The Minute - நான் நடித்த பட ரிலீஸ்

நான் ஒரு படத்தில் நடித்தைப் பற்றி முன்னம் பதிந்திருந்தேன். அப்பிடியே சந்தடி சாக்குல மறந்துவிடுவீர்கள் என்று நினைத்தேன். கரெக்டாக நியாபகம் வைத்துக்கொண்டு தர்ம அடிக்கு போன பதிவில் ஒருவர் பின்னூட்டம் போட்டு அடிபோட்டுவிட்டார்.

இது சேனல் ஃபோர் போட்டிக்கு எடுத்த படம். போட்டியின் தலைப்பு "The Minute". படம் மொத்தமே ஒரு நிமிடத்துக்குள் தான் இருக்கலாம். என்னுடைய நடிப்பை விட்டுத் தள்ளுங்கள்.(அது என்னிக்குமே ஆஸ்கார் ரேஞ்ச் தான் :) ) இந்த சவாலுக்கு என்னுடைய முந்தைய அனுபவப் பதிவை கருவாக எடுத்துக்கொண்டு புரொடக்க்ஷன் வேலைகளில் டைரக்டர்கள் திறமையாக செயல் பட்டிருக்கிறார்கள் என்பது என் கருத்து. பின்னனி இசையும் பிரமாதம். என் நடிப்பை விட டைரக்க்ஷனை, எடிட்டிங்கை பாராட்டுவீர்கள் என்று நம்பிக்கை இருக்கிறது.

படம் பார்க்க.. --> The Minute


இந்தப் படத்தில் என்னுடைய நடிப்பைப் பார்த்துவிட்டு மூன்று முன்னனி டைரக்டர்கள் கூப்பிட்டர்கள். ஒன்று பூக்கடை பஜாரில் பயங்கர கூட்டத்துக்கு நடுவே எல்லாரையும் தள்ளிக் கொண்டு எங்கேயோ அவசரமாக போக வேண்டிய நல்ல சேலஞ்சிங் ரோல். இன்னோன்று ஒரு ஊர்வலத்தில் ஊரில் உள்ள எல்லோரும் கிழக்கேயிருந்து மேற்க்கு நோக்கி சென்று கொண்டிருக்க நான் மட்டும் எதிர் திசையில் ஆடு திருடின கள்ளன் மாதிரி முழித்துக் கொண்டே பதுங்கிப் பதுங்கி வருகிற மாதிரி நடிக்கும் வித்தியாசமான ரோல். மூன்றாவது ஒரு சாவு ஊர்வலத்தில் வாயில் துண்டை கடித்துக் கொண்டே நடந்து நடித்து வருவது மாதிரி பட்டையக் கிளப்புகிற ரோல்.

வித்தியாசமான பாத்திரங்களாக இருந்தாலும் கதைக்களம் ஒரே மாதிரியாக இருக்கிறதே என்று வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டேன்.
என்னுடைய நடிப்பைப் பற்றியும் உங்களுக்கு சொல்லுவதற்கு ஆயிரம் இருக்கும். (குறிப்பக அந்த கடைசி ஷாட்டில் ஃபீலிங்காய் ஸ்லோ மோஷனில் லுக் விடுகிறேனே :))) ) ஓ.கே விதி யார விட்டது. தர்ம அடி ரெடி ஸ்டார்ட் மீசிக்....

Raincoat

மு.கு - என்னைப் போல் படம் பார்க்கும் முன் சினிமா விமர்சனங்களைப் படிக்காதவர்கள் கவனத்துக்கு...இந்தப் பதிவில் லேசாக கதையை சொல்லி இருக்கிறேன்.

மப்பும் மந்தாரமுமாய் வானம், வெளியே நல்ல குளிர், தலை போகிற வேலை ஒன்றும் இல்லாமல், பொழுதும் போகாமல் சோம்பேரித்தனாய் இருக்கும் மத்தியான வேளை- எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். சூடா மிளகாய் பஜ்ஜியும் ஒரு மசாலா டீயும் கிடைத்தால் பஞ்சத்தில் அடிப்பட்டவன் மாதிரி ஒரே அமுக்காய் அமுக்காமல், பாலு மஹேந்திரா படத்தில் வருவது மாதிரி மெதுவாக சுவைத்து தின்று விட்டு, "தூ...இதெல்லாம் ஒரு பொழப்பா..." என்ற பார்வையெல்லாம் கண்டு கொள்ளாமல் போர்வையைப் போர்த்திக் கொண்டு படுக்கையிலே கிடப்பது ரொம்ப ரொம்ப பிடிக்கும். இந்த மாதிரி சுகமான மதியத்தில் பார்த்தது தான் "ரெயின்கோட்".

