ பெருக்கவிட்ருவான் சாக்கிரதை

சித்தப்பூ – டேய் சீனு என்னடா சொல்லவர?

சீனு – சித்தப்பூ நாம சாஃப்ட்வேர் கம்பெனி ஆரம்பிக்கிறத விட முதல்ல ஒரு சாஃப்ட்வேர் பார்க் ஆரம்பிக்கலாம்.

எல்லோரும் – சாஃப்ட்வேர் பார்க்கா...??

சீனு – ஆமா இன்னிக்கு சென்னைல ரியல் எஸ்டேட் கொடி கட்டிப் பறக்குத்துன்னா சும்மாவா. திண்டிவனம் தாண்டி தெக்கால 20கிலோமீட்டர்ல சுடுகாடு ஒன்னு இருக்குதாம், நம்ம கண்ணம்மா பேட்டை ப்ரோக்கர் ஒருத்தர் சொன்னார். சல்லிசா அத முதல்ல வாங்குவோம். அப்புறம் அதையும் மெட்ராஸ் அவுட்ஸ்கர்ட்ஸ்ல சேர்த்து, அதுக்கு அமெரிக்கன் சாஃப்ட்வேர் பார்க்குன்னு பேரு வைப்போம். பக்கத்துலயே ஒரு “புஸ்வானம்”ன்னு ஒரு டவுண்ஷிப் ஒன்னு ஆரம்பிப்போம். ரெண்டு மூணு சினிமாகாரங்கள கூட்டிட்டுப் போய் ஃபோட்டோ எடுப்போம். வேற நல்ல சின்ன நியாயமான சாஃப்ட்வேர் கம்பெனிட்ட சொன்னா “Natural Tranquil location, 24 hour Electric facility, Pure Air, Devine, Rest in Peace” ன்னு அழகா கண்ணம்மா பேட்டையவே ஆங்கிலத்துல விவரிச்சு ஃபாரின் பொண்ணுங்க குழந்தைய வண்டில தள்ளிட்டு வாக்கிங் போற மாதிரி போட்டோல்லாம் போட்டு ஒரு வைப் சைட் போட்டுக் குடுப்பாங்க.

சரோசா – இப்போல்லாம் இந்த மாதிரி டவுண்ஷிப்புல உள்ளயே ஸ்கூல், சினிமா தியேட்டர், பாங்க், ஜிம் எல்லாம் இருக்காம்.

சீனு – ஆமா கரெக்ட். மக்கள் எதுக்குமே நூறடிக்கு மேல நடக்கத் தயாரில்லை. அதுனால நாம் அத்தோட நிக்கக்கூடாது. அதுக்கும் ஒரு படி மேல போய் உள்ளயே எலெக்ட்ரிக் சுடுகாடு ஒன்னும் ஆரம்பிக்கனும். வாஸ்து படி எரிக்கிறோம்...வேதப்படி எரிக்கிறோம், தேவையானவங்க அவங்களே போய் படுத்துக்கலாம்ன்னு சொன்னா சேல்ஸ் பிச்சிக்கும்.

சித்தப்பூ - ஐடியா நல்லாத் தான் இருக்கு ஆனா கட்டடம் கட்ட காசு வேண்டாமா?

சீனு – தேவையே இல்லை. ஸ்கூல், பாங்க், ஜிம் எல்லாத்தையும் நல்ல அழகான பொண்ணுங்க ஃபோட்டோவோட வரைபடத்துல போட்டுக் காமிப்போம். அதுக்கே பாதி விக்கும். பாதி வித்த அப்புறம் மிச்சத்த பார்த்துப்போம்

அழகு – ஆங்...பாதி விக்க வேண்டாமா...அது எப்படி விக்கும்?

சீனு – முதல்ல குறைச்ச விலைக்கு Phase 1 ன்னு சொல்லி பத்து ப்ளாட்ட நாமளே பங்கு போட்டு எடுத்துகிட்டு Phase 1 அல்ரெடி சோல்ட் அவுட்ன்னு சொல்லிடுவோம். அப்புறம் பாருங்க இந்த சாஃப்ட்வேர் காரனுங்க வர்ற வரத்தை...Phase 2-வ போட்ட அரை மணி நேரத்துல ஏதவாது ஒரு சாஃப்ட்வேர் dude வாங்குவான். அப்புறம் அவன் மத்த Dudeகளுக்கெல்லாம் “I own a piece of chennai"ன்னு பேஸ்புக் டிவிட்டர் கூகிள் ப்ளஸ்ன்ன் கூவி, மிச்ச சொச்ச ரியல் எஸ்டேட் விலையையும் ஏத்துற ஏத்துல ஊர்ல எவனும் சுடுகாட்டுல கூட வீடு வாங்க முடியாத அளவுக்கு விலைய கொண்டு விட்ருவானுங்க. கம்பெனிக்கும் லாபம் நமக்கும் லாபம், நாட்டுக்கு வளர்ச்சி.

சொர்ணா – எல்லாம் சரி கடைசீல சாஃப்ட்வேர் பார்க் எங்கடான்னான்னா?

சீனு – சுடுகாட்டுக்கு நடுவுல வேலி போட்டு நடேசன் பார்க்கு மாதிரி பத்து மரக்கண்ண நட்டு அதுக்கு அமெரிக்கன் சாஃப்ட்வேர் பார்க்குன்னு பெயர வைச்சிருவோம்.. சி.பி.ஐயே கேள்வி கேக்க முடியாது. நீங்க வேற சித்தப்பு...முத ஃபேஸுக்கு அப்புறம் அவனுங்களே எல்லாருக்கும் வித்துருவானுங்க அதாவது நாம பார்க்க - பார்க்கே பார்க்க வளர்த்துக்கும்.

சித்தப்பு – இந்த ஐடியா நல்லா இருப்பதால் நான் மன்னார் மச்சான் கிட்ட பேசி பார்க்கிறேன். அது வரைக்கும் எல்லாரும் திரும்ப அவங்க இடத்துக்கு போய் படம் பார்க்கிறத கண்டினியூ பண்ணுங்க...

ச.ரோசா – சார் எனக்கு படம் பார்க்க அந்த கம்ப்யூட்டர்...