குழந்தைகளுக்கு அறிவை வளர்க்க லைப்ரரியில் ஃப்ரீயாக ரெண்டு டி.வி.டி எடுத்துக் கொள்ள கார்டு கொடுத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் எல்லாக் குழந்தைகளுக்கும் அறிவுப் பசி ரொம்ப அதிகம் என்பதால் முக்கால்வாசி நாள் குழந்தைகள் செக்க்ஷன் டிவிடி எல்லாம் காலியாகத் தான் இருக்கும். பெரியவர்கள் செக்க்ஷனில் யூ, மற்றும் பி.ஜி ரேட்டிங் டி.வி.டிகளையும் இந்தக் கார்டில் எடுத்துக் கொள்ளலாம். சும்மாக் குடுத்தா விட்ருவோமா? நோண்டிப் பார்த்ததில் மாட்டியது தான் ரெயின்கோட். நம்ம கிஸான் ரகுதாத்தா ஹிந்தியை வைத்துக் கொண்டு வழக்கமாக ரொம்ப அல்லாட மாட்டேன். அட்டைப் படத்தில் ஐஷ்வர்யா ராயைப் பார்த்தவுடன் கொஞ்சம் பதறலாய்த் தான் இருந்தது. கல்யாணமான புதிதில் "தாள்" படத்தில் ஐஷ்வர்யா ராய் உண்ர்ச்சி பூர்வமாக ஆடிக்கொண்டிருந்த ஒரு பாட்டை தங்கமணி துணி தோய்த்துக் கொண்டிருக்கும் போது ரீப்பேள் செய்து பார்த்து கையும் களவுமாய் மாட்டிக் கொண்டேன். "ஹிந்திக்காரன் என்னமா பாட்டெழுதியிருக்கான்...ப்யார்..கலம் கஹான் ஹை..? கலம் மேஜ் பர் ஹை....இஷ்க்...அப்படியே தத்துவார்த்தமான வரிகள்..இந்த வரிகளுக்காகவே எத்தனை தடவை வேணுமானாலும் பார்க்கலாம்..."ன்னு சமாளித்துப் பார்த்தேன் எடுபடவில்லை...தங்கமணி துணிக்கு பதிலாக என்னை தோய்த்து எடுத்து ஆடியோ கேசட் வாங்கி தந்து பாட்டை ட்ரான்ஸ்லேட் பண்ண அசைன்மெண்ட் குடுத்துவிட்டார். அன்றைக்கு தங்கமணி தலைமையில் நானும் ஐஷ்வர்யா ராய் எதிர்ப்பு சங்கத்தில் சேர்ந்தது தான்...அப்புறம் ஹூம்... வீட்டில் ஐஷ்வர்யா ராய் படத்துக்கு தடா. இந்தப்படம் கொஞ்சம் வித்தியாசமாய் இருக்கும் என்று அட்டைப் படத்தில் தெரிந்தது. பழைய சம்பவத்திற்கு பிறகு நிறையவே நாளாகிவிட்டதால், ரிஸ்க் எடுக்கலாம் என்ற தெம்பு வேறு. தெகிரியமாய் எடுத்துவிட்டேன்.

"நாமளும் டேக்ஸ் கட்றோம், குழந்தைகளுக்குன்னு ஃப்ரீயா ஒரு டிவிடி கிடைக்கிறதா..எப்போ போனாலும் காலியாவே இருக்கு...கேள்வி கேக்க மாட்டோம் நாம இளிச்சவாயன்னு நினைச்சுண்டு இருக்கான்... இந்த அநியாயத்த சும்மா விடலாமா...அதான் கட்ற காசுக்கு ரெண்டு டிவிடியை குடுறான்னு என்ன படம்ன்னு கூட பார்க்காம கண்ணை மூடிக்கிட்டு எடுத்து வந்துட்டேன் " போட்ட பீடிகையிலேயே தங்கமணி உஷாராகிவிட்டார். இந்தப் படம் ரொம்ப நல்லாருக்காம்...எங்கியோ படிச்சேன் அப்பிடி இப்படின்னு ஒப்பேத்தி..ரெண்டு பேருமாய் சேர்ந்து பார்த்தோம்.

ஒரு வரிக் கதை. ஆனால் எடுத்த விதம் அருமையாக இருக்கிறது. மெகா சீரியல் மாதிரி நாலைந்து கதா பத்திரங்கள் தான். படத்தின் பெரும்பகுதி ஒரு அறையில் தான். ஸ்கிரீன் ப்ளே படத்தின் மிகப் பெரிய பலம். அஜய் தேவ்கனும் ஐஷ்வர்யாவும் ஒரு காலத்தில் காதலித்திருக்கிறார்கள் . அவர்கள் காதலையும், ஏன் பிரிந்தார்கள் என்பதையும் வலுவில்லாமல் சொல்லி இருக்கிறார்கள். கதையின் மையக் கரு அதில்லையென்பதால் தப்பித்தது. ஐஷ்வர்யா எதோ ஒரு கபோதியை கல்யாணம் பண்ணிக் கொண்டு ஏழ்மையில் கஷ்டப் படுகிறார். அஜய் தேவ்கன் வேலையில்லாமல் கஷ்டப்படுகிறார். கல்கத்தாவுக்கு பொழப்பை கவனிக்க வந்த இடத்தில், அதை விட்டு விட்டு கொட்டுகிற மழையில் அஜய் ஐஷ்வர்யாவை சந்திக்க்க அவர் வீட்டுக்கு வருகிறார். ஐஸ்ஸின் கல்யாணத்திற்கு பிறகு இருவரும் முதன் முறையாக சந்திக்கின்றனர். இருவரும் அடுத்தவர் மனது கஷ்டப் படக்கூடாது என்பதற்காக பகட்டாய் இருப்பதாய் காட்டிக் கொள்கிறார்கள். படத்தின் மையக் கரு இந்த சந்திப்பு. பேசிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். எதிர்பாராத விதமாக அடுத்தவரின் ஏழ்மையை அவர்கள் அறியாமல் அறிந்து கொள்கிறார்கள். தங்கள் ஏழ்மையைக் காட்டிக் கொள்ளாமல், ஒருவருகொருவர் தெரியாமல் உதவி செய்கிறார்கள். கவித்துவமான எதார்த்தமான முடிவு. (கல்யாணம் தான் கட்டிக்கிட்டு ஓடிப்போலாமா அபத்தமெல்லாம் இல்லை....)

ஐஷ்வர்யாராய் படம் நெடுக வடகிந்திய பாணியில் புடவை கட்டிக்கொண்டு வீட்டுப் பெண்மணியாய் வளையவருகிறார். பாந்தமாய் இருக்கிறது. அஜய்தேவ்கன்..நன்றாக நடித்திருக்கிறார். பாத்ரூமில் அழும் போது குழாயைத் திறந்துவிட்டுக் கொள்ளவேண்டும் என்று நண்பனின் மனைவி டிப்ஸ் கொடுப்பது, எல்லா பெண்களுமே கல்யாணம் முடிந்து வரும் போது அழுவது பெற்றோரை விட்டு பிரிவதனால் மட்டும் தானா என்று அஜய் சூசகமய் கேட்பது, என்று படத்தில் நிறைய இடங்கள் நச்சென்று இருக்கிறது. நண்பனின் மனைவியாக வரும் கதாபாத்திரம் அழகாக சித்தரிக்கப் பட்டிருக்கிறது. எனக்கு மிகவும் பிடித்தது.

ஐஷ்வர்யா ராயை வைத்துக்கொண்டு ஒரு பாரின் பாட்டு கூட இல்லை,லொட லொடவென்று பேசுவது பிரச்சனை இல்லை, ஐஷவர்யாவிடம் நடிப்பைத் தவிர வேறு எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லை, படம் நன்றாக இருந்தால் போதும் என்றால் பாருங்கள்- பிடிக்கும்.

புத்தாண்டு

புத்தாண்டு

சின்ன வயதிலெல்லாம் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி நிரல் மாதிரி எங்கள் வீட்டில் தமிழ் புத்தாண்டு என்றால் சர்கரைப் பொங்கல், ஆங்கில் புத்தாண்டு என்றால் பால் பாயாசம் சாப்பாட்டில் இருக்கும். ஆங்கில புத்தாண்டு அன்றைக்கு ராத்திரி ஆட்டம் போடலாம். ஆட்டம் என்றால் குட்டைப் பாவாடை குமரிகளோடு கும்மாளம்லாம் இல்லை. ஹூம்... ஊரில் அதுக்கெல்லாம் ஏது வசதி. வீட்டிலிருந்து தப்பிக்க அன்றைக்கு தெரு பசங்களெல்லோரும் சேர்ந்து பஜனை மடத்தில் ஸ்பெஷல் பஜனை ஏற்பாடு செய்துவிடுவோம். (பஜனை என்றால் உண்மையான பஜனை).
மார்கழி மாதமாய் இருக்குமாதலால் பஜனை ஏற்பாடுக்கு ரொம்ப மல்லாட வேண்டியது இல்லை சுலபமாய் முடியும். ரகு அண்ணாவை நச்சரித்தால் அவர்கள் வீட்டிலிருந்து உம்மாச்சிக்கு பிரசாதமும் எங்களுக்கு கடையிலிருந்து அல்வாவும் வாங்கித் தருவார். ராத்திரி பத்து மணிக்கு ஆரம்பிக்கும் பஜனை, பதினோரு மணி வரைக்கும் அல்வா தின்ன தெம்பில் களை கட்டும். அப்புறம் நைசாக பஜனை மட பிரகாரத்த்தில் ஓரமாய் உட்கார்ந்து கொண்டு "ராக்கம்மா கையத்தட்டு" என்று இன்னிசைப்பாடல் பஜனை நடைபெறும். அங்கேயும் நான் தான் கஞ்சிரா வாசிப்பேன். "ராக்கம்மா கையத்தட்டா...? பஜனைமடத்துல பாடற பாட்டாட இது..பல்லத் தட்டு"ன்னு ஏதாவது ஒரு பெருசு வந்து பல்லவி பாடி விட்டு போகும். கரெக்டாக பன்னிரெண்டு மணிக்கு கோவில் மணி முழங்க...கோவிந்தாவோடு ஹேப்பி நியூ இயரும் சொல்லிவிட்டு வந்துவிடுவோம்.

இப்படி போய்க்கொண்டிருந்த புது வருட கொண்டாட்டங்களில் புதுவருட தீர்மானங்களை அறிமுகப் படுத்தியவர் சீனாதானா மாமா.(பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது). அறுபது வயதுக்கு மேல். அடிக்கடி மாமாவுடன் அரட்டை அடிப்பதற்கு வீட்டுக்கு வருவார்.என் வாயையும் அடிக்கடி கிண்டுவார். நன்றாக இங்கிலிஷ் பேசுவாராகையால் மாமா என்னை அவரிடன் இங்கிலீஷில் பேசச் சொல்லுவார். பசங்கள் கூட்டமாய் அரட்டை அடித்துக்கொண்டிருந்தால் அவரும் வந்து கலந்துகொள்வார். எதைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தாலும் கவலையே பட மாட்டார் - ஒரு உப கதை சொல்லி அவர் வழியில் பேச்சை திருப்பிவிடுவார். பசங்களுக்கு கொஞ்ச நாட்களுக்கு அப்புறம் கடுப்பாக ஆரம்பித்தது. ஓட்ட ஆரம்பித்தார்கள்.

"நான் ஸ்கூல் படிக்கிறச்சே விஸ்வனாதன் விஸ்வநாதன்னு ஒரு பிரண்டு இருந்தான். அவன நாங்களெல்லாம் விசு விசுன்னு கூப்பிடுவோம்.." என்று சீனாதானா மாமா ஆரம்பிப்பார்.

"மாமா இவன் ஸ்கூல் படிக்கிறச்சே குஸ்வனாதன் குஸ்வநாதன்னு ஒரு பிரண்டு இருந்தான் அவன இவங்களெல்லாம்...."- ஒரு வானரம் பதிலுக்கு ஓட்டும்.

"இந்தக் கால பிள்ளேளுக்கு பெரியவா சின்னவான்னு ஒரு மட்டு மரியாதையே இல்லை.." என்று கடுப்பாகிவிடுவார். அதுக்கப்புறம் இங்கிலிஷில் எதிர் கேள்விகள் கேட்க ஆரம்பித்துவிடுவார். "என்விரான்மெண்டல்....ஸ்பஷ்டமா சொல்லு பார்ப்போம். எம்ஜியார் மெண்டல்ன்னு கும்பகோணம் வெத்தலை போட்ட மாதிரி கொதப்பிண்டு இருக்க...நாளைக்கு இன்டர்வியூக்கு போய் இப்படி தத்து பித்துன்னு உளருங்கோ...உடனே வேலை கொடுத்து உங்கள உட்காத்திருவான்... ஸ்போக்கன் இங்லீஷ் கத்துக்கோங்கடான்னா கிண்டல் அடிச்சுண்டு இருக்கேளே" என்று அதுக்கப்புறம் சீரியஸாகிவிடுவார். சீனாதான மாமா படிப்பு ஸ்போகன் இங்க்லீஷ் என்று ஆரம்பித்துவிட்டாலே பசங்களெல்லாம் உடனே சந்தைக்குப் போனும் ஆத்தா வையும்ன்னு கம்பி நீட்டிவிடுவார்கள்.மாமாவுக்கு பிரெண்டு என்பதால் நான் அவரிடம் வைத்துக்கொள்ளவே மாட்டேன்.

இப்பேற்பட்ட சீனாதானா மாமா ஒருதரம் நியூஇயர் ராத்திரி அரட்டையில் சிறப்பு விருந்தினாராக கலந்துகொண்டார். "வாட் இஸ் யுவர் நியு இயர் ரெசொலியூஷன்?" என்று தங்கப்பதக்கம் சிவாஜி மாதிரி மிரட்டலாக கேள்வி கேட்க ஆரம்பித்துவிட்டார். பசங்களுக்கு ரெசொலியூஷனுக்கு அர்த்தமே தெரியாது. ஒரு வானரம் "ராமா கில்ட் ராவணா" என்று தனக்குத் தெரிந்த விவிதபாரதியை ஆரம்பித்தது. "இந்தியா இஸ் மை கண்ட்ரி ஆல் இந்தியன்ஸ் ஆர் மை பிரதர்ஸ் அன்ட் சிஸ்டர்ஸ்.." என்று இன்னொரு வானரம் ஸ்கூல் பிரேயரில் சொல்லுவதை ஒப்பிக்க ஆரம்பித்தது. "புதுவருஷத்துக்கு எதுக்குடா அழப்பிதழ் எல்லாம்?" என்று வானரம் என் முதுகைப் பிராண்ட..."மூதேவி அது இன்விடேஷன்...இது அதில்லை...ரெசோலியூஷன் - எங்களுக்கு இதெல்லாம் அடுத்த வருஷ செல்பஸில் தான் கவராகிறது மாமா" என்று நான் சொல்ல...சீனாதானா மாமா வாயிலும் வயிற்றிலும் அடித்துக்கொண்டார். அதுக்கப்புறம் அவர் க்ளாஸ் எடுத்ததில் தான் எங்களுக்கு புத்தாண்டு தீர்மானங்கள் பற்றியே தெரிய ஆரம்பித்தது. அந்த வருஷம் எல்லோரும் ஆளுக்கு ஒரு தீர்மாணம் எடுத்துக் கொண்டு கழுத்தில் போர்ட்டு மாட்டாத குறையாக தம்பட்டம் அடித்துக்கொண்டோம். மார்ச் வருவதற்குள் "டேய் நான் என்ன ரெசோலியூஷன் எடுத்துண்டேன்?" என்று மற்ற வானரங்களிடம் கேட்டு அடிக்கடி நியாபகப் படுத்தவேண்டியதாயிற்று.

அதற்கப்புறம் வருடா வருடம் நானும் எதாவது தீர்மானம் எடுத்துக்கொள்வேன். யாராவது டைரி கொடுத்தால் அதில் கொட்டை எழுத்தில் எழுதி வைத்துக் கொள்வேன். சிலவற்றை நினைத்துப் பார்த்தால் சிரிப்பாக வரும். "அடுத்த ஒலிம்பிக்ஸில் ஓட்டப் பந்தயத்தில் கலந்து கொள்வேன்" என்று ஒருதரம் தீர்மானம். அந்த வருஷமே ஒலிம்பிக்ஸ் வருகிறது என்று தெரிந்தவுடன் 'அடுத்த'வை அதற்கடுத்த என்று திருத்திவிட்டேன். காலையில் எழுந்து அம்பாசமுத்திரத்திலிருந்து பிரம்மதேசம் வரை நாலு பேருடன் ஓட்டப் பயிற்சி எடுத்து இரண்டு நாள் வேகமாய் ஓடினேன். மூன்றாம் நாள் நெஞ்சாங்கூட்டில் வலியெடுத்து...இனிமே என்னால முடியாதுப்பா நீங்களெல்லாம் ஒலிம்பிக்ஸ் போங்கோ நான் ஏஷியன் கேம்ஸோடு நிப்பாட்டிக்கிறேன் என்று ஜகா வாங்கி, உடம்புல பிடிக்காம விளையாடலாம் என்று அந்த தீர்மானத்தை அப்புறம் செஸ்க்கு மாற்றிவிட்டேன். அந்த வருஷத்துக்கப்புறம் இந்த மாதிரி ஒலிம்பிக்ஸ் ரேஞ்சுக்கு தீர்மானம் எதுவும் எடுக்கவில்லை. ஆனால் எடுத்த தீர்மானம் எதையும் நிறைவேற்றியதாக நினைவில் இல்லை. அதுக்கப்புறம் தீர்மானம் எடுப்பதாக இல்லை என்று ஒரு தீர்மானம் எடுத்தேன் அதுதான் இன்றளவும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது..

நீங்க எப்படி?

கொஞ்சம் லேட் தான் இருந்தாலும்..

உங்களுக்கும் உங்கள் குடும்பத்தாருக்கும் இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள் !!

ரெடி ஸ்டார்ட் கேமரா

நான் முடிவெட்டிக்கொண்டால் எதாவது விசேஷமாக நடக்கும். அதுவும் முடித்திருத்துபவர் ரொம்ப மெனெக்கெட்டு திறமையெல்லாம் காட்டி கரிச்சான் குஞ்சு ரேஞ்சுக்கு கரம்பியிருந்தால் அதிவிசேஷமாக சம்பவங்கள் நடக்கும். ரெகுலராக பஸ்ஸில் வரும் லொட லொட பாட்டிக்குப் பதிலாக அழகான வெள்ளைக்கார குட்டி வந்து ஆட்டையாம்பட்டிக்கு வழி கேட்பாள். "இம்புட்டு நாளா எங்கம்மா போயிருந்த...மண்டைய கரம்பிட்டு வந்தவுடனே கரெக்டா வந்துடறீங்களேம்மா.." என்று மூக்கை உறிஞ்சிக் கொண்டே வழியைச் சொல்லுவேன்.

இப்பேற்பட்ட கரம்பின முஹூர்த்ததில் ஒரு நாள் பிரபல ஆங்கில சக ப்ளாகர் பெண்மணியிடமிருந்து தொலைபேசி அழைப்பு. விஷயம் இது தான் அந்த அம்மணி என்னுடைய லண்டன் குண்டுவெடிப்பு சம்பவ அனுபவத்தை ஒரு நிமிட டாக்குமென்டரியாக எடுத்து இங்கிலாந்திலுள்ள ஒரு பிரபல தொலைக்காட்சி நிறுவனம் நடத்தும் போட்டிக்கு அனுப்ப ஆசைப்பட்டார். எனக்கு தலைகால் புரியவில்லை. " டாக்குமென்ட்ரியா?..அதுவும் நான் நான் நானே நடிக்கனுமா...என் ஃபோட்டோவ முன்ன பின்ன பார்த்திருக்கீங்களா??ஓ நாம நேர்லயே பார்த்திருக்கோமா..உங்களுக்கு ஓ.கேவா...என்னது நாளைக்கே ஷூட்டிங்கா..." இந்த முறை கரிச்சான் குஞ்சு யோகம் பலமாகவே இருந்தது. இரண்டு வாரம் டைம் கேட்டால் அதுக்குள்ளயாவது மண்டையில் கொஞ்சம் புல் முளைத்துவிடாதா என்று கேட்ட வாய்தாவெல்லாம் தள்ளுபடியாகிவிட்டது. சரி அவங்க கேமரா குடுத்து வைத்தது அவ்வளவு தான்னு நேரம் காலமெல்லாம் குறித்துதாகிவிட்டது.

இருபத்திநாலு மணிநேரம் போதாதா. வீட்டில் அலம்பல் படலம் ஆரம்பமாகியது. போன் அடித்தால் "அனேகமாக மணிரத்னமாகத் தான் இருக்கும்...இந்த டைரக்டர்ஸ் தொல்லை தாங்கமுடியலை...மனுஷன் எவ்வளவு போன் கால்ஸ் தான் அட்டெண்ட் பண்ணுவான்...நீயே எடுத்து அய்யா வீட்டுல இல்லை அவுட்டோர் ஷூட்டிங் போயிருக்கார்ன்னு சொல்லிடு" -ஆரம்ப கட்ட அலம்பல்களுக்கெல்லாம் தங்கமணி கண்ணாலேயே எரித்துக் கொண்டிருந்தார். எதற்கும் இருக்கட்டும் என்று கண்ணாடி முன்னாடி "ஹலோ ஐ ஆம் சஞ்சய் ராமசாமி" டயலாக் பேசி பழகிய போது, அங்கே ப்யூஸ் புடுங்கி காதில் புகை வர ஆரம்பித்துவிட்டது. "எப்படி இருந்த நான்....இப்படி ஆகிட்டேன்..." அசரீரியாக பதில் தாக்குதல் ஆரம்பித்தது.

"இந்த பாரும்மா...நடிப்புல போட்டி இருக்கலாம் பொறாமை இருக்கக்கூடாது...கவலப்படாதே...எனக்கு கதவை திறந்துவிடற மாதிரி ஒரு லேடி காரெக்டர்க்கு ஆள் தேடிக்கிட்டு இருக்காங்க...உன்ன வேணா ரெக்கமெண்ட் பண்ணறேன்.."
****
ஒரு மாலை இளவெய்யில் நேரம்...
அழகான...இலையுதிர்.காலம்..
****

"தோடா....நீங்க போறதே சார் போஸ்ட்ன்னு முதுகு மட்டும் தெரியற போஸ்ட்மேன் காரெக்டருக்கு இதுல என்ன வேற ரெக்கமெண்டா..வேண்டவே வேண்டாம்..நான் இப்படியே இருந்துட்டு போறேன்..."

"அப்பாடா எங்க ஒத்துக்குவியோன்னு கவலையா இருந்தது. கவலபடாத வேற ஏதாவது நல்ல காரெக்டர் மாட்டிச்சினா சொல்றேன். இதுக்கு கனிகாவ கமிட் பண்ணிக்கிறேன்.

"ஐய்யோ.பாவம் கனிகா.."

"ஒரு உலகக் கலைஞன் வேல்யூ தெரியாம பேசாத...என் திறமைய பார்த்து சப்பான்லேர்ந்து சாக்கிசான் கூப்பிட்டாக...பின்லாந்துலேர்ந்து பீட்டர் ஜாக்ஸன் கூப்பிட்டாக..."

"ஆமா...சொல்லமறந்துட்டேனே...காலைல ஸ்பீல்பெர்க் கூப்பிட்டாக ...டைனோசருக்கு டூப்பா நடிக்கிறதுக்கு ஆள் வேணுமாம் உங்கள கேட்டாக..க்க்ர்ர் தூ.."

ம்ஹூம்...எனக்கு காதில விழலையே, ஒரு நடிகனுக்கு கலையுல வாழ்க்கையில இதெல்லாம் ரொம்ப சகஜம் என்று ஷூட்டிங் ஸ்பாட்டுக்கு போய்விட்டேன். லீவு இல்லாததால் ஆபிஸில் பெர்மிஷன் சொல்லிவிட்டு போயிருந்தேன். ஒன்றுக்கு இரண்டு ப்ளாக் உலக பிரபல பெண்மணிகள் - டைரக்டர்ஸ். "கேரவேனெல்லாம் ரெடியா.." என்று லேசாக அலம்பியதில் இதுக்குத் தான் இந்த மாதிரி கேரக்டரையெல்லாம் கூப்பிடாதேன்னு சொன்னேன் - விழியாலே பேசிக்கொண்டார்கள். கிடச்ச சான்ஸும் கோவிந்தா ஆகிடப் போகுதே என்று அப்புறம் நல்ல பிள்ளையாக அவர்கள் சொல் பேச்சு கேட்க ஆரம்பித்தேன். ஒரு அம்மணி அடிக்கடி தெலுங்கில் மாட்லாடிக் கொண்டிருந்ததில் எனக்கு ஒருவேளை இது தெலுங்கு டப்பிங் படமாக இருக்குமோ என்று டவுட் வந்துவிட்டது. தெலுங்கு டாக்குமென்ட்ரியாக இருந்தாலும் சும்மா பேச்சு துணைக்காச்சு என்று இலியானா..கௌஷா இவங்களெல்லாம் வந்திருக்காங்களா என்று ஒருதரம் ஏமாற்றத்தோடு சுத்திப் பார்த்தேன்.

"இப்ப நாம நீங்க ஆபிஸுக்கு ட்யூப்ல போற மாதிரி எடுக்கப் போறோம். நீங்க அப்பிடியே படியில் இறங்கி வர்றத எடுக்கப்போறோம்...கேஷ்வ்லா அப்பிடியே இறங்கிவாங்க..."

"ஓ இவ்வளவு தானா...இந்த மாதிரி இறங்கி வர்றதெல்லாம் அசால்டா இடது கையாலயே பண்ணுவேன்.." என்னுடைய அலம்பலை அவர்கள் அவ்வளவாக ரசிக்கவில்லை. எனக்கு ஏனோ பாரதிராஜா ஷூட்டிங்கில் பளாரென்று கன்னத்தில் அடிப்பார் என்று படித்ததெல்லாம் நியாபகத்துக்குவந்து... "ஹீ ஹீ சும்மா டமாசு....இருங்க நான் இறங்கி வர்றேன்...கரெக்டா இருக்கா பாருங்க" என்று நல்ல பிள்ளையாக நடிக்க ஆரம்பித்தேன்.

அதுக்கப்புறம் நான் வித விதமான படிக்கட்டுகளில் நடித்தேன் நடித்தேன் நடித்துக் கொண்டே இருந்தேன். ஒரு பெரிய படிகட்டில் நான் மேலிருந்து கீழே நடிப்பதாக ஒரு சீன். பயங்கர சேலஞ்சிங்காக இருந்தது. மேலேருந்து கீழே பாதி வழியில் நான் நடித்துக் கொண்டிருந்த போது ஒரு மாமா நடுவில் நாயைக் கூட்டிக்கொண்டு வந்து விட்டார். கட் சொல்லி திரும்ப படிக்கட்டில் மேலேறி நடிக்கச் சொல்லிவிட்டார்கள். அடுத்த முறை ஒரு ட்ரெயின் வந்து கூட்டம் திபு திபுவென வந்து விட்டது. வேற வழி? திரும்பவும் ரிப்பீட்டு. இப்படியே பத்து டேக் வாங்கி ஓகே ஆன பிறகு அந்த அம்மணி கேமராவில் தப்பான செட்டிங் இருப்பதை கண்டு பிடித்தார். எனக்கோ மேல் மூச்சு கீழ் மூச்சு வாங்கியது. ஆப்புள் ஜூஸ் கேட்டால் அந்த அம்மணிகள் கேமரா மேல் இருந்த கடுப்பில் என்னைக் காட்டிவிடுவார்களோன்னு பயந்து கேட்கவேஇல்லை. லண்டன் அண்டர்கிரவுண்டிலேயே திருப்பதி மலை ஏறுவதாக நினைத்துக் கொண்டு இன்னும் நாலு தரம் படிக்கட்டில் நடித்தேன்.

ஒரு வழியாக கடைசியில் படிக்கட்டு நடிப்பு ஓகே ஆகி நான் பெருமூச்சு விட்ட போது...அவ்ளோ தான் வீட்டுக்குப் போலாம் என்று பேக்கப் சொல்லிவிட்டார்கள். என்னது அவ்ளோதானா..என்னங்க இன்னும் டூயட், ட்ரீம் சீக்வென்ஸ்...இதெல்லாம் எடுக்கவே இல்ல என்று எவ்வளவோ சொல்லிப் பார்த்தேன். அதெல்லாம் க்ராபிக்ஸில் அட்ஜஸ்ட் செய்துவிடுவோம் என்று சொல்லிவிட்டார்கள்.

ஹூம் தமிழ்ப்ளாகர் படமெடுத்திருந்தாலாவது போண்டாவோ சமோசாவோ கிடைத்திருக்கும். மீரா ஜாஸ்மின், கனிகா கால்ஷீட் இருந்தால் சொல்லுங்க...போண்டா கூட வேண்டாம்...சும்மாவே நடிச்சுத் தரேன். தெலுங்கு டப்பிங் படங்களுக்கு முன்னுரிமை குடுக்கப்படும்.


பி.கு - படத்தை நான் பார்த்துவிட்டேன். என்னைத் தவிர படத்தில் எல்லாமே நன்றாக இருக்கிறது. படம் இன்னும் போஸ்ட் புரோடக்க்ஷன் ஸ்டேஜ்ஜில் இருக்கிறது. கிராபிக்ஸில் எப்படியாவது எனது பெர்சனாலிட்டியை ஏத்தமுடியுமா என்று கேட்டிருக்கிறேன். படம் ரிலீஸானவுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். படத்தை பார்த்தலிருந்து தங்கமணி "அப்படியே நடிச்சுக்கிட்டே மாடிக்குப் போய் வர்ஷாவோட ட்ரெஸ்ஸ எடுத்துக் கிட்டு வாங்க...அப்படியே நடிச்சிக்கிட்டே கடைக்குப் போய் பால் வாங்கிட்டு வாங்க"ன்னு ஏகப்பட்ட சான்ஸ் குடுக்கிறார். ஒரு உலகக் கலைஞன.....ஹூம் சரி வேணாம் விடுங்க